ਧਾਰਯਨ੍ਤੀ ਤਦਾ ਗਰ੍ਭਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਥਾਨਮਾਗਤਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਗਰਭ ਧਾਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਗੇਨਾਯਂ ਤਵ ਗਰ੍ਭਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਕੀ ਤੇਰਾ ਗਰਭ ਠੀਕ ਹੈ?'
ਤਦਸ਼ਕ੍ਤੇਨ ਤੇਨਾਦ੍ਯ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਮਯਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ, ਔਖਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਓ ਉੱਚੇ ਜੀ, ਅੱਜ ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਗਰ੍ਭਸ੍ਯ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ਕਾਲੋ ਨ ਪਪਾਤ ਚ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਗਰਭ ਦਾ ਸਮਾਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਯੋਜਨਸ਼ਤਂ ਰੌਦ੍ਰਂ ਸ਼ਰਵਣਂ ਮਹਤ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਰਵਣ ਨਾਮ ਦਾ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਤਤੋ ਬਾਲੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਫਿਰ ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਆਗਤ੍ਯ ਗਰ੍ਭਂ ਤਤ੍ਯਾਜ ਸੁਖੇਨੈਵਾਦ੍ਰਿਨਨ੍ਦਿਨੀ
ਆ ਕੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਗਰਭ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਆਪੋਮਯੀ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਸ਼ਾਤ੍ ਸਂਜਾਤਾ-ਕੁਟਿਲਾ ਸਤੀ
ਮੰਤਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਕਟਿਲ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਬਣ ਗਈ।
ਤਨ੍ਨਿਵਾਸਰਤਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਪਾਦਪਾ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਥੇ ਹੋਰ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ, ਜਾਨਵਰ ਤੇ ਪੰਛੀ ਸਨ।
ਬਾਲਾਰ੍ਕਦੀਪ੍ਤਿਃ ਸਂਜਾਤੋ ਬਾਲਃ ਕਮਲਲੋਚਨਃ
ਉਹ ਮੁੰਡਾ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਨਮਿਆ।
ਮੁਖੇ ऽਙ੍ਗੁष੍ਠਂ ਸਮਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਰੁਰੋਦ ਘਨਰਾਡਿਵ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅੰਗੂਠਾ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਪਾ ਲਿਆ ਤੇ ਗੂੜ੍ਹੀ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯੋ ਬਾਲਂ ਸ਼ਰਵਣੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਦੋਂ ਉਥੇ ਆਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸਰਵਣ ਦੇ ਵਿਚ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ।
ਅਹਂ ਪੂਰ੍ਵਮਹਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸ੍ਤਨ੍ਯੇ ऽਭਿਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਃ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਧ ਲਈ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮਾਰਦੀਆਂ, 'ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ! ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ!'
ਅਬੀਭਰਂਸ਼੍ਚ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਸ੍ਨੇਹਾਚ੍ਚ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਃ
ਕ੍ਰਿੱਤਿਕਾਵਾਂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਹ ਬੱਚਾ ਸਭ ਨੇ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਦੁਧ ਪਿਆਉਂਦੀਆਂ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਜਾਤਃ ਸ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਉਹ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਜਦ ਜੰਮਿਆ, ਤਾਂ 'ਕਾਰਤਿਕੇ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ।
ਕਿਯਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਗੁਹਃ
'ਗੁਹਾ, ਹੁਣ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ?'
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦੇਵੇਸ਼ ਨ ਵੇਦ੍ਮਿ ਕਤਮੋ ਗੁਹਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਗੁਹਾ ਕੌਣ ਹੈ।'
ਤ੍ਰੈਯਮ੍ਬਲਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕੇਸ਼ ਜਾਤਃ ਸ਼ਰਵਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਬੱਚਾ ਸਰਵਣ ਵਿਚ ਜੰਮਿਆ, ਉਹ ਤਿੰਨੋਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ।
ਵੇਗਿਨਂ ਮੇषਮਾਰੁਹ੍ਯ ਕੁਟਿਲਾ ਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ
ਕੁਟਿਲਾ ਤੇਜ਼ ਮੇਂਡੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਗਈ।
ਸੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਦੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਜਾਤਂ ਸ਼ਰਵਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਸਰਵਣ ਵਿਚ ਜੰਮਿਆ ਇਹ ਬੱਚਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਹੈ।'
ਵਿਵਦਨ੍ਤੌ ਦਦਰ੍ਸਾਥ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਚਾਰੀ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਫਿਰ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਤਾਵੂਚਤੁਃ ਵੁਤ੍ਰਹੇਤੋ ਰੁਦ੍ਰਸ਼ੁਕ੍ਰੋਦ੍ਭਵਾਯ ਹਿ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਤੋਂ ਹੋਇਆ, ਇਹਦੀ ਪਛਾਣ ਲਈ ਹੈ।'
ਸ ਯਦਾ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਕੁਰੁਧ੍ਵਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆਖੇ, ਤਾਂ ਉਹੀ ਕਰੋ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਰੱਖੋ।
ਸਮ੍ਭ੍ਯੇਤ੍ਯੋਚਤੁਸ੍ਤਥ੍ਯਂ ਕਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੇਤਿ ਨਾਰਦ
ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਨਾਰਦ, ਇਹ ਕਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ?'
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਦਿष੍ਟ੍ਯੇਤਿ ਗਿਰਿਜਾਂ ਪ੍ਰੋਦ੍ਭੂਤਪੁਲਕੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਗਿਰਿਜਾ ਨੂੰ, ਰੋਮ ਰੋਮ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਆਖਿਆ, 'ਚੰਗਾ ਹੋਇਆ, ਚੰਗਾ ਹੋਇਆ!'
ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯੇਦ੍ ਯਂ ਸ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਕੋਲ ਪੁੱਛਣ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਹੀ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸਹੋਮਯਾ ਕੁਟਿਲਯਾ ਪਾਵਕੇਨ ਚ ਧੀਮਤਾ
ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਕੁਟਿਲਾ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਪਾਵਕ ਵੀ ਸੀ।
ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਕਂ ਤਂ ਚ ਕृਤ੍ਤਿਕੋਤ੍ਸਙ੍ਗਸ਼ਾਯਿਨਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਬੱਚਾ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਕ੍ਰਿੱਤਿਕਾਵਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਯੋਗੀ ਚਤੁਰ੍ਮੂਰ੍ਤਿਰਭੂਤ੍ षਣ੍ਮੁਖਃ ਸ ਸ਼ਿਸ਼ੁਸ੍ਤ੍ਵਪਿ
ਉਹ ਜੋਗੀ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਬੱਚਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਛੇ ਚਿਹਰੇ ਸਨ।
ਕੁਟਿਲਾਮਗਮਚ੍ਛਾਖੋ ਮਹਾਸੇਨੋ ऽਗ੍ਨਿਮਭ੍ਯਯਾਤ੍
ਕੁਟਿਲਾ ਨੇ ਆ ਕੇ ਮਹਾਸੇਨ ਵੱਲ ਵਧੀ, ਤੇ ਮਹਾਸੇਨ ਅੱਗ ਵੱਲ ਗਿਆ।