ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨਾ ਪਦ੍ਮਹੀਨੇਵ ਪਦ੍ਮਿਨੀ
ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਪਦਮ-ਹੀਣ ਪਦਮੀਨੀ ਵਾਂਗ ਸੀ.
ਜਗਾਮ ਨੇਮਿषਂ ਨਾਮ ਸ੍ਨਾਤੁਂ ਕਮਲਲੋਚਨਾ
ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਨੇ ਨੈਮਿਸ਼ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਜਾ ਕੇ.
ਤਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗੀਂ ਸ਼ੁਭਾਙ੍ਗੋ ਮਦਨਾਤੁਰਃ
ਉਥੇ, ਇੱਕ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਪਾਗਲ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਲੀ ਕਦ ਵੇਖੀ.
ਅਸੌ ਨਰਾਧਿਪਸੁਤੋ ਮਦਨੇਨ ਸਦਰ੍ਥ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਚਮੁਚ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਸੀ.
ਸਖ੍ਯਸ੍ਤਾਮਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਬਾਲਾ ਨ ਪ੍ਰਗਲ੍ਭऽਸਿ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਬੱਚੀਏ, ਤੂੰ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ, ਸੋਹਣੀਏ।'
ਪਿਤਾ ਤਵਾਸ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਿਲ੍ਪਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਨੇਕ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਰਾਜਾ ਸੁਰਥਃ ਸਤ੍ਯਵਾਤ੍ ਸੁਧੀ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜਾ ਸੁਰਥਾ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਅਕਲਮੰਦ ਹੈ,
ਤ੍ਵਂ ਮੁਗ੍ਧੇ ਮੋਹਯਸਿ ਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਯੈਵ ਮਦਿਰੇਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਤੂੰ, ਮਾਸੂਮ ਤੇ ਮਦਭਰੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਹੀ ਭੁਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਾਂ ਕੁਚਤਲੇ ਤਲ੍ਪੇ ਅਭਿਸ਼ਾਯਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਸ ਖਟ ਤੇ, ਮੇਰੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਾ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੀ ਰਾਜ੍ਞੋ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਾ
ਫਿਰ ਉਹ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸੋਹਣੇ ਸਨ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ, ਰਾਜੇ ਕੋਲ—
ਏਵਂ ਪੁਰਾ ਤਯਾ ਤੈਨ੍ਵ੍ਯਾ ਪਰਿਤ੍ਰਾਤਃ ਸ ਭੂਪਤਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਤੈਨਵੀ ਨੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਅਰਜਸ੍ਕਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਦਣ੍ਡਂ ਤਸ੍ਯਾ ਯਦ੍ ਵृਤ੍ਤਮੁਤ੍ਤਰਮ੍
ਅਰਜਸਕਾ ਨੇ ਦੰਡ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਹੋਈ ਘਟਨਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
ਤਦਾ ਤਯਾ ਤੁ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗ੍ਯਾ ਸੁਰਥਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇਃ
ਉਸ ਪਤਲੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਰਾਜਾ ਸੁਰਥਾ ਨੂੰ—
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਧਰ੍ਮਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਾਵਾਨ੍ ਮਨ੍ਦਚੇਤਸੇ
ਕਿਉਂਕਿ, ਧਰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਔਰਤ ਹੋਣ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਮਨ ਕਰਕੇ—
ਵਿਵਾਹਰਹਿਤਾ ਨੈਵ ਸੁਖਂ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਭਰ੍ਤृਤਃ
ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਤੂੰ ਪਤੀ ਤੋਂ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੀ।
ਅਪਕृष੍ਟੇ ਨਪਰਪਤੌ ਸਾਪਿ ਮੋਹਮੁਪਾਗਤਾ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਭਟਕਣ ਵਿਚ ਪੈ ਗਈ।
ਅਪਕृष੍ਟੇ ਨਪਰਪਤੌ ਸਾਪਿ ਮੋਹਮੁਪਾਗਤਾ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਭਟਕਣ ਵਿਚ ਪੈ ਗਈ।
ਸਾ ਸਿਚ੍ਯਮਾਨਾ ਸੁਤਰਾਂ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੇਣਾਪ੍ਯਥਾਮ੍ਭਸਾ
ਉਹ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਿੱਜ ਰਹੀ ਸੀ—
ਤਾਂ ਮृਤਾਮਿਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸਖ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ, ਸਮਝ ਕੇ ਕਿ ਉਹ ਮਰ ਗਈ, ਜਲਦੀ ਚਲੀ ਗਈਆਂ।
ਸਾ ਚ ਤਾਸ੍ਵਪਿ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਗਤਾਸੁ ਵਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਤੇ ਉਹ, ਜਦ ਸਭ ਚਲੀ ਗਈਆਂ, ਵਧੀਆ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ।
ਅਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀ ਨਾਪਤਿਂ ਤਥਾ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਂ ਸਖੀਜਨਮ੍
ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕੀ, ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨੂੰ।
ਤਾਂ ਵੇਗਾਤ੍ ਕਾਞ੍ਚਨਾਕ੍ਸ਼ੀ ਤੁ ਮਹਾਨਦ੍ਯਾਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ, ਰਾਜਨ।
ਤਯਾਪਿ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਭਾਵ੍ਯਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾਥ ਵਿਸ਼ਾਂ ਪਤੇ
ਉਹ ਵੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ,
ਏਵਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਾਯਾ ਏषਾਵਸ੍ਥਾ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਮਯਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦ ਹਾਲਤ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਕਿਮਰ੍ਥਮਾਗਤਾਸੀਹ ਨਿਰ੍ਮਨੁष੍ਯਮृਗੇ ਵਨੇ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ, ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਹਨ, ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਆਏ ਹੋ?
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਰ੍षਿਃ ਕੋਪਮਗਮਦਸ਼ਪਚ੍ਛਿਲ੍ਪਿਨਾਂ ਵਪਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਯੋਜਿਤਾ ਨੈਵ ਪਤਿਨਾ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਾਖਾਮृਗੋ ऽਸ੍ਤੁ ਸਃ
ਉਹ ਪਤੀ ਵਾਂਗ ਉਸ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜਿਆ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਡਾਲੀ ਉੱਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹਿਰਨ ਬਣ ਜਾਵੇ।
ਉਪਾਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਵਿਮਾਂ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਵੈਲ ਨੂੰ ਪੂਜ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਉਵਾਚਾਗਮ੍ਯਤਾਂ ਸੁਭ੍ਰੂਂ ਸੁਦਤੀਂ ਪਤਿਲਾਲਸਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਸੁੰਦਰ ਭਰਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਆ ਜਾਵੇ।'
ਤਤ੍ਰੋਪਾਸ੍ਯ ਮਹੇਸ਼ਾਨਂ ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਥੇ, ਮਹਾਨ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ,