ਸਪ੍ਤਸਾਰਸ੍ਵਤਃ ਪ੍ਰਾਦਾਨ੍ਮਾਤਰਸ਼੍ਚਤੁਰੋਦ੍ਭੁਤਾਃ
ਸੱਤ ਸਰਸਵਤਾਂ ਨੇ ਚਾਰ ਅਦਭੁਤ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਏਕਚੂਡਾਂ ਨਾਗਤੀਰ੍ਥਃ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪਲਾਸਦਾਮ੍
ਨਾਗਤੀਰਥ ਨੇ ਏਕਚੂੜਾ ਦਿੱਤਾ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਨੇ ਪਲਾਸਦਾ ਦਿੱਤਾ।
ਚੌਣ੍ਡੀਂ ਭੈਣ੍ਡੀਂ ਯੋਗਭੈਣ੍ਡੀਂ ਪ੍ਰਾਦਾਚ੍ਚਰਣਪਾਵਨਃ
ਉਹ ਪੈਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਚਉਣਡੀ, ਭੈਣਡੀ ਤੇ ਯੋਗਭੈਣਡੀ ਬਖ਼ਸ਼ੀਆਂ।
ਸ਼ਕਘਣ੍ਟਾਂ ਸ਼ਤਾਨਨ੍ਦਾਂ ਤਥੋਲੂਖਲਮੇਖਲਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕਘੰਟਾ, ਸ਼ਤਾਨੰਦਾ, ਓਲੂਖਲਾ ਅਤੇ ਮੇਖਲਾ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸੁषਮਾਮੈਕਚੂਡਾਂ ਚ ਦੇਵੀਂ ਧਮਧਮਾਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਸੁਸ਼ਮਾ, ਏਕਚੂੜਾ ਅਤੇ ਧਮਧਮਾ ਦੇਵੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ।
ਸੁਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਕਦ੍ਰੁਲਾਂ ਚ ਸੁਪ੍ਰਭਾਤਾਂ ਮੁਙ੍ਗਲਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੁਨਕਸ਼ਤਰਾ, ਕਦਰੁਲਾ, ਸੁਪ੍ਰਭਾਤਾ ਅਤੇ ਮੁੰਗਲਾ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਕੋਟਰਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵਣੀਂ ਚ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀਂ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰਿਕਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕੋਟਰਾਮੂਰਧਵਣੀ, ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਅਤੇ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰਿਕਾ ਵੀ ਬਖ਼ਸ਼ੀਆਂ।
ਸੂਪਲਾਂ ਮਧੁਕੁਮ੍ਭਾਂ ਚ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਦਹਦਹਾਂ ਪਰਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੂਪਲਾ, ਮਧੁਕੁੰਭਾ, ਖਿਆਤੀ ਅਤੇ ਪਰਾਧਦਧਾ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸਂਤਾਨਿਕਾਂ ਵਿਕਲਿਕਾਂ ਕ੍ਰਮਸ਼੍ਚਤ੍ਵਰਵਾਸਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੰਤਾਨਕਾ, ਵਿਕਲਿਕਾ ਅਤੇ ਚਾਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਵੀ ਕ੍ਰਮ ਵਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰੌਦ੍ਰਾ ਕਰ੍ਕਟਿਕਾ ਤੁਣ੍ਡਾ ਸ਼੍ਵੇਤਤੀਰ੍ਥੋ ਦਦੌ ਤ੍ਵਿਮਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਰੌਦਰਾ, ਕਰਕਟਿਕਾ, ਤੁੰਡਾ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਵੇਤਤੀਰਥ ਨੇ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ।
ਦਦੌ ਮਯੂਰਂ ਸ੍ਵਸੁਤਂ ਮਹਾਜਵਂ ਤਥਾਰੁਣਸ੍ਤਾਮ੍ਰਚੂਡਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੋਰ, ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਜਵ, ਅਤੇ ਅਰੁਣ ਤੇ ਤਾਮਰਚੂੜ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੇ।
ਮਾਲਾਂ ਹਰਿਃ ਸ਼ੂਲਧਰਃ ਪਤਾਕਾਂ ਕਣ੍ਠੇ ਚ ਹਾਰਂ ਮਘਵਾਨੁਰਸ੍ਤਃ
ਹਰਿ, ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਨੇ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ; ਮਘਵਾਨ, ਹਾਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਨੇ ਗਲ ਲਈ ਝੰਡਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸੈਨ੍ਯਾਧਿਪਤ੍ਯੇ ਸ ਕृਤੋ ਭਵੇਨ ਰਰਾਜ ਸੂਰ੍ਯੇਵ ਮਹਾਵਪੁष੍ਮਾਨ੍
ਭਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੌਜ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ।
ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਭਵਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗਿਰਿਜਾਂ ਪਾਵਕਂ ਸ਼ੁਚਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਭਾਵ, ਗਿਰਿਜਾ, ਪਾਵਕ ਅਤੇ ਸ਼ੁਚਿ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਯੁष੍ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਜ੍ਜੇष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂ ਮਹਿषਤਾਰਕੌ
ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਮਹਿਸ਼ ਤੇ ਤਾਰਕ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ।
ਦੀਯਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਨੁਜ੍ਞ ਮਮ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਮੇਤ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਮੁਖਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਸੁਰਾਃ ਸ੍ਰੇਵੇ ਵਿਗਤਸਾਧ੍ਯਮਾਃ
ਦੇਵਤੇ ਮੁੱਖ ਵਲ ਤੱਕ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਸ ਮੁੱਕ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਆਦਾਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਣੌ ਸ੍ਕਨ੍ਦਾਨ੍ਤਿਕਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਉਹ ਨੇ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਸਕੰਦ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਾਈ।
ਵਨ੍ਦਸ੍ਵ ਚਰਣੌ ਦਿਵ੍ਯੌ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤੌ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਚਰਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕ ਸਿਰ ਨਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।
ਯਸ੍ਯਾਦਰਾਤ੍ ਪ੍ਰਣਾਮੋ ऽਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਮਦ੍ਵਿਧੈਰ੍ਜਨੈਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਲੋਕ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਤਵ ਯੋ ऽਯਂ ਹਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਃ
ਜਿਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜਿਸਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਗਰੁੜ ਹੈ,
ਨਾਨ੍ਯਃ ਪਰਤਰੋ ऽਸ੍ਮਾਦ੍ਧਿ ਵਯਮਨ੍ਯੇ ਚ ਦੇਹਿਨਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ; ਅਸੀਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਥੌ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਸ੍ਤ੍ਵਾਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤੇ ऽਚ੍ਯੁਤਾਤ੍
ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਅਚ੍ਯੁਤ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਮੰਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਦੇਵੋ ਹ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਤਤਃ
ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਮੰਗਲ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ਿਖਿਧ੍ਵਜਾਯ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਿਖਿਧਵਜ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਕੇ ਦੱਸ।
ਸ੍ਕਨ੍ਦਸ੍ਯ ਵਿਜਯਾਰ੍ਥਾਯ ਮਹਿषਸ੍ਯ ਵਧਾਯ ਚ
ਸਕੰਦ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਤੇ ਮਹਿਸ਼ ਦੈਤ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ,
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਚਕ੍ਰਾਙ੍ਕਿਤਕਰੋ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤੇ ਵਿਦਧਤ੍ਵਾਜਃ
ਜਿਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰ ਹੈ, ਉਹ ਅਜਨਮਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਸੁਖ ਦੇਵੇ।
ਪਾਵਕਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤੁਭ੍ਯਂ ਚ ਕਰੋਤੁ ਸ਼ਿਖਿਵਾਹਨ
ਹੇ ਮੋਰ ਤੇ ਸਵਾਰ, ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਸੁਖੀ ਰੱਖਣ।
ਕਾਵ੍ਯਃ ਸਦਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਕਰੋਤੁ ਤੁਭ੍ਯਂ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਂ ਕਰੋਤੁ
ਕਾਵ੍ਯ ਤੇ ਸ਼ਨੀ ਦੇਵ ਸਦਾ ਤੈਨੂੰ ਸੁਖੀ ਰੱਖਣ; ਸ਼ਨੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਿਆਉਣ।