ਪਾਦੇਨਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਚੈਵਾਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਮृਤ੍ਯਵੇ
ਉਹਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਰੌਂਦ ਕੇ ਮੌਤ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਰੁਰੁਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰਾਵ ਤਂ ਚਣ੍ਡਿ ਦਦृਸ਼ੇ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ ਰੁਰੂ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਪਿਆ, ਪਰ ਚੰਡੀ ਨੇ ਆਪ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਸ ਪਪਾਤ ਹਤੋ ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਛਿਨ੍ਨਮੂਲ ਇਵ ਦ੍ਰੁਮਃ
ਉਹ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਵੱਢਿਆ ਹੋਇਆ ਰੁੱਖ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕੋਸ਼ਮੁਤ੍ਕਰ੍ਤਯਾਮਾਸ ਕਰ੍ਣਾਦਿਚਰਣਾਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਉਸਨੇ ਉਸਦਾ ਕਵਚ ਫਾੜ ਕੇ ਕੰਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਏਕਾ ਨ ਬਨ੍ਧਮਗਮਤ੍ ਤਾਮੁਤ੍ਪਾਟ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਿਪਦ੍ ਭੁਵਿ
ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹੀ ਬੰਨ੍ਹੀ ਨਾ ਸੀ; ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਕੁष੍ਣਾਰ੍ਧਮਰ੍ਧਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਚ ਧਾਰਯਨ੍ਤੀ ਸ੍ਵਕਂ ਵਪੁਃ
ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਅੱਧਾ ਕਾਲਾ ਤੇ ਅੱਧਾ ਚਿੱਟਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾ ਨਾਮ ਤਦਾ ਚਕ੍ਰੇ ਚਣ੍ਡਮਾਰੀਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸਨੂੰ ਚੰਡਮਾਰੀ ਨਾਮ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਯਂ ਹਿ ਮਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਾਵਾਨੇਤੁਂ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ
"ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗੀ; ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ ਕੇ ਆ।"
ਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰੁਵਤੁਰ੍ਭਯਾਰ੍ਤ੍ਤੌ ਦਿਸ਼ਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਦੋਵੇਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਏ।
ਸਾਧਿਰੁਹ੍ਯ ਮਹਾਵੇਗਂ ਰਾਸਭਂ ਗਰੁਡੋਪਮਮ੍
ਉਹ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਣ ਵਾਲੇ ਖੋਤੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ, ਜੋ ਗਰੁੜ ਵਰਗਾ ਤੇਜ਼ ਸੀ।
ਸਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਦਾ ਪੌਣ੍ਡ੍ਰਂ ਮਹਿषਂ ਵੈ ਮਸ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਪੌਂਡਰ, ਮਹਿਸ਼ ਤੇ ਮਾਸਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਂ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਕਰੇਣੈਵ ਦਾਨਵਾਵਨ੍ਵਗਾਜ੍ਜਵਾਤ੍
ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਦੌੜੀ।
ਵੇਗੇਨਾਬਿਸृਤਾ ਸਾ ਚ ਰਾਸਭੇਨ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਗਧੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜ ਪਈ।
ਕਰ੍ਕੋਟਕਂ ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੋਮਾ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਕਰਕੋਟਕ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਰੋਏ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਨ੍ਯਪਤਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਰਾਣਿ ਰੌਦ੍ਰਾਣਿ ਹਿ ਪਤਤ੍ਤ੍ਰਿਣਃ
ਉਸ ਪੰਛੀ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਪੰਖ ਉਸ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਵੇਗੇਨਾਨੁਸਰਦ੍ ਦੇਵੀ ਚਣ੍ਡਮੁਣ੍ਡੌ ਭਯਾਤੁਰੌ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਡਰੀ ਹੋਈ ਚੰਡ ਤੇ ਮੁੰਡ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ।
ਬਦ੍ਧੌ ਕਰ੍ਕੋਟਕੇਨੈਵ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਕਰਕੋਟਕ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸ਼ਿਰੋਭਿਰ੍ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਨੈਃ
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਅਤੇ ਗਰੁੜ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ,
ਘਰ੍ਘਰਾਂ ਚ ਮृਗੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਰ੍ਮਣਃ ਸਾ ਸਮਾਰ੍ਪਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਗੱਜਦੇ ਸਿੰਘ ਦੀ ਖਾਲ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ।
ਆਤ੍ਮਨਾ ਸਾ ਪਪੌ ਪਾਨਂ ਰੁਧਿਰਂ ਦਾਨਵੇष੍ਵਪਿ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਲਹੂ ਪੀ ਲਿਆ।
ਚਕਾਰ ਕੁਪਿਤਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਵਿਸ਼ਿਰਸ੍ਕੌ ਮਹਾਸੁਰੌ
ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਦੁर्गਾ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਕੌਸ਼ਿਕ੍ਯਾਃ ਸਕਾਸ਼ਂ ਮਾਰ੍ਯਯਾ ਸਹ
ਇਹ ਸਭ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਕੋਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਗ੍ਰਥਿਤੋ ਦੈਤ੍ਯਸ਼ੀਰ੍षਾਭ੍ਯਾਂ ਨਾਗਰਾਜੇਨ ਵੇष੍ਟਿਤਃ
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀ ਹੋਈ,
ਬਬਨ੍ਧ ਪ੍ਰਾਹ ਚੈਵੈਨਾਂ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਤਸ੍ਮਾਲ੍ਲੋਕੇ ਤਵ ਖ੍ਯਾਤਿਸ਼੍ਚਾਮੁਣ੍ਡੇਤਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਨਾਂ ਚਾਮੁੰਡਾ ਵਜੋਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਦਿਗ੍ਵਾਸਸਂ ਚਾਭ੍ਯਵਦਤ੍ ਪ੍ਰਤੀਤਾ ਨਿषੂਦਯ ਖਾਰਿਬਲਾਨ੍ਯਮੂਨਿ
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਹੀ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, 'ਜਾ, ਉਹ ਖੋਤਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।'
ਨਿषੂਦਯਨ੍ਤੀ ਰਿਪੁਸੈਨ੍ਯਮੁਗ੍ਰਂ ਚਚਾਰ ਚਾਨ੍ਯਾਨਸੁਰਾਂਸ਼੍ਚਖਾਦ
ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਫੌਜ ਮਾਰਦੀ ਫਿਰਦੀ ਤੇ ਹੋਰ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਖਾਂਦੀ ਗਈ।
ਨਿਪਾਤ੍ਯਮਾਨਾ ਦਨੁਪੁਙ੍ਗਵਾਸ੍ਤੇ ਕਕੁਦ੍ਮਿਨਂ ਸ਼ੁਮ੍ਭਮੁਪਾਸ਼੍ਰਯਨ੍ਤ
ਜਦੋਂ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਦਾਨਵ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਪਾਸ ਆ ਗਏ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਨਾਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਭਿਃ ਕੋਟਿਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਮ੍
ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ,
ਮੁਮੋਚ ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਵੈ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਗੱਜੀ।