ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀਕਾਮਵਾਨ੍ ਮੂਢਃ ਸਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਨਾਸ਼ਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਜੋ ਮੂਰਖ ਪਰਾਈ ਪਤਨੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਸਮੇਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਚ ਵਵ੍ਰੇ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪੌਰੋਹਿਤ੍ਯਾਯ ਭਾਰ੍ਗਵਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਫਿਰ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਪੁਜਾਰੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਚੁਣ ਲਿਆ।
ਸੁਕ੍ਰਸ੍ਯਾਸੀਚ੍ਚ ਦੁਹਿਤਾ ਅਰਜਾ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ
ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਰਜਾ ਸੀ।
ਤੇਨਾਰ੍ਚਿਤਸ਼੍ਚਿਰਂ ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਥੌ ਭਾਰ੍ਗਵਸਤ੍ਤ੍ਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਭਾਰਗਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਥੇ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ।
ਅਤਿष੍ਠਤ ਸੁਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗੀ ਤਤੋ ऽਬ੍ਯਾਗਾਨ੍ਨਰਾਧਿਪਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਉਹ ਔਰਤ ਖੜੀ ਸੀ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਆ ਗਿਆ।
ਗਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਯਾਜਨਾਯ ਦਨੋਃ ਸੁਤਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦਾਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਗਿਆ।
ਤਾਸ੍ਤਮੂਚੁਰ੍ਗੁਰੋਃ ਪੁਤ੍ਰੀ ਸਂਤਿष੍ਠਤ੍ਯਰਜਾ ਨृਪ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਗੁਰੂ ਦੀ ਧੀ ਅਜੇ ਵੀ ਅਵਿਵਾਹਿਤ ਹੈ.'
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਰਜਸਂ ਤਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਤੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕੁੜੀ ਅਜੇ ਵੀ ਵਿਆਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ.
ਸਂਜਾਤੋ ऽਨ੍ਧਕ ਦਣ੍ਡਸ੍ਤੁ ਕृਤਾਨ੍ਤਬਲਚੋਦਿਤਃ
ਉਥੇ ਅੰਧਕਾ ਨਾਮਕ ਦੰਡ, ਮੌਤ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ.
ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼ਿष੍ਯਾਨਪਿ ਬਲੀ ਏਕਾਕੀ ਨृਪ ਆਵ੍ਰਜਤ੍
ਰਾਜੇ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ.
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸਂਹृष੍ਟਾ ਭ੍ਰਾਤृਭਾਵੇਨ ਦਾਨਵ
ਦਾਨਵ ਨੇ ਭਰਾ ਵਾਲੀ ਮਮਤਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ.
ਮਾਂ ਸਮਾਹ੍ਲਾਦਯਸ੍ਵਾਦ੍ਯ ਸ੍ਵਪਰਿष੍ਵਙ੍ਗਵਾਰਿਣਾ
ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਲਗ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦੇ.
ਪਿਤਾ ਮਮ ਮਹਾਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਪਿ ਨਿਰ੍ਦਹੇਤ੍
ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ.
ਭਗਿਨੀ ਧਰ੍ਮਤਸ੍ਤੇ ऽਹਂ ਭਵਾਞ੍ਸ਼ਿष੍ਯਃ ਪਿਤੁਰ੍ਮਮ
ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਹਾਂ.
ਕਾਮਾਗ੍ਨਿਰ੍ਨਿਰ੍ਦਹਤਿ ਮਾਮਦ੍ਯੈਵ ਤਨੁਮਧ੍ਯਮੇ
ਅੱਜ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਇੱਛਾ ਦੀ ਅੱਗ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਰਹੀ ਹੈ.
ਤਮੇਵ ਯਾਚਸ੍ਵ ਗੁਰੁਂ ਸ ਤੇ ਦਾਸ੍ਯਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਮੰਗ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ.
ਚ੍ਯੁਤਾਵਸਰਕਰ੍ਤृਤ੍ਵੇ ਵਿਘ੍ਨੋ ਜਾਯੇਤ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਸੋਹਣੀਏ, ਜੇ ਸਮਾਂ ਗੁਆ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ.
ਦਾਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਾ ਸ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਾ ਨ ਹਿ ਯੋषਿਤਃ
ਔਰਤਾਂ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੇ ਸਕਣ, ਪਰ ਆਪਣਾ ਆਪ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਸੁਤੰਤਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ.
ਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼ਾਪੇਨ ਸਭृਤ੍ਯਜ੍ਞਾਤਿਬਾਨ੍ਧਵਃ
ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਚਲ ਜਾ.
ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦਾਯਾ ਯਦ੍ ਵृਤ੍ਤਂ ਪੁਰਾ ਦੇਵਯੁਗੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਚਿਤ੍ਰਾਂਗਦਾ ਨਾਲ ਜੋ ਹੋਇਆ,
ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨਾ ਪਦ੍ਮਹੀਨੇਵ ਪਦ੍ਮਿਨੀ
ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਪਦਮ-ਹੀਣ ਪਦਮੀਨੀ ਵਾਂਗ ਸੀ.
ਜਗਾਮ ਨੇਮਿषਂ ਨਾਮ ਸ੍ਨਾਤੁਂ ਕਮਲਲੋਚਨਾ
ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਨੇ ਨੈਮਿਸ਼ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਜਾ ਕੇ.
ਤਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗੀਂ ਸ਼ੁਭਾਙ੍ਗੋ ਮਦਨਾਤੁਰਃ
ਉਥੇ, ਇੱਕ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਪਾਗਲ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਲੀ ਕਦ ਵੇਖੀ.
ਅਸੌ ਨਰਾਧਿਪਸੁਤੋ ਮਦਨੇਨ ਸਦਰ੍ਥ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਚਮੁਚ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਸੀ.
ਸਖ੍ਯਸ੍ਤਾਮਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਬਾਲਾ ਨ ਪ੍ਰਗਲ੍ਭऽਸਿ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਬੱਚੀਏ, ਤੂੰ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ, ਸੋਹਣੀਏ।'
ਪਿਤਾ ਤਵਾਸ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਿਲ੍ਪਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਨੇਕ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਰਾਜਾ ਸੁਰਥਃ ਸਤ੍ਯਵਾਤ੍ ਸੁਧੀ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜਾ ਸੁਰਥਾ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਅਕਲਮੰਦ ਹੈ,
ਤ੍ਵਂ ਮੁਗ੍ਧੇ ਮੋਹਯਸਿ ਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਯੈਵ ਮਦਿਰੇਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਤੂੰ, ਮਾਸੂਮ ਤੇ ਮਦਭਰੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਹੀ ਭੁਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਾਂ ਕੁਚਤਲੇ ਤਲ੍ਪੇ ਅਭਿਸ਼ਾਯਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਸ ਖਟ ਤੇ, ਮੇਰੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਾ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੀ ਰਾਜ੍ਞੋ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਾ
ਫਿਰ ਉਹ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸੋਹਣੇ ਸਨ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ, ਰਾਜੇ ਕੋਲ—