ਜਗਾਮ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸਹ ਦੇਵ੍ਯਾ ਪਿਨਾਕਧृਕ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਪਿਨਾਕਧਰਕ ਆਪਣੀ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਮੁਤ੍ਤਰਂ ਹਰਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ृਣ੍ਵਤ੍ਯਾ ਗਿਰਿਕਨ੍ਯਯਾ
ਹਰ ਨੇ ਗਿਰਿਕੰਨਿਆ ਦੀ ਸੁਣਦਿਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਨ੍ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮ੍ਯਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਂ ਵਿਨਾਜ੍ਞਾਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਵੈਰਿਣਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਰਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਤਦੇषਾ ਯਾਤੁ ਸ੍ਵਂ ਕਾਮਂ ਨਾਹਂ ਵਾਰਯਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਵੇ, ਮੈਂ ਰੋਕਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰੂਹਿ ਗਤ੍ਵਾਨ੍ਧਕਂ ਵੀਰ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਹੇ ਵੀਰ, ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਅੰਧਕ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਬਚਨ ਕਹਿ ਦੇ।
ਪ੍ਰਾਮਦ੍ਯੂਤਂ ਪਰਿਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਯੋ ਜੇष੍ਯਤਿ ਸ ਲਪ੍ਸ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਜੂਆ ਪਸਾਰ ਕੇ ਜਿੱਤੇਗਾ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾ ਲਵੇਗਾ।
ਸਮਾਗਮ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼ਰ੍ਵਗੌਰ੍ਯੋਸ਼੍ਚ ਭਾषਿਤਮ੍
ਉਹ ਮਿਲ ਕੇ, ਸ਼ਰਵ ਅਤੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਕਹੇ ਹੋਏ ਬਚਨ ਦੱਸੇ।
ਸਮਾਹੂਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਇਹ ਬਚਨ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਡਯਸ੍ਵ ਸੁਵਿਸ਼੍ਰਬ੍ਧਂ ਦੁਃਸ਼ੀਲਾਮਿਵ ਯੋषਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਮਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮੰਦ ਚਾਲ ਦੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਵੇਗੇਨ ਯਥਾਪ੍ਰਾਣੇਨ ਭੂਯਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਸਤ੍ਵਰਂ ਭੈਰਵਂ ਰਾਵਂ ਰੁਰਾਵ ਸੁਰਭੀ ਯਥਾ
ਉਹ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਤੇ ਭੈਰਵ ਰੌਲ ਪਾ ਕੇ ਚੀਖੀ।
ਸਮਾਯਾਤਾਃ ਸਭਾਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਕਿਮੇਤਦਿਤਿ ਵਾਦਿਨਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਏ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?' ਕਹਿ ਰਹੇ ਸੀ।
ਤੇ ਚਾਪਿ ਬਲਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸਨ੍ਨਦ੍ਧਾ ਯੁਦ੍ਧਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਤੇ ਉਹ ਜੋ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਖੜੇ ਸੀ।
ਅਨ੍ਧਕੋ ਰਥਮਾਸ੍ਥਾਯ ਪਞ੍ਚਨਲ੍ਵਪ੍ਰਣਮਾਣਤਃ
ਅੰਧਕਾ ਨੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਝੁਕ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਜਮ੍ਭਃ ਕੁਜਮ੍ਭੋ ਹੁਣ੍ਡਸ਼੍ਚ ਤੁਹੁਣ੍ਡਃ ਸ਼ਮ੍ਬਰੋ ਬਲਿਃ
ਜੰਭ, ਕੁਜੰਭ, ਹੁੰਡਾ, ਤੁਹੁੰਡਾ, ਸ਼ੰਬਰ ਅਤੇ ਬਲੀ।
ਅਯਃਸ਼ੁਙ੍ਕੁਃ ਸ਼ਿਬਿਃ ਸ਼ਾਲ੍ਵੋ ਵृषਪਰ੍ਵਾ ਵਿਰੋਚਨਃ
ਅਯਹਸ਼ੁੰਕੁ, ਸ਼ਿਬੀ, ਸ਼ਾਲਵ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪर्वਾ ਅਤੇ ਵਿਰੋਚਨ।
ਸ਼ਰਭਃ ਸ਼ਲਭਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਸ਼ਰਭ, ਸ਼ਲਭ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ,
ਪ੍ਰਜਗਮੁਰੁਤ੍ਸੁਕਾ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਨਾਨਾਯੁਧਧਰਾ ਰਣੇ
ਉਹ ਲੜਾਈ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਧੇ।
ਮਹਾਚਲਂ ਮਨ੍ਦਰਮਭ੍ਯੁਪੇਯਿਵਾਨ੍ ਸ ਕਾਲਪਾਸ਼ਾਵਸਿਤੋ ਹਿ ਮਨ੍ਦਧੀਃ
ਕਾਲ ਦੀ ਫਾਂਸ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਅਤੇ ਮੰਦੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਮੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਯ ਸ਼ੈਲਾਦੇ ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤਵ ਸ਼ਾਸਨੇ
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਜੋ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਹੇ ਸ਼ੈਲਾਦਾ।
ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਜਲਂ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸਸ੍ਮਾਰ ਗਣਨਾਯਕਾਨ੍
ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਨੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਯ ਤ੍ਵਰਾਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਣਤਾਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਠੇ ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਏਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਾਃ ਕੋਟ੍ਯ ਏਕਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਇਹ ਰੁਦ੍ਰਾ ਹੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਗਿਆਰਾਂ ਕਰੋੜ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ।
ਏਤੇषਾਂ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਸ੍ਤੇ ਮਨ੍ਨਮਾਨੋ ਯਸ਼ੋਧਨਾਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰੱਖਵੇ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਹਨ।
षਟ੍ ਚ षष੍ਟਿਸ੍ਤਥਾ ਕੋਟ੍ਯਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦਨਾਮ੍ਨਃ ਕੁਮਾਰਕਾਨ੍
ਅਤੇ ਸਠ ਕਰੋੜ ਮੁੰਡੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਕੰਦ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਹਨ।
ਵਿਸ਼ਾਖਾਸ੍ਤਾਵਦੇਵੋਕ੍ਤਾ ਨੈਗਮੇਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਰ
ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਅਤੇ ਨੈਗਮੇਯਾ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ।
ਏਕੈਕਂ ਪ੍ਰਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਤਾਵਤ੍ਯੋ ਹ੍ਯਪਿ ਮਾਤਰਃ
ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮਾਵਾਂ ਹਨ।
ਏਤੇ ਸ਼ੈਵਾ ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤਵ ਭਕ੍ਤਾ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਇਹ ਸ਼ੈਵ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ।
ਏਤੇ ਗਣਾਸ੍ਤ੍ਵਸਂਖ੍ਯਾਤਾਃ ਸਹਾਯਾਰ੍ਥਂ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਇਹ ਗਣ ਅਣਗਿਣਤ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ।