ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਾਯੁਧਧਰੋ ऽਵ੍ਯਯਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਹੈ।
ਸਮਾਧਵਂ ਹਾਰਭੁਜਙ੍ਗਵਕ੍ਸ਼ਸਂ ਪੀਤਾਜਿਨਾਚ੍ਛਨ੍ਨਕਟਿਪ੍ਰਦੇਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਗਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਮਾਲਾ, ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ, ਅਤੇ ਕਮਰ 'ਤੇ ਪੀਲੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਕਪਰ੍ਦਖਟ੍ਵਾਙ੍ਗਕਪਾਲਘਣ੍ਟਾਸਸ਼ਙ੍ਖਟਙ੍ਕਾਰਰਵਂ ਮਹਰ੍षੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਕਪਾਰ, ਖਟਵਾਂਗ, ਖੋਪੜੀਆਂ, ਘੰਟੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਾਮਂ ਕਮਲਾਸਨਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਮਤਿਂ ਚੈਕਤਰਾਂ ਨਿਯੁਜ੍ਯ
ਕਹਿ ਕੇ, ਕਮਲ-ਅਸਨ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਲਾ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯਾਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸ੍ਵਮਾਸ਼੍ਰਮਮ
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਫੜ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਾਇਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਨਮਃ ਸ੍ਥਾਣਵੇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇਹ੍ਯੁਪਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ 'ਨਮਸਕਾਰ ਸਥਾਣੁ' ਕਿਹਾ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਂ ਜਗਜ੍ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਉਨ੍ਮਜ੍ਜਸ੍ਵ ਪ੍ਰਿਯਾਤਿਥੇ
ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੰਸਾਰ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਠੋ, ਪਿਆਰੇ ਮਹਿਮਾਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੋਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਚ ਵੈਗੇਨ ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਪੀ ਨਿਰਞ੍ਜਨਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਚਾਗਤਃ ਸੁਰੈਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਣਤੋ ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਜੋ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਮਹਾਵ੍ਰਤਂ ਤ੍ਰਯੋ ਲੋਕਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਾਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤੇਸਾਵृਤਾਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਡੇ ਵਰਤ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸੁਰਾ ਦਿਵਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਹृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਾਃ
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ऽਭਿਚਿਨ੍ਤਯਦ੍ਰੁਦ੍ਰਃ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤਾ ਮਹੀ
ਫਿਰ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਧਰਤੀ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ?'
ਦਦਰ੍ਸ਼ੋਘਵਤੀਤੀਰੇ ਉਸ਼ਨਸਂ ਤਪੋਨਿਧਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਘਘਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉਸ਼ਨਸ, ਜੋ ਤਪ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਜਗਤ੍ਕ੍ਸ਼ੋਭਕਰਂ ਵਿਪ੍ਰ ਤਚ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਮਮ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੱਸੋ ਜਲਦੀ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ।
ਸਂਜੀਵਨੀਂ ਸ਼ੁਭਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛੇ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨ
ਹੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਚੰਗੀ ਵਿਦਿਆ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਂਜੀਵਨੀਂਵਿਦ੍ਯਾਂ ਭਵਾਨ੍ ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਤਵਤ੍ਤਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਵਿਦਿਆ ਨੂੰ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਲਵੋਗੇ।
ਤਥਾਪਿ ਚਲਤੇ ਪृਥ੍ਵੀ ਸਾਬ੍ਧਿਭੂਭृਨ੍ਨਗਾਵृਤਾ
ਫਿਰ ਵੀ, ਸਮੁੰਦਰ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਟੇਕੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਧਰਤੀ ਹਿਲ ਰਹੀ ਹੈ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਨृਤ੍ਯਮਾਨਂ ਚ ऋषਿਂ ਮਙ੍ਕਣਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੰਕਣ ਨਾਮ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨੱਚਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਵੇਗੇਨ ਸਮਾਹਤਾ ਤੁ ਚਚਾਲ ਭੂਰ੍ਭੂਮਿਧਰੈਃ ਸਹੈਵ
ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਪਹਾੜਾਂ ਸਮੇਤ ਹਿਲ ਗਈ।
ਕਿਂ ਭਾਵਿਤੋ ਨृਤ੍ਯਸਿ ਕੇਨ ਹੇਤੁਨਾ ਵਦਸ੍ਵ ਮਾਮੇਤ੍ਯ ਕਿਮਤ੍ਰ ਤੁष੍ਟਿਃ
ਤੂੰ ਨੱਚ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਕਿਹੜਾ ਭਾਵ ਹੈ ਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ? ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਦੱਸ, ਇੱਥੇ ਕਿਹੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ?
ਬਹੂਨ੍ ਗਣਾਨ੍ ਵੈ ਮਮ ਤਪ੍ਯਤਸ੍ਤਪਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ ਕਾਯਵਿਸ਼ੋषਣਾਰ੍ਥਮ੍
ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ, ਸਖਤ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਕष्टਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਰਿਹਾ।
ਤੇਨਾਦ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋ ऽਸ੍ਮਿ ਭृਸ਼ਂ ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯੇਨਾਸ੍ਮਿ ਨृਤ੍ਯਾਮਿ ਸੁਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਾ
ਇਸ ਲਈ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਤੇ ਮੈਂ ਨੱਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸਂਤਾਡਨਾਦੇਵ ਨ ਚ ਪ੍ਰਹਰ੍षੋ ਮਮਾਸ੍ਤਿ ਨृਨਂ ਹਿ ਭਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਃ
ਪਰ ਸਿਰਫ ਮਾਰਨ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ; ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਬੇਪਰਵਾਹ ਹੋ।
ਨृਤ੍ਯਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸੁਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ऽਥ ਵਵਨ੍ਦ ਪਾਦੌ ਵਿਨਯਾਵਨਮ੍ਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਨੱਚਣਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਝੁਕ ਕੇ ਵੰਦਨਾ ਕੀਤੀ।
ਇਦਂ ਚ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਵਰਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪृਥੂਦਕਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸਮਂ ਫਲੇਨ
ਇਹ ਤੀਰਥ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਪ੍ਰਥੂਦਕ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਦਾਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਨਿਧਾਨਮਗ੍ਰ੍ਯਂ ਸਾਰਸ੍ਵਤਂ ਪਾਪਮਲਾਪਹਾਰਿ
ਇਹ ਸਦਾ ਧਰਮ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਖਜਾਨਾ ਰਹੇ, ਸਾਰਸਵਤ, ਜੋ ਪਾਪ ਤੇ ਮਲ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਨੋਹਰਾ ਚੌਘਵਤੀ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਮਨਮੋਹਣੀ, ਚੌੜੀ ਤੇ ਪੂਰੀ ਵਹਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸੋਮਪਾਲਫਲਂ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸੁਪੁਣ੍ਯਦਾਃ
ਇਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਸੋਮਪਾਲ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਗਮਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਸੁਦੁਰ੍ਗਮਮ੍
ਉਹ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਲੈ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ, ਜੋ ਪਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇਗਾ।
ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਗਾਦ੍ ਵਸ਼ੀ
ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਸੰਯਮੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।