ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਮਸ਼ਕਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਰੁਕ੍ਮਪਾषਾਣਯੋਰਿਵ
ਹਾਥੀ ਤੇ ਮੱਛਰ ਵਾਂਗ, ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਤੇ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ।
ਤਾਵਦੇਵਾਨ੍ਤਰਂ ਚਾਸ੍ਤਿ ਭਵਤੋ ਵਾ ਹਰਸ੍ਯ ਚ
ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਹਰ ਦੇ ਵਿਚ ਇੰਨਾ ਹੀ ਫਰਕ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਵਾਕ੍ਯਂ ਦੇਵਰ੍षੇਰਸਿਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਅਸੀਤ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣੋ।
ਸ੍ਵਦਾਰਤੁष੍ਟਃ ਪਰਦਾਰਵਰ੍ਜੋ ਨਤਸ੍ਯ ਲੋਕੇ ਭਯਮਸ੍ਤਿ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍
ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ।
ਪਰਾਰ੍ਥਦਾਰੇष੍ਸੁਰਵਰ੍ਣਸਂਗਮੀ ਸੁਖਂ ਨ ਵਿਨ੍ਦੇਤ ਪਰਤ੍ਰ ਚੇਹ
ਪਰ ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਉੱਚ ਜਾਤ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਵਿਤੋ ऽਭੂਨ੍ਮਨੁਰਰ੍ਕਪੁਤ੍ਰਃ ਸ੍ਵਦਾਰਸਂਤੁष੍ਟਮਨਾਸ੍ਤ੍ਵਗਸ੍ਤ੍ਯਃ
ਮਨੂ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ; ਅਗਸਤਿਆ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਨੋਂ ਰੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤੇਜੋਨ੍ਵਿਤਾਃ ਸ਼ਾਪਵਰਕ੍ਸ਼ਮਾਸ਼੍ਚ ਜਾਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਸਿਦ੍ਧਪੂਜ੍ਯਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਸ਼ਾਪ ਤੇ ਵਰ ਦੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਬਣ ਗਏ।
ਪਰੋਪਤਾਪੀ ਨਮੁਚਿਰ੍ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਪਰਾਬਲੇਪ੍ਸੁਰ੍ਨਹੁषਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾ
ਨਮੁਚੀ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਨਹੁਸ਼, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ—
ਅਵਰ੍ਣਸਂਗੀ ਯਦੁਸ੍ਤ੍ਤਮੌਜਾ ਏਤੇ ਵਿਨष੍ਟਾਸ੍ਤ੍ਵਨਯਾਤ੍ ਪੁਰਾ ਹਿ
ਯਦੁ ਤੇ ਉਤਕਮੌਜਾ, ਜੋ ਹੋਰ ਜਾਤ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਅਧਰਮ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।
ਧਰ੍ਮਹੀਨਾ ਨਰਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਰੌਰਵਂ ਨਰਕਂ ਮਹਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਤਨਾਯ ਤਥਾਧਰ੍ਮ ਇਹ ਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ
ਅਧਰਮ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਤਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਵਰ੍ਣਾਨਾਮੇष ਧਰ੍ਮੋ ਧ੍ਰੁਵੋ ऽਨ੍ਧਕ
ਅੰਧਕਾ, ਇਹ ਸਭ ਜਾਤਾਂ ਲਈ ਪੱਕਾ ਧਰਮ ਹੈ।
ਸ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਘੋਰਂ ਰੌਰਵਂ ਬਹੁਲਾਃ ਸਮਾਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਮਿਆਂ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਹ ਧਰ੍ਮਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਨਂ ਖਗੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯਾਰੁਣਾਯ ਹਿ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਗਰੁੜ ਤੇ ਅਰੁਣ ਨੂੰ ਦੱਸੀ।
ਨਯਨ੍ਤਿ ਨਿਕृਤਿਪ੍ਰਜ੍ਞਂ ਪਰਦਾਰਾਃ ਪਰਾਭਵਮ੍
ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਚਲਾਕ ਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਭਵਾਨ੍ ਧਰ੍ਮਪਰਸ੍ਤ੍ਵੇਕੋ ਨਾਹਂ ਧਰ੍ਮ ਸਮਾਚਰੇ
ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋ; ਮੈਂ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਗਚ੍ਛ ਸ਼ਮ੍ਬਰ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਨ੍ਦਰਂ ਵਦ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਸ਼ੰਬਰ, ਤੂੰ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਾ; ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਕਹਿ।
ਪਰਿਭੁਞ੍ਜਸਿ ਕੇਨਾਦ੍ਯ ਤਵ ਦਤ੍ਤੋ ਵਦਸ੍ਵ ਮਾਮ
ਦੱਸੋ, ਇਹ ਜੋ ਤੂੰ ਹੁਣ ਵਰਤ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਦਿੱਤਾ?
ਤਤ੍ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਨਿਵਸਸੇ ਮਾਮਨਾਦृਤ੍ਯ ਮਨ੍ਦਰੇ
ਫਿਰ ਤੂੰ ਮੰਦਰ, ਮੇਰੀ ਉਣਗਾਹੀ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ?
ਯੇਯਂ ਹਿ ਭਵਤਃ ਪਤ੍ਨੀ ਸਾ ਮੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਇਹ ਜੋ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਜਗਾਮ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸਹ ਦੇਵ੍ਯਾ ਪਿਨਾਕਧृਕ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਪਿਨਾਕਧਰਕ ਆਪਣੀ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਮੁਤ੍ਤਰਂ ਹਰਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ृਣ੍ਵਤ੍ਯਾ ਗਿਰਿਕਨ੍ਯਯਾ
ਹਰ ਨੇ ਗਿਰਿਕੰਨਿਆ ਦੀ ਸੁਣਦਿਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਨ੍ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮ੍ਯਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਂ ਵਿਨਾਜ੍ਞਾਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਵੈਰਿਣਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਰਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਤਦੇषਾ ਯਾਤੁ ਸ੍ਵਂ ਕਾਮਂ ਨਾਹਂ ਵਾਰਯਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਵੇ, ਮੈਂ ਰੋਕਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰੂਹਿ ਗਤ੍ਵਾਨ੍ਧਕਂ ਵੀਰ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਹੇ ਵੀਰ, ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਅੰਧਕ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਬਚਨ ਕਹਿ ਦੇ।
ਪ੍ਰਾਮਦ੍ਯੂਤਂ ਪਰਿਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਯੋ ਜੇष੍ਯਤਿ ਸ ਲਪ੍ਸ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਜੂਆ ਪਸਾਰ ਕੇ ਜਿੱਤੇਗਾ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾ ਲਵੇਗਾ।
ਸਮਾਗਮ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼ਰ੍ਵਗੌਰ੍ਯੋਸ਼੍ਚ ਭਾषਿਤਮ੍
ਉਹ ਮਿਲ ਕੇ, ਸ਼ਰਵ ਅਤੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਕਹੇ ਹੋਏ ਬਚਨ ਦੱਸੇ।
ਸਮਾਹੂਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਇਹ ਬਚਨ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਡਯਸ੍ਵ ਸੁਵਿਸ਼੍ਰਬ੍ਧਂ ਦੁਃਸ਼ੀਲਾਮਿਵ ਯੋषਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਮਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮੰਦ ਚਾਲ ਦੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਵੇਗੇਨ ਯਥਾਪ੍ਰਾਣੇਨ ਭੂਯਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।