ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਨਰਸਾਰ੍ਦੂਲ ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤਿਰ੍ਮਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਮੈਨੂੰ ਸੁਣੋ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਉਦ੍ਬ੍ਦ੍ਧਃ ਕਪਿਨਾ ਰਾਜਨ੍ ਵਿषਯਾਨਤੇ ਤਵੈਵ ਹਿ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਾਂਦਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਨਾਮ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ ਹ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਵਿਧਿਪਾਰਗਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਆਦਿਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ਼ਕੁਨਿਂ ਤਾਪਸਾਨ੍ਵਯੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਬਨ੍ਧਨੋਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਸਮਂ ਹਿ ਪਰਮਰ੍षਿਣਾ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਵृਕ੍ਸ਼ਸ਼ਿਖਰੇ ਉਦ੍ਬਦ੍ਧਮृषਿਪੁਤ੍ਰਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੇਖਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਮੁਨਿਪੁਤ੍ਰਂ ਤਂ ਸ੍ਵਜਟਾਸਂਯਤਂ ਵਟੇ
ਉਸ ਨੇ ਵਟ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੀ ਜਟਾ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਲਾਘਵਾਦृषਿਪੁਤ੍ਰਂ ਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ਂਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦਮਾਰ੍ਗਣੈਃ
ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ।
ਪਞ੍ਚਵਰ੍षਸ਼ਤੇ ਕਾਲੇ ਗਤੇ ਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਸ਼ਰੈਃ
ਪੰਜ ਸੌ ਸਾਲ ਲੰਘ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ੍ਵਪਿਤਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਾਬਾਲਿਃ ਸਂਯਤੋ ऽਪਿ ਸਨ੍
ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਾਬਾਲੀ ਨੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਸਂਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਸ ਮੁਨਿਰ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨ੍ਯਾਘ੍ਰਾਯ ਸੁਤਂ ਤਤਃ
ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸੂੰਘਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਧਨੁਰ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਬਾਣਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਬਲੀ
ਫਿਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਜਲਦੀ ਆਪਣਾ ਧਨੁ ਤੇ ਤੀਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ।
ਨ ਚ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਸਂਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਦृਢਂ ਕਪਿਵਰੇਮ ਹਿ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਬਾਂਦਰ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕ ਕੇ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਸੀ।
ਤਦਾਵਤੀਰ੍ਣਃ ਸ਼ਕੁਨਿਃ ਸਹਿਤਃ ਪਰਮਰ੍षਿਣਾ
ਫਿਰ ਪੰਛੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਉਤਰੇ।
ਲਾਘਵਾਦਰ੍ਦ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰੈਸ੍ਤਾਂ ਸ਼ਾਖਾਂ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸ ਤ੍ਰਿਧਾ
ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੰਦ-ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਟਾਹਣੀ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ਰਸੋਪਾਨਮਾਰ੍ਗੇਣ ਅਵਤੀਰ੍ਣੋ ऽਥ ਪਾਦਪਾਤ੍
ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਦਰਖ਼ਤ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰੇ।
ਜਾਬਾਲਿਨਾ ਭਾਰਵਹੇਨ ਸਂਯੁਤਃ ਸਮਾਜਗਾਮਾਥ ਨਦੀਂ ਸ ਸੂਰ੍ਯਜਾਮ੍
ਜਾਬਾਲੀ, ਜੋ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਨਦੀ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸਮਾਗਤੇ ਹਰਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸ਼੍ਰੀਕਣ੍ਠਂ ਯੋਗਿਨਾਂ ਵਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਰਾ, ਯੋਗੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੀਕੰਠ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ,
ਬਹੁਨਿਰਮਾਲਲ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਗਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ऋਤਧ੍ਵਜੇ
ਜਦ ṛਤਧਵਜ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਸੰਗਤ ਹੋਈ।
ਸ੍ਨਾਪਯੇਤਾਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਪੂਜਯੇਤਾਮਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਵਾਉਣ ਤੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸ਼੍ਰਿਕਣ੍ਠਮਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਗਾਲਵੋ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ
ਸ੍ਰੀਕੰਠ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ, ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਗਾਲਵ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕਾਲਿਨ੍ਦ੍ਯਾ ਵਿਮਲੇ ਜਲੇ
ਕਾਲਿੰਦੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਅਕਤੀ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।
ਗਾਯੇਤੇ ਸੁਸ੍ਵਰਂ ਗੀਤਂ ਯਕ੍ਸ਼ਾਸੁਰਸੁਤੇ ਤਤਃ
ਫਿਰ ਯਕਸ਼ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਕਨ੍ਯੇਕ ਚੈਤੇ ਸਂਦੇਹੋ ਨਾਤ੍ਰ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਗੰਧਰਵ ਕੁੜੀਆਂ ਸਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਕृਤਜਪ੍ਯਃ ਸਮਧ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਕਨ੍ਯਾਭ੍ਯਾਮਬਿਵਾਦਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜਪ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਦੋ ਕੁੜੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ।
ਕੁਲਾਲਙ੍ਕਾਰਣੇ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੇ ਭਵਸ੍ਯ ਹਿ
ਭਾਵਾ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ।
ਜਾਤੋ ਵਿਦਿਤਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤੋ ਗਾਲਵਸ੍ਤਪਤਾਂ ਵਰਃ
ਗਾਲਵ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਾਲਾਤ ਜਾਣ ਕੇ ਜਨਮਿਆ।
ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਗੌਰੀਸਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਚ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਿ ਵਾਂ ਕਨ੍ਯੇ ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਥਃ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਕੁੜੀਆਂ, ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇਵੋ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਪੁष੍ਕਰਾਰਣ੍ਯਂ ਭਵਾਨ੍ ਯਾਸ੍ਯਤ੍ਯਥਾਦਰਾਤ੍
ਕਿਸ ਕਾਰਨ, ਆਦਰ ਨਾਲ, ਭਾਵਨ Puṣkara ਜੰਗਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?