ਅਥਾਗਾਨ੍ਮਨ੍ਦਰਂ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਨਿਜਮਾਵਸਥਂ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ੰਭੂ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰਾ ਵਾਲੇ ਘਰ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ਼ੂਨ੍ਯੇ ऽਭ੍ਯਗਾਦ੍ ਦृष੍ਟਮਤਿਰ੍ਹਿ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਂਯੋਧਿਤੋ ਯੇਨ ਹਿ ਕਾਰਣੇਨ
ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਦੇ ਲਈ ਉਹ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ।
ਸ਼ਙ੍ਕਰੋ ਮਨ੍ਦਰਸ੍ਥੋ ऽਪਿ ਯਚ੍ਚਾਕਾਰ ਤਦੁਚ੍ਯਤਾਮ੍
ਸ਼ੰਕਰ ਮੰਦਰਾ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਸਂਤ੍ਪਤਵਿਗ੍ਰਹਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਦਾਨਵਾਨਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ:
ਯਸ੍ਤਾਮਦ੍ਰਿਸੁਤਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਨਂ ਮਮਾਨ੍ਤਿ ਕਮੁਪਾਨਯੇਤ੍
ਜੋ ਮਦਰੀ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਮੇਘਗਮ੍ਭੀਰਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਪ੍ਰਹਲਾਦੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਗੱਜਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ:
ਪਿਤਾ ਤ੍ਰਿਨਯਨੋ ਦੇਵਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮ੍
ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣੋ।
ਆਰਾਧਿਤੋ ਮਹਾਦੇਵਃ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਾਯ ਪੁਰਾ ਕਿਲ
ਕਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਪੁਤ੍ਰਕਃ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤ੍ਵੇਤ੍ਯਂ ਵਚਨਂ ਵਿਭੋ
ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਪਿਹਿਤਂ ਯੋਗਸਂਸ੍ਥਸ੍ਯ ਤਤੋ ऽਨ੍ਧਮਭਵਤ੍ਤਮਃ
ਫਿਰ, ਜੋ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਸੀ, ਉਸ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਢੱਕ ਗਿਆ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਦਿਤਂ ਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਦੈਤ੍ਯ ਤਵੋਪਯਿਕਮਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਇਹ, ਦੈਤਿਆ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਲੈਣਯੋਗ ਹੈ — ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਜਨਨੀਂ ਚਾਪਿ ਅਭੀਵਾਞ੍ਛਿष੍ਯਤੇ ऽਧਮਃ
ਉਹ ਮਾੜਾ ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਚਾਹੇਗਾ।
ਤਦਾਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਮੇਵਾਹਂ ਕਰਿष੍ਯੇ ਕਾਯਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਖੁਦ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪਿਤਾਪਿ ਸਮਭ੍ਯਾਗਾਤ੍ ਤ੍ਵਾਮਾਦਾਯ ਰਸਾਤਲਮ੍
ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਪੀਹ ਜਗਤੋ ਗੁਰੁਃ ਸ਼ਂਭੁਃ ਪਿਤਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਥੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਭ ਦਾ ਗੁਰੂ ਸ਼ੰਭੂ ਹੀ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਿਤਾ ਹੈ।
ਨੇਦृਸ਼ੇ ਪਾਪਸਂਕਲ੍ਪੇ ਮਤਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਭਵਦ੍ਵਿਧਃ
ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਇੰਨੇ ਪਾਪੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵੱਲ ਮਨ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਜੇਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯੇਯਂ ਨ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹੇ ऽਮਰਾਰ੍ਦਨ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਜੈਯ ਹੈ; ਤੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਇਸ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਅਜਿਤ੍ਵਾ ਸਗਣਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਸ ਚ ਕਾਮੋ ऽਦ੍ਯ ਦੁਰ੍ਲਭਃ
ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੰਗੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤੇ ਬਿਨਾ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਅੱਜ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਮੇਰੁਮੁਤ੍ਪਾਟਯੇਦ੍ ਵਾਪਿ ਸ ਜਯੇਚ੍ਛੂਲਪਾਣਿਨਮ੍
ਉਹ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਨ ਚ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਹਰੋ ਜੇਤੁਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਮਯੋਦਿਤਮ੍
ਹਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ — ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਸੱਚ ਮੈਂ ਕਿਹਾ।
ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀਕਾਮਵਾਨ੍ ਮੂਢਃ ਸਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਨਾਸ਼ਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਜੋ ਮੂਰਖ ਪਰਾਈ ਪਤਨੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਸਮੇਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਚ ਵਵ੍ਰੇ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪੌਰੋਹਿਤ੍ਯਾਯ ਭਾਰ੍ਗਵਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਫਿਰ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਪੁਜਾਰੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਚੁਣ ਲਿਆ।
ਸੁਕ੍ਰਸ੍ਯਾਸੀਚ੍ਚ ਦੁਹਿਤਾ ਅਰਜਾ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ
ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਰਜਾ ਸੀ।
ਤੇਨਾਰ੍ਚਿਤਸ਼੍ਚਿਰਂ ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਥੌ ਭਾਰ੍ਗਵਸਤ੍ਤ੍ਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਭਾਰਗਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਥੇ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ।
ਅਤਿष੍ਠਤ ਸੁਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗੀ ਤਤੋ ऽਬ੍ਯਾਗਾਨ੍ਨਰਾਧਿਪਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਉਹ ਔਰਤ ਖੜੀ ਸੀ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਆ ਗਿਆ।
ਗਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਯਾਜਨਾਯ ਦਨੋਃ ਸੁਤਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦਾਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਗਿਆ।
ਤਾਸ੍ਤਮੂਚੁਰ੍ਗੁਰੋਃ ਪੁਤ੍ਰੀ ਸਂਤਿष੍ਠਤ੍ਯਰਜਾ ਨृਪ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਗੁਰੂ ਦੀ ਧੀ ਅਜੇ ਵੀ ਅਵਿਵਾਹਿਤ ਹੈ.'
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਰਜਸਂ ਤਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਤੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕੁੜੀ ਅਜੇ ਵੀ ਵਿਆਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ.
ਸਂਜਾਤੋ ऽਨ੍ਧਕ ਦਣ੍ਡਸ੍ਤੁ ਕृਤਾਨ੍ਤਬਲਚੋਦਿਤਃ
ਉਥੇ ਅੰਧਕਾ ਨਾਮਕ ਦੰਡ, ਮੌਤ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ.
ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼ਿष੍ਯਾਨਪਿ ਬਲੀ ਏਕਾਕੀ ਨृਪ ਆਵ੍ਰਜਤ੍
ਰਾਜੇ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਸ਼ੁਕਰ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ.