ਕृਤੋ ਲਾਜਾਸ਼੍ਚ ਹਵਿषਾ ਸਮਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਹੁਤਾਸ਼ਨੇ
ਭੁੰਨੀਆਂ ਲਾਜਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਵਿਸ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ ਗਈਆਂ।
ਕਿਂ ਯਾਚਸਿ ਚ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮੁਞ੍ਚਸ੍ਵੇਤਿ ਹਰੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਤੂੰ ਕੀ ਮੰਗਦਾ ਹੈਂ? ਮੈਂ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ—ਹਰ ਨੇ ਐਸਾ ਕਿਹਾ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਨਿਜਗੋਤ੍ਰੀਯਂ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਪਾਵੇਂਗਾ, ਫਿਰ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਨਿਜਗੋਤ੍ਰੀਯਂ ਯੋ ऽਸ੍ਯਾਸ੍ਤਂ ਸ਼ृਣੁ ਵਚ੍ਮਿ ਤੇ
ਸੁਣ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਕੀ ਹੈ।
ਏਤਦੀਯੋ ਹਿ ਸੌਭਾਗ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤੋ ऽਸ੍ਮਦ੍ਗੋਤ੍ਰਮੇਵ ਹਿ
ਇਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਹੀ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ।
ਮਾਲਿਨੀ ਨਿਜਗੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਚਾਰਿਤ੍ਰਮਾਲਿਨੀ
ਮਾਲਿਨੀ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤਦਾ ਕਾਲੀਮੁਖਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ਼ਸ਼ਿਨੋ ऽਧਿਕਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਕਾਲੀ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਚਾਂਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਰੋਸ਼ਨ ਸੀ।
ਤਚ੍ਛੁਕ੍ਰਂ ਬਾਲੁਕਾਯਾਂ ਚ ਖਿਲੀਚਕ੍ਰੇ ਸਸਾਧ੍ਵਸਃ
ਉਹ ਵੀਰਯ ਰੇਤ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਡਰ ਗਿਆ।
ਅਮੀ ਮਹਰ੍षਯੋ ਧਨ੍ਯਾ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਃ ਪਿਤਾਮਹ
ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਵਾਲਖਿਲਿਆ, ਧਨਵੰਤ ਹਨ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ।
ਅष੍ਟਾਸ਼ੀਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਚੌਰਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ।
ਰੇਮੇ ਸਹੋਮਯਾ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਮਾ ਨਾਲ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰੀ, ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਮੁੜ ਉੱਠ ਗਿਆ।
ਸਂਪੂਜਿਤਃ ਪਰ੍ਵਤਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ ਸ ਮਨ੍ਦਰਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮੁਪਾਦਜਗਾਮ
ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਵਿਸਰ੍ਜ੍ਯ ਭੂਤੈਃ ਸਹਿਤੋ ਮਹੀਧ੍ਰਮਧ੍ਯਾਵਸਨ੍ਮਨ੍ਦਰਮष੍ਟਮੂਰ੍ਤਿਃ
ਵਿਦਾ ਹੋ ਕੇ, ਭੂਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਅਠ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸ ਗਿਆ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਮਾਹੂਯ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਕੁਰੁ ਮੇ ਗੁਹਮ੍
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਬਣਾਓ।
ਯੋਜਨਾਨਿ ਚਤੁਃषष੍ਟਿਃ ਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਹਿਰਣ੍ਮਯਮ੍
ਉਹ ਚੌਂਸਠ ਯੋਜਨ ਲੰਬੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸੋਪਾਨਂ ਵੈਡੂਰ੍ਯਕृਤਪਰੂਪਕਮ੍
ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਾਫ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੀਆਂ ਸੀੜੀਆਂ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਵੈਡੂਰੀਆ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਤਤੋ ਦੇਵਪਤਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਯਜ੍ਞਂ ਗਾਰ੍ਹਸ੍ਥ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਤਥਾ ਸਤਸ੍ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਹਾਨ੍ ਕਾਲੋ ऽਭ੍ਯਗਾਨ੍ਮੁਨੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਕਦਾਚਿਨ੍ਨਰ੍ਮਾਰ੍ਥਂ ਕਾਲੀਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਭਵੇਨ ਹਿ
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਭਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ 'ਕਾਲੀ' ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਚਾ ਦੁਰੁਕ੍ਤਾਂ ਬੀਭਤ੍ਸਂ ਨ ਪ੍ਰਰੋਹਤਿ ਵਾਕ੍ਕ੍ਸ਼ਤਮ੍
ਕਠੋਰ ਤੇ ਨਫਰਤ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ ਜਦ ਇਕ ਵਾਰੀ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਜਖਮ ਨੂੰ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਨ ਤਾਨ੍ ਵਿਮੁਞ੍ਚੇਤ ਹਿ ਪਣ੍ਡਿਤੋ ਜਨਸ੍ਤਮਦ੍ਯ ਧਰ੍ਮ ਵਿਤਥਂ ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਮ੍
ਬੁਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ; ਅੱਜ ਤੂੰ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸੱਚ ਤੋਂ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਯਤਿष੍ਯੇ ਯਥਾ ਭਵਾਨ੍ ਕਾਲੀਤਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ 'ਕਾਲੀ' ਕਹੇ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਾ ਤ੍ਰਿਰਿਜਾ ਦਿਵਮੇਵੋਤ੍ਪਪਾਤ ਹ
ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਤਿੰਨ ਜਨਮ ਵਾਲੀ ਤੁਰੰਤ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਈ।
ਟਙ੍ਕਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਵਿਧਾਤ੍ਰਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਤਥਾ
ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਬੜੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਬਣਾਇਆ ਜਿਵੇਂ ਠੋਕਰ ਨਾਲ ਕੱਟਿਆ ਹੋਵੇ।
ਜਯਨ੍ਤੀਂ ਚ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਥੋਮਪਰਾਜਿਤਾਮ੍
ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜਯੰਤੀ, ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਅਜੇਤ ਰਹੀ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਾਸ੍ਤਥਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਂ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਸਮਾਜਗਾਮ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਨਖਾਯੁਧਃ
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਦੰਦ ਤੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਬਾਘ ਆ ਗਿਆ।
ਯਦਾ ਪਤਿष੍ਯਤੇ ਚੇਯਂ ਤਦਾਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵੈ ਅਹਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਡਿੱਗਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਤਦ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਵਾਂਗਾ।
ਪਸ਼੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਵਦਨਮੇਕਦृष੍ਟਿਰਜਾਯਤ
ਉਹ ਦੇਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਇਕਾਗਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਪੋ ऽਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਦੇਵੀ ਗृਣਨ੍ਤੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਸੌ ਸਾਲ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।