ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਜਲਂ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸਸ੍ਮਾਰ ਗਣਨਾਯਕਾਨ੍
ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਨੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਯ ਤ੍ਵਰਾਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਣਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਠੇ ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਏਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਾਃ ਕੋਟ੍ਯ ਏਕਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਇਹ ਰੁਦ੍ਰਾ ਹੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਗਿਆਰਾਂ ਕਰੋੜ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ।
ਏਤੇषਾਂ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਸ੍ਤੇ ਮਨ੍ਨਮਾਨੋ ਯਸ਼ੋਧਨਾਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰੱਖਵੇ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਹਨ।
षਟ੍ ਚ षष੍ਟਿਸ੍ਤਥਾ ਕੋਟ੍ਯਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦਨਾਮ੍ਨਃ ਕੁਮਾਰਕਾਨ੍
ਅਤੇ ਸਠ ਕਰੋੜ ਮੁੰਡੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਕੰਦ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਹਨ।
ਵਿਸ਼ਾਖਾਸ੍ਤਾਵਦੇਵੋਕ੍ਤਾ ਨੈਗਮੇਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਰ
ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਅਤੇ ਨੈਗਮੇਯਾ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ।
ਏਕੈਕਂ ਪ੍ਰਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਤਾਵਤ੍ਯੋ ਹ੍ਯਪਿ ਮਾਤਰਃ
ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮਾਵਾਂ ਹਨ।
ਏਤੇ ਸ਼ੈਵਾ ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤਵ ਭਕ੍ਤਾ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਇਹ ਸ਼ੈਵ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ।
ਏਤੇ ਗਣਾਸ੍ਤ੍ਵਸਂਖ੍ਯਾਤਾਃ ਸਹਾਯਾਰ੍ਥਂ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਇਹ ਗਣ ਅਣਗਿਣਤ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤਵ ਭਕ੍ਤਾਃ ਸਮਾਯਾਤਾ ਜਟਾਮਣ੍ਡਲਿਨੋਦ੍ਭੁਤਾਃ
ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਜਟਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹਨ।
ਇਮੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਗਣਾ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਮਹਾਵ੍ਰਤਿਨ ਉਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹ ਉੱਤਮ, ਮਹਾਂ ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਗਣ ਲੜਾਈ ਲਈ ਆਏ ਹਨ।
ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਾ ਨਾਮ ਗਣਾਃ ਸਮਾਯਾਤਾ ਜਗਦ੍ਗੁਰੋ
ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਾ ਨਾਮ ਦੇ ਗਣ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ।
ਸਮਾਯਾਤਾਃ ਖਗਾਰੂਢਾ ਵृषਭਧ੍ਵਜਿਨੋ ऽਵ੍ਯਯਾਃ
ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਧਵਜ ਵਾਲੇ ਅਟੱਲ ਭਗਤ ਪੰਛੀਆਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਭੈਰਵੋ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਭੇਦੇਨਾਰ੍ਚਿਤੋ ਹਿ ਯੈ
ਭੈਰਵ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕ ਰੂਪ ਸਮਝ ਕੇ ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਪੂਜਿਆ ਸੀ।
ਗਣਾਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਰੋਮਸਂਭੂਤਾ ਵੀਰਭਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਤੇਰੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੀ, ਵੀਰਭਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਗਣਾਂ ਜਨਮ ਲਏ।
ਸਹਾਯਾਰ੍ਥਂ ਤਵਾਯਾਤਾ ਯਥਾਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾਦਿਸ਼ਸ੍ਵ ਤਾਨ੍
ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਏ ਹਨ; ਤੂੰ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇ।
ਤਾਨ੍ ਕਰੇਣੈਵ ਭਗਵਾਨ੍ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯੋਪਵੇਸ਼ਯਤ੍
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਬਿਠਾ ਲਿਆ।
ਸਂਪਰਿष੍ਵਜਤਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਂਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਮੁਖੀ ਗਣਾਂ ਨੇ ਗਲੇ ਮਿਲ ਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤਦਦ੍ਭੁਤਤਮਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ਸੁਚਿਰਂ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਵੈਲਕ੍ਸ਼੍ਯਮਗਮਤ੍ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਅਜੋਕੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਗਣੇਸ਼ਵਰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ।
ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਂ ਗਣਾਧਿਪਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਮਹਾਪਾਸ਼ੁਪਤਾਨਾਂ ਹਿ ਯਤ੍ ਤ੍ਵਯਾਲਿਙ੍ਗਨਂ ਕृਤਮ੍
ਜੋ ਤੂੰ ਮਹਾਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਉਹ—
ਰੂਪਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਵਿਵੇਕਂ ਚ ਵਦਸ੍ਵ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰੂਪ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਵੱਖਰਾ ਸੋਚ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੱਸ।
ਬਭਾषੇ ਤਾਨ੍ ਗਣਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਭਾਵਾਭਾਵਵਿਚਾਰਿਣਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਗਣਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਹੋਣ ਤੇ ਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ ਸਨ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਅਹਙ੍ਕਾਰਵਿਮੂਢੈਸ਼੍ਚ ਨਿਨ੍ਦਦ੍ਭਿਰ੍ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਮ੍
ਤੇ ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਨਿੰਦਦੇ ਹਨ—
ਯੋ ऽਹਂ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਯਃ ਸੋ ऽਹਮਵ੍ਯਯਃ
ਮੈਂ ਹੀ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹਾਂ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੀ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਦਮੀਭਿਰ੍ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਰ੍ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਯੁਤੈਰ੍ਗਣੈਃ
ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਬਬਰ-ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਗਣਾਂ—
ਯੇਨਾਹਂ ਨਿਨ੍ਦਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਮੂਢਬੁਦ੍ਧਿਭਿਃ
ਤੁਸੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਮੂੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤੇ ਵਚਨੇ ਗਣਾਃ ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਣਾਂ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭਵਾਨ੍ ਹਿ ਨਿਰ੍ਮਲਃ ਸੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਸੁਕ੍ਲੋ ਨਿਰਞ੍ਜਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਮਲ, ਸ਼ਾਂਤ, ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਬੇਦਾਗ ਹੋ।