ਤਤੋ ऽਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਵੀਰੌ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੌ ਸੁਮ੍ਭਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਕੌ
ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਵੀਰ ਭਰਾ, ਸੁੰਭ ਅਤੇ ਨਿਸੁੰਭ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਸੁਰਾਸ੍ਤੇ ऽਪਿ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਵਿਨਿਰ੍ਯਯੁਃ
ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲੇ।
ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯਾਹृਤ੍ਯ ਚ ਗਜਂ ਯਾਮ੍ਯਂ ਚ ਮਹਿषਂ ਬਲਾਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਕਰ ਦਾ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਯਮ ਦਾ ਭੈਂਸ ਜਬਰਦਸਤੀ ਫੜ ਲਿਆ।
ਨਿਧਨਃ ਪਦ੍ਮਸ਼ਙ੍ਖਾਦ੍ਯਾ ਹृਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਦਾਨਵੈਃ
ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਪਦਮ, ਸ਼ੰਖ ਆਦਿ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲੁੱਟ ਕੇ ਲੈ ਗਏ।
ਤਦਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹੀਪृष੍ਠਂ ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਮਹਾਸੁਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਏ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸ ਚਾਹ ਦੈਤ੍ਯੋ ऽਸ੍ਮਿ ਵਿਭੋ ਸਚਿਵੋ ਮਹਿषਸ੍ਯ ਤੁ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਦੈਤ ਹਾਂ, ਮਹਿਸ਼ਾ ਦਾ ਮੰਤਰੀ ਹਾਂ।'
ਅਮਾਤ੍ਯੌ ਰੁਚਿਰੌ ਵੀਰੌ ਚਣ੍ਡਮੁਣ੍ਡਾਵਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤੌ
ਦੋ ਮੰਤਰੀ, ਚੰਡ ਅਤੇ ਮੁੰਡ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਵੀਰ ਸਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਸੀਤ੍ ਪ੍ਰਭੂਰਸ੍ਮਾਕਂ ਮਹਿषੋ ਨਾਮ ਦਾਨਵਃ
ਸਾਡਾ ਸਰਤਾਜ ਦਾਨਵ ਮਹਿਸ਼ਾ ਸੀ।
ਕਿਂਵੀਰ੍ਯੌ ਕਿਂਪ੍ਰਭਾਵੌ ਚ ਏਤਚ੍ਛਂਸਿਤੁਮਰ੍ਹਥਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀ ਹੈ?
ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭੋ ऽਯਂ ਮਮ ਭ੍ਰਾਤਾ ਕਨੀਯਾਨ੍ ਸ਼ਤ੍ਰੁਪੂਗਹਾ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਸਮੇਤ੍ਯ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਵੀਰਾ ਯੇ ऽਨ੍ਯੇ ਚ ਬਲਵਤ੍ਤਰਾਃ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਵੀਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਾਰ ਗਏ।
ਯਾਵਤ੍ਤਾਂ ਘਾਤਯਿष੍ਯਾਵਃ ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯਪਰਿਵਾਰਿਤੌ
ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਰਹਾਂਗੇ।
ਜਲਵਾਸਾਦ੍ ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤੌ ਚਣ੍ਡਮੁਣ੍ਡੌ ਚ ਦਾਨਵੌ
ਚੰਡ ਤੇ ਮੁੰਡ, ਦੋ ਦਾਨਵ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਆਏ।
ਊਚਤੁਰ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਕੋ ऽਯਂ ਤਵ ਪੁਰਸ੍ਸਰਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ: 'ਇਹ ਤੇਰਾ ਅਗੂ ਕੌਣ ਹੈ?'
ਕਨੀਯਾਨਸ੍ਯ ਚ ਭ੍ਰਾਤਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਹਿ ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਕਃ
ਦੂਜਾ ਨਿਸ਼ੁੰਭਕ ਹੈ, ਜੋ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਹੈ।
ਅਹਂ ਵਿਵਾਹਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਤ੍ਨਭੂਤਾਂ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਆਹਾਂਗਾ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੋਤੀ ਵਰਗੀ ਹੈ।
ਯਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸ ਰਤ੍ਨਾਰ੍ਹਸ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛੁਮ੍ਭਾਯ ਯੋਜ੍ਯਤਾਮ੍
ਜੋ ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਮੋਤੀ ਦੇ ਲਾਇਕ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ।
ਭੂਯੋ ऽਪਿ ਤਦ੍ਵਿਧਾਂ ਜਾਤਾਂ ਕੌਸ਼ਿਕੀਂ ਰੂਪਸ਼ਾਲਿਨੀਮ੍
ਫਿਰ ਓਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਜੰਮੀ।
ਦੈਤ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸਕਾਸ਼ਂ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਵਾਸਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਦੈਤ ਨੂੰ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਦੇਵੀ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ।
ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਸ਼ੁਮ੍ਬਾਵਾਹੇਦਂ ਮਨ੍ਯੁਨਾਬਿਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ
ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਸ਼ੁੰਭ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਗਤਵਾਨਹਮਦ੍ਯੈਵ ਤਾਮਹਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰੁਵਮ੍
ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਥੇ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਬਾਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖੀਆਂ।
ਸ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਾਹ ਮਹਾਭਾਗੇ ਪ੍ਰਭੁਰਸ੍ਮਿ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ
ਉਸ ਨੇ ਤੇਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ।
ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਸਨ੍ਤਿ ਤਾਵਨ੍ਤਿ ਮਮ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਮੇਰੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਹੁਤ ਮੋਤੀ ਤੇ ਰਤਨ ਪਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਭਜਸ੍ਵਮਾਂ ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਨੁਸ਼ੁਮ੍ਭਂਵਾ ਮਮਾਨੁਜਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜਾਂ ਮੈਨੂੰ ਚੁਣ ਲੈ ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ।
ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕੇਸ਼ਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭੋ ਰਤ੍ਨਾਰ੍ਹ ਏਵ ਚ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੈ, ਸ਼ੁੰਭ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ ਤੇ ਮੋਤੀ ਦੇ ਲਾਇਕ ਵੀ ਹੈ।
ਯੋ ਮਾਂ ਵਿਜਯਤੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ ਭਤਾ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਹਾਸੁਰ
ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤੇਗਾ, ਉਹੀ ਮਹਾਂ ਦੈਤ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ।
ਸ ਤ੍ਵਾਂ ਕਥਂ ਨ ਜਯਤੇ ਸਾ ਤ੍ਵਮੁਤ੍ਤਿष੍ਠ ਭਾਮਿਨੀ
ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਹਰ ਸਕਦੀ? ਉਠ, ਓ ਚਮਕਦੀ ਰੂਹ।
ਮਨੋਰਥਸ੍ਤੁ ਤਦ੍ ਗਚ੍ਛ ਸੁਮ੍ਭਾਯ ਤ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦਯ
ਜਿਹੜਾ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਕਰ ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁੰਭ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸ।
ਸਾ ਚਾਗ੍ਨਿਕੋਟਿਸਦृਸ਼ੀ ਮਤ੍ਵੈਵਂ ਕੁਰੁ ਯਤ੍ਕ੍ਸ਼ਮਮ੍
ਉਹ ਅੱਗ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰੇਗੀ।
ਪ੍ਰਾਹ ਦੂਰਸ੍ਥਿਤਂ ਸੁਮ੍ਭੋ ਦਾਨਵਂ ਧੂਮ੍ਰਲੋਚਨਮ੍
ਸੁੰਭ ਨੇ ਦੂਰ ਖੜੇ ਦੈਤ ਧੂਮਰਲੋਚਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।