ਪਾਤਾਲਾਦਾਗਮਚ੍ਛੁਕ੍ਰਃ ਖਮਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਮੁਨਿਃ
ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਮੁਨੀ ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਆ ਗਿਆ।
ਮੇਘਲੇਖਾਮਿਵਾਕਾਸ਼ੇ ਸਂਧ੍ਯਾਰਾਗੇਣ ਰਞ੍ਜਿਤਾਮ੍
ਸੰਧਿਆ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲ ਦੀ ਲਕੀਰ ਵਾਂਗ।
ਕਃ ਕ੍ਰੀਡਤਿ ਸਰੋषੇਣ ਸਮਮਾਸ਼ੀਵਿषੇਣ ਹਿ
ਕੌਣ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਨਾਲ?
ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸੁਦ੍ਧਸਮਾਚਾਰਾਂ ਵਿਧ੍ਵਂਸਯਤਿ ਪਾਪਕृਤ੍
ਜੋ ਤੈਨੂੰ, ਸਾਫ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ, ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੈ।
ਰੁਦਨ੍ਤੀ ਵ੍ਰੀਡਯੋਪੇਤਾ ਮਨ੍ਦਂ ਮਨ੍ਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਉਹ, ਰੋ ਰਹੀ ਤੇ ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਬੋਲੀ।
ਬਲਾਦਨਾਥਾ ਰੁਦਤੀ ਨੀਤਾਹਂ ਵਚਨੀਯਤਾਮ੍
ਜਬਰ ਨਾਲ ਬੇਸਹਾਰਾ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਰੋਦੀ ਹੋਈ, ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਲੈ ਜਾਈ ਗਈ।
ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣਿਆ ਤੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਗੌਰਵਂ ਚ ਤਿਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਚ੍ਯੁਤਧਰ੍ਮਾਰਜਾ ਕृਤਾ
ਆਦਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਰਾਣੀ ਬਣਾਈ ਗਈ।
ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰਾਨ੍ਤਰਾਦ੍ ਭਸ੍ਮ ਗ੍ਰਾਵਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਬਾਅਦ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਰਾਖ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗੀ।
ਤ੍ਵਂ ਪਾਪਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮਿਹੈਵ ਪੁਤ੍ਰਿ ਤਿष੍ਠਸ੍ਵ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਤਪਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤੀ
ਇਥੇ ਹੀ ਰਹਿ, ਧੀਏ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਤਪ ਕਰ, ਸੁਭਾਗਵਤੀ।
ਜਗਾਮ ਸ਼ਿष੍ਯਸਹਿਤਃ ਪਾਤਾਲਂ ਦਾਨਵਾਲਯਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪਾਤਾਲ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਘਰ, ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਮਹਤਾ ਗ੍ਰਾਵਵਰषੇਣ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰਾਨ੍ਤਰੇ ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਵੱਡੀ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਬਾਅਦ।
ਆਲਯਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਤੁ ਕृਤਂ ਦੇਵੇਨ ਸ਼ਂਭੁਨਾ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਘਰ ਦੇਵਤਾ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਭਸ੍ਮਭੂਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਕृਤਾਂਸ੍ਤੁ ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਚ ਪਰਾਭਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਹਾਰ ਕਰਾਈ।
ਪ੍ਰਾਕृਤਾਪਿ ਦਹੇਨ੍ਨਾਰੀ ਕਿਮੁਤਾਹੋਦ੍ਰਿਨਨ੍ਦਿਨੀ
ਆਮ ਔਰਤ ਵੀ ਸਾੜ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ।
ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਪ੍ਯਮਿਤੌਜਸ੍ਕਃ ਕਿਮੁ ਯੋਧਯਿਤੁਂ ਰਣੇ
ਉਹ ਬੇਹੱਦ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਵੇਖਣਾ ਵੀ ਔਖਾ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਲੜਨਾ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ।
ਵਾਕ੍ਯਮਾਹ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਂ ਚਾਨ੍ਧਕਾਸੁਰਃ
ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਅੰਧਕ ਦਾਨਵ ਨੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਏਕਾਕੀ ਧਰ੍ਮਰਹਿਤੋ ਭਸ੍ਮਾਰੁਣਿਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਉਹ ਇਕੱਲਾ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ, ਰਾਖ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਇਆ ਸਰੀਰ।
ਸ ਕਥਂ ਵृषਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਬਿਭੇਤਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਮੁਖੇਕ੍ਸ਼ਕਾਤ੍
ਉਹ, ਵੱਝ ਦੀ ਪੱਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਔਰਤ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਡਰਦਾ ਹੈ?
ਨ ਸਮ੍ਯਗੁਕ੍ਤਂ ਭਵਤਾ ਵਿਰੁਦ੍ਧਂ ਧਰ੍ਮਤੋਰ੍ऽਥਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ।
ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਮਸ਼ਕਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਰੁਕ੍ਮਪਾषਾਣਯੋਰਿਵ
ਹਾਥੀ ਤੇ ਮੱਛਰ ਵਾਂਗ, ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਤੇ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ।
ਤਾਵਦੇਵਾਨ੍ਤਰਂ ਚਾਸ੍ਤਿ ਭਵਤੋ ਵਾ ਹਰਸ੍ਯ ਚ
ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਹਰ ਦੇ ਵਿਚ ਇੰਨਾ ਹੀ ਫਰਕ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਵਾਕ੍ਯਂ ਦੇਵਰ੍षੇਰਸਿਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਅਸੀਤ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣੋ।
ਸ੍ਵਦਾਰਤੁष੍ਟਃ ਪਰਦਾਰਵਰ੍ਜੋ ਨਤਸ੍ਯ ਲੋਕੇ ਭਯਮਸ੍ਤਿ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍
ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ।
ਪਰਾਰ੍ਥਦਾਰੇष੍ਸੁਰਵਰ੍ਣਸਂਗਮੀ ਸੁਖਂ ਨ ਵਿਨ੍ਦੇਤ ਪਰਤ੍ਰ ਚੇਹ
ਪਰ ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਉੱਚ ਜਾਤ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਵਿਤੋ ऽਭੂਨ੍ਮਨੁਰਰ੍ਕਪੁਤ੍ਰਃ ਸ੍ਵਦਾਰਸਂਤੁष੍ਟਮਨਾਸ੍ਤ੍ਵਗਸ੍ਤ੍ਯਃ
ਮਨੂ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ; ਅਗਸਤਿਆ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਨੋਂ ਰੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤੇਜੋਨ੍ਵਿਤਾਃ ਸ਼ਾਪਵਰਕ੍ਸ਼ਮਾਸ਼੍ਚ ਜਾਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਸਿਦ੍ਧਪੂਜ੍ਯਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਸ਼ਾਪ ਤੇ ਵਰ ਦੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਬਣ ਗਏ।
ਪਰੋਪਤਾਪੀ ਨਮੁਚਿਰ੍ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਪਰਾਬਲੇਪ੍ਸੁਰ੍ਨਹੁषਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾ
ਨਮੁਚੀ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਨਹੁਸ਼, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ—
ਅਵਰ੍ਣਸਂਗੀ ਯਦੁਸ੍ਤ੍ਤਮੌਜਾ ਏਤੇ ਵਿਨष੍ਟਾਸ੍ਤ੍ਵਨਯਾਤ੍ ਪੁਰਾ ਹਿ
ਯਦੁ ਤੇ ਉਤਕਮੌਜਾ, ਜੋ ਹੋਰ ਜਾਤ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਅਧਰਮ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।
ਧਰ੍ਮਹੀਨਾ ਨਰਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਰੌਰਵਂ ਨਰਕਂ ਮਹਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।