ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਦੈਤ੍ਯਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਨਗਰੀਂ ਮੁਰਃ
ਇਸੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੈਤ ਮੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਵਦਸ੍ਵ ਵਚਨਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਤ੍ਵਦੀਯਂ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰ
ਆਖ, ਤੂੰ ਕੀ ਕਰੇਗਾ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ?
ਨੋ ਚੇਤ੍ ਤਵਾਦ੍ਯ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾਹਂ ਮੂਰ੍ਧਾਨਂ ਪਾਤਯੇ ਭੁਵਿ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿਆਂਗਾ।
ਅਹਮੇਨ ਪਰਾਜਿਤ੍ਯ ਵਾਰਯਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਰੋਕ ਲਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਨਿਵਾਸੀ ਯਃ ਸ ਮਾਂ ਸਂਯਮਤੇ ऽਵ੍ਯਯਃ
ਜੋ ਸ਼ਵੇਤਦੀਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਤਤ੍ਰ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਤਸ੍ਯ ਸਂਯਮਨੋਦ੍ਯਤਃ
ਮੈਂ ਆਪ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਲੋਕਨਾਥੋ ਜਗਨ੍ਮਯਃ
ਉਥੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ ਤੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹਨ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਕਿਂ ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਨ ਤਾਵਦ੍ਧਿ ਸਂਯਮ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮ ਮਾਨਵਾਃ
ਪਰ ਤੂੰ ਹਾਲੇ ਉਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਹਨ, ਰੋਕਣਾ ਨਹੀਂ।
ਸਂਯਨ੍ਤੁਰ੍ਵਾ ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਿ ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮਾਚਰ
ਜਦੋਂ ਰੋਕਣਾ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਯੁੱਧ ਕਰ।
ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ੇषਪਰ੍ਯਙ੍ਕੇ ਚਤੁਰ੍ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਜਿਥੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗ ਦੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ—
ਸਰ੍ਵਗਤ੍ਵਾਤ੍ ਕਥਮਪਿ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਤ੍ਵਾਚ੍ਚ ਤਦ੍ਵਦ
ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ ਤੇ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਯਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ृਣੁ
ਹੁਣ ਸੁਣ, ਕਿਵੇਂ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬ੍ਰਹਮਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਵਾਸੁਦੇਵਾਖ੍ਯਮਾਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਸ੍ਮृਤਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਪਤ੍ਰਕਮ੍
ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵੋਕ੍ਤਾ ਪਤ੍ਰਕਾ ਤਾਨਿ ਮੇ ਵਦ
ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਕਿਹੜੇ ਹਨ? ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਦੱਸ।
ਸ਼੍ਰਤਂ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੇਮ ਤੇਨਾਖ੍ਯਾਤਂ ਚ ਤਨ੍ਮਮ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਿਆ।
ਤਵਾਪਿ ਤੇਨ ਗਦਿਤਂ ਵਦ ਮਾਮਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਸੀ; ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਣਾ।
ਸਂਜਾਤਂ ਮੁਨਿਸਾਰ੍ਦੁਲ ਯੋਗਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਚਾਰਕਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਹੁਣ ਜੋਗ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਤृਤੀਯਃ ਸਨਕੋ ਨਾਮ ਚਤੁਰ੍ਥਸ਼੍ਚ ਸਨਨ੍ਦਨਃ
ਤੀਜਾ ਨਾਮ ਸਨਕ ਹੈ, ਚੌਥਾ ਸਨੰਦਨ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਸ਼ਿਖਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਯੋਗਯੁਕ੍ਤਂ ਤਪੋਨਿਧਿਮ੍
ਜਦੋਂ ਪੰਚਸ਼ਿਖਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਜੋਗ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਤਪ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵੇਖਿਆ—
ਮਾਨਮੁਕ੍ਤਂ ਮਹਾਯੋਗਂ ਕਪਿਲਾਦੀਨਪਾਸਤਃ
ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮਹਾਨ ਜੋਗ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਪਿਲ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ—
ਅਪृਚ੍ਛਦ੍ ਯੋਗਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਤਮੁਵਾਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਜੋਗ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪੁੱਛਿਆ, ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਨਾਨ੍ਯਥੇਤਿ ਹਿ
ਇਹ ਸੱਚ ਗੱਲ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ।
ਨ ਵਿਸੇषੋ ऽਸ੍ਤਿ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਪਿਤਾਮਹ
ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਚੇਲੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ।
ਧਰ੍ਮਕਰ੍ਮਸਮਾਯੋਗੇ ਤਥਾਪਿ ਗਦਤਃ ਸ਼੍ਰੁਣੁ
ਫਿਰ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਤੇ ਕਰਮ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਸੇषਪਾਪਹਰਃ ਸ਼ਿष੍ਯ ਇਤੀਯਂ ਵੈਦਿਕੀ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਇਹ ਵੈਦਿਕ ਉਪਦੇਸ਼ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਚੇਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਸ੍ਮਾਚ੍ਛੇषਂ ਤਤਃ ਪਾਪਂ ਹਰੇਚ੍ਛਿष੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਦ੍ਵਦ
ਹੁਣ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਕੁਝ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਿਵੇਂ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੇਲਾ ਉਸ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਤਥੈਵ ਚੋਗ੍ਰਂ ਭਯਹਾਰਿ ਮਾਨਵਂ ਵਦਾਮਿ ਤੇ ਸਾਧ੍ਯ ਨਿਸ਼ਾਮਯੈਨਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਨੁੱਖੀ ਰੀਤ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਪਾਰੁष੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਨਰਕਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਰੁੱਖਾ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨਾ ਪਹਿਲਾ ਨਰਕ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਛੇਦਨਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਜਾਤੀਨਾਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਨਰਕਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣਾ ਦੂਜਾ ਨਰਕ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿਵਾਦਮਰ੍ਥਹੇਤੂਤ੍ਥਂ ਤृਤੀਯਂ ਨਰਕਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਧਨ ਲਈ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਝਗੜੇ ਤੀਜਾ ਨਰਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।