ਵਧੂਃ ਸਰ੍ਵਜਗਨ੍ਮਾਤਾ ਕੁਰੁ ਯਚ੍ਛ੍ਰੇਯਸੇ ਤਵ
ਵਧੂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਹਰ੍षਮਾਗਤ੍ਯ ਸਹਸਾ ਪੁਨਰ੍ਦੈਨ੍ਯਮੁਪਾਗਤਾ
ਖੁਸ਼ੀ ਅਚਾਨਕ ਆਈ, ਫਿਰ ਦੁੱਖ ਮੁੜ ਆ ਗਿਆ।
ਗਚ੍ਛ ਸ਼ੈਲਾਨੁਪਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਨਾਗਾਨ੍ਤੁਰ੍ਮਹਸਿ
ਜਾ, ਸਾਰੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸਭਾ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦੇ।
ਮੇਰ੍ਵਾਦੀਨ੍ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨਾਜੁਹਾਵ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੂ ਆਦਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੋਂ ਬੁਲਾਇਆ।
ਵਿਵਿਸ਼ੁਰ੍ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਾਃ ਸੌਵਰ੍ਣੇष੍ਵਾਸਨੇषੁ ਤੇ
ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਅੰਦਰ ਆਏ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਕੁਰਸੀਆਂ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਉਦ੍ਦਾਲਕੋ ਵਾਰੁਣਸ਼੍ਚ ਵਰਾਹੋ ਗਰੁਡਾਸਨਃ
ਉੱਦਾਲਕ, ਵਾਰੁਣ, ਵਰਾਹ ਅਤੇ ਗਰੁੜ ਦੀ ਕੁਰਸੀ।
ਚਿਤ੍ਰਕੂਟਸ੍ਤ੍ਰਿਕੂਟਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਮਨ੍ਦਰਕਾਚਲਃ
ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ, ਤ੍ਰਿਕੂਟ ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਦਰਕ ਪਹਾੜ।
ਕੈਲਾਸਾਦ੍ਰਿਰ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਨਿषਧੋ ऽਞ੍ਜਨਪਰ੍ਵਤਃ
ਕੈਲਾਸ, ਮਹਿੰਦਰ, ਨਿਸਧ ਅਤੇ ਅੰਜਨ ਪਹਾੜ।
ਉਵਿष੍ਟਾਃ ਸਭਾਯਾਂ ਵੈ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ऋषਿਂਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍
ਉਹ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਈ ਤੇ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਮਾਗਚ੍ਛਤ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਸਮਂ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਭਾਮਿਨੀ
ਉਹ ਸੁਭਾਗਨ ਮਾਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਆਈ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਜ੍ਞਾਤੀਨ੍ ਸਮਾਭਾष੍ਯ ਵਿਵੇਸ਼ ਸਸੁਤਾ ਤਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਅੰਦਰ ਗਈ।
ਉਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਾਨਾਭਾष੍ਯ ਸੁਸ੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਸੁਚੱਜੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਰ੍ਥਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਤੁ ਤਚ੍ਚਾਵੇਦ੍ਯਂ ਭਵਤ੍ਸੁ ਵੈ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਲਈ ਇਸ ਕੁੜੀ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਨੋਲ੍ਲਙ੍ਘ੍ਯ ਯੁष੍ਮਾਨ੍ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਥ
ਤੁਹਾਡੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਬਿਨਾ ਮੈਂ ਕੁੜੀ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਹਿਮਤੀ ਜ਼ਰੂਰ ਦੱਸੋ।
ਸਰ੍ਵ ਏਵਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸ੍ਵੇष੍ਵਾਸਨੇषੁ ਤੇ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦੀਯਤਾਂ ਸ਼ੈਲ ਕਾਲੀਯਂ ਜਾਮਾਤਾਭਿਮਤੋ ਹਿ ਨਃ
ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ; ਸਾਡੀ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਜਾਮਾਤ ਪਸੰਦ ਹੈ।
ਪਿਤृਨਾਰਾਧ੍ਯ ਦੇਵੈਸ੍ਤੈਰ੍ਦਤ੍ਤਾਨੇਨੈਵ ਹੇਤੁਨਾ
ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇਸੀ ਕਾਰਨ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਸ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਦੈਤ੍ਯੈਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਹਿषਂ ਤਾਰਕਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਹਿਸ਼ ਤੇ ਤਾਰਕ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪੁਤ੍ਰਿ ਦਤ੍ਤਾਸਿ ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾਧੁਨਾ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕੁੜੀਏ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਰਵ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਪ੍ਰਣਾਮਂ ਸਂਕਰਵਧੂਰ੍ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾ ਕਰੋਤਿ ਵ
ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਵਧੂ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਰ ਹੋ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਲਜ੍ਜਮਾਨਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਹਰਨਾਮੋਦਿਤੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਲਜਜੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਬਾਤਾਂ ਨਾਲ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਜਾਮਿਤ੍ਰਗੁਣਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਤਿਥਿਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਸੁਮਙ੍ਗਲਾਮ੍
ਚੰਗੀ ਜੋੜੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤਾਰੀਖ ਚੁਣੀ ਗਈ।
ਗਮਿष੍ਯਤਿ ਚ ਤਤ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤੋ ਮੈਤ੍ਰਨਾਮਕਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ 'ਮੈਤ੍ਰ' ਨਾਮ ਦਾ ਮੁਹੂਰਤ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਤਵ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਵਯਂ ਯਾਮਸ੍ਤਦਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਧੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਵਾਂਗੇ; ਤੂੰ ਇਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ।
ਵਿਸਰ੍ਜਯਾਮਾਸ ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ੈਲਰਾਡ੍ ऋषਿਪੁਙ੍ਗਵਾਨ੍
ਪਹਾੜ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਿਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਸਾਦ੍ਯ ਮਨ੍ਦਰਗਿਰਿਂ ਭੂਯੋ ऽਵਨ੍ਦਨ੍ਤ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਬ੍ਰਹ੍ਯਕਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋ ਲੋਕਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਘਨਵਾਹਨਮ੍
ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਵਾਹਕ ਨੂੰ ਵੇਖਣਗੇ।
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਵਿਧਿਨਾ ਅਰੁਨ੍ਧਤ੍ਯਾ ਸਮਂ ਹਰਃ
ਹਰ ਨੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਤੇ ऽਪ੍ਯਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਹਰਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਭਾਸ੍ਕਰਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਭਾਸਕਰ ਵੀ ਹਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਏ।
ਸਸ੍ਮਾਰ ਨਨ੍ਦਿਪ੍ਰਮੁਖਾਂਸ਼੍ਚ ਸਵਾਨਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਤੇ ਵਨ੍ਦ੍ਯ ਹਰਂ ਨਿषਣ੍ਣਾਃ
ਨੰਦੀ ਆਦਿ ਲੋਕ ਆ ਕੇ, ਹਰ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।