ਤਵ ਭਕ੍ਤਾਃ ਸਮਾਯਾਤਾ ਜਟਾਮਣ੍ਡਲਿਨੋਦ੍ਭੁਤਾਃ
ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਜਟਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹਨ।
ਇਮੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਗਣਾ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਮਹਾਵ੍ਰਤਿਨ ਉਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹ ਉੱਤਮ, ਮਹਾਂ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਗਣ ਲੜਾਈ ਲਈ ਆਏ ਹਨ।
ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਾ ਨਾਮ ਗਣਾਃ ਸਮਾਯਾਤਾ ਜਗਦ੍ਗੁਰੋ
ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਾ ਨਾਮ ਦੇ ਗਣ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ।
ਸਮਾਯਾਤਾਃ ਖਗਾਰੂਢਾ ਵृषਭਧ੍ਵਜਿਨੋ ऽਵ੍ਯਯਾਃ
ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਧਵਜ ਵਾਲੇ ਅਟੱਲ ਭਗਤ ਪੰਛੀਆਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਭੈਰਵੋ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਭੇਦੇਨਾਰ੍ਚਿਤੋ ਹਿ ਯੈ
ਭੈਰਵ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕ ਰੂਪ ਸਮਝ ਕੇ ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਪੂਜਿਆ ਸੀ।
ਗਣਾਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਰੋਮਸਂਭੂਤਾ ਵੀਰਭਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਤੇਰੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੀ, ਵੀਰਭਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਗਣਾਂ ਜਨਮ ਲਏ।
ਸਹਾਯਾਰ੍ਥਂ ਤਵਾਯਾਤਾ ਯਥਾਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾਦਿਸ਼ਸ੍ਵ ਤਾਨ੍
ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਏ ਹਨ; ਤੂੰ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇ।
ਤਾਨ੍ ਕਰੇਣੈਵ ਭਗਵਾਨ੍ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯੋਪਵੇਸ਼ਯਤ੍
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਬਿਠਾ ਲਿਆ।
ਸਂਪਰਿष੍ਵਜਤਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਮੁਖੀ ਗਣਾਂ ਨੇ ਗਲੇ ਮਿਲ ਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤਦਦ੍ਭੁਤਤਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ਸੁਚਿਰਂ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਵੈਲਕ੍ਸ਼੍ਯਮਗਮਤ੍ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਅਜੋਕੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਗਣੇਸ਼ਵਰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ।
ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਂ ਗਣਾਧਿਪਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਮਹਾਪਾਸ਼ੁਪਤਾਨਾਂ ਹਿ ਯਤ੍ ਤ੍ਵਯਾਲਿਙ੍ਗਨਂ ਕृਤਮ੍
ਜੋ ਤੂੰ ਮਹਾਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਉਹ—
ਰੂਪਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਵਿਵੇਕਂ ਚ ਵਦਸ੍ਵ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰੂਪ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਵੱਖਰਾ ਸੋਚ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੱਸ।
ਬਭਾषੇ ਤਾਨ੍ ਗਣਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਭਾਵਾਭਾਵਵਿਚਾਰਿਣਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਗਣਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਹੋਣ ਤੇ ਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ ਸਨ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਹਙ੍ਕਾਰਵਿਮੂਢੈਸ਼੍ਚ ਨਿਨ੍ਦਦ੍ਭਿਰ੍ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਮ੍
ਤੇ ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਨਿੰਦਦੇ ਹਨ—
ਯੋ ऽਹਂ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਯਃ ਸੋ ऽਹਮਵ੍ਯਯਃ
ਮੈਂ ਹੀ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹਾਂ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੀ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਦਮੀਭਿਰ੍ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਰ੍ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਯੁਤੈਰ੍ਗਣੈਃ
ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਬਬਰ-ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਗਣਾਂ—
ਯੇਨਾਹਂ ਨਿਨ੍ਦਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਮੂਢਬੁਦ੍ਧਿਭਿਃ
ਤੁਸੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਮੂੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤੇ ਵਚਨੇ ਗਣਾਃ ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਣਾਂ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭਵਾਨ੍ ਹਿ ਨਿਰ੍ਮਲਃ ਸੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਸੁਕ੍ਲੋ ਨਿਰਞ੍ਜਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਮਲ, ਸ਼ਾਂਤ, ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਬੇਦਾਗ ਹੋ।
ਤੇषਾਂ ਵਚਨਮਰ੍ਥਾਢ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜੀਮੂਤਵਾਹਨਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਭਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬੱਦਲਾਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਉਹ—
ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਸ੍ਯੇ ਸ੍ਵਯਸ਼ੋਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ ਵਚਃ
ਹੁਣ ਸੁਣੋ; ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਪਵਾਦਭਯਾਦ੍ ਗੁਹ੍ਯਂ ਭਵਤਾਂ ਹਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯੇ
ਨਿੰਦਾ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਰਾਜ਼ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਏਕਰੂਪਾਤ੍ਮਕਂ ਦੇਹਂ ਕੁਰੁਧ੍ਯਂ ਯਤ੍ਨਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੀ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਧਾਰਣ ਕਰੋ।
ਚਨ੍ਦਨਾਦਿਭਿਰੇਕਾਗ੍ਰੈਰ੍ਨ ਮੇ ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਭਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਚਿੱਤ ਲਗਾ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਹੋਏ ਭੀ, ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਨਰਕਾਰ੍ਹਾ ਭਵਦ੍ਭਕ੍ਤਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਮਿ ਸ੍ਵਯਸ਼ੋਰ੍ऽਥਤਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਭਗਤ, ਜੇ ਹੇਠਾਂ ਜਾਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਲਈ ਬਚਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯਥਾ ਪਤਨ੍ਤਿ ਨਰਕੇ ਹਰਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਹਰਾ ਦੇ ਭਗਤ, ਭਾਵੇਂ ਤਪਸੀ ਹੋਣ, ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ,
ਅਤੋਰ੍ऽਥਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਿਪਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਭਵਤੋ ਨਰਕੇ ऽਦ੍ਭੁਤੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜਬ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੁੱਟਦਾ।
ਸ਼੍ਵੇਤਮੂਰ੍ਤਿਃ ਸ ਗਵਾਨ੍ ਪੀਤੋ ਰਕ੍ਤੋ ऽਞ੍ਜਨਪ੍ਰਭਃ
ਉਹ ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਚਿੱਟਾ, ਪੀਲਾ, ਲਾਲ ਤੇ ਕਾਜਲ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ ਹੈ—
ਸ਼੍ਵੇਤਮੂਰ੍ਤਿਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਪੀਤੋ ਰਕ੍ਤੋ ऽਞ੍ਜਨਪ੍ਰਭਃ
ਉਹ ਭਗਵਾਨ, ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਚਿੱਟਾ, ਪੀਲਾ, ਲਾਲ ਤੇ ਕਾਜਲ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ ਹੈ—