ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ऽਧਿਕਤੇਜੋ ऽਸ੍ਯਾ ਵਿਨਿਵੇਦ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਹੈ, ਇਹ ਦੱਸ ਕੇ ਉਹ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯੂਯਂ ਯਤ੍ਤੇਜਸਾ ਨੂਨਂ ਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਹਤਪ੍ਰਭਾਃ
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਚਮਕ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤੀ।
ਸਤਾਰਕਂ ਹਿ ਮਹਿषਂ ਵਿਦਧ੍ਵਂ ਨਿਹਤਂ ਰਣੇ
ਮਹਿਸ਼ ਨੂੰ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਿਪਟਾਓ।
ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ੍ਵਾਨ੍ਯੇਵ ਧਿष੍ਣ੍ਯਾਨਿ ਸਦ੍ਯੋ ਵੈ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਾਃ
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਯ ਤਪਸਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਦਾਰੋ ਹ੍ਯਨਯਦ੍ਗृਹਾਨ੍
ਤਪਸਿਆ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਵਿਚਚਾਰ ਮਹਾਸ਼ੈਲਾਨ੍ ਸੇਰੁਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯਾਨ੍ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ, ਉੱਚੇ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤੇਨਾਰ੍ਚਿਤਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਸੌ ਤਾਂ ਰਾਤ੍ਰਿਮਵਸਦ੍ਧਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਹ ਰਾਤ ਉਥੇ ਗੁਜ਼ਾਰੀ।
ਇਹੈਵ ਤਿष੍ਠਸ੍ਵ ਵਿਭੋ ਤਪਃਸਾਧਨਾਕਾਰਣਾਤ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਤਪਸਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ।
ਤਸ੍ਥਾਵਾਸ਼੍ਰਮਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਾਸਂ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪਨਾਹ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਠਿਕਾਣੇ ਦੇ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਤਂ ਦੇਸ਼ਮਗਮਤ੍ ਕਾਲੀ ਗਿਰਿਰਾਜਸੁਤਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਗਿਰਿਰਾਜ ਦੀ ਪੁੱਤ ਕਾਲੀ, ਜੋ ਸੁਭਾਵਨ ਹੈ, ਆ ਗਈ।
ਸ੍ਵਾਗਤੇਨਾਭਿਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਸ੍ਥੌ ਯੋਗਰਤੋ ਹਰਃ
ਹਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਯੋਗ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਟਿਕਿਆ।
ਵਵਨ੍ਦੇ ਚਰਣੌ ਸ਼ੌਵੌ ਸਖੀਭਿਃ ਸਹ ਭਾਮਿਨੀ
ਉਜਲੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਨਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨ ਯੁਕ੍ਤਂ ਚੈਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾਥ ਸਗਣੋ ऽਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਤਤਃ
ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਆਂ ਸਮੇਤ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਦੁਃਖੇਨ ਦਹ੍ਯਨ੍ਤੀ ਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਾਹ ਪਾਰ੍ਵਤੀ
ਅੰਦਰਲੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਸੜਦੀ ਹੋਈ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਆਰਾਧਨਾਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਯ ਪਿਨਾਕਿਨਃ
ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ।
ਲਲਿਤਾਖ੍ਯਾ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਹਰਾਰਾਧਨਾਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਲਲਿਤਾ ਨਾਮ ਦੀ ਉਹ, ਹਰਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤਪ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਸਮਿਤ੍ਕੁਸ਼ਫਲਂ ਚਾਪਿ ਮੂਲਾਹਰਣਮਾਦਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਲੱਕੜ, ਕੁਸ਼, ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ ਤਪ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਕृਤਸ੍ਤੁ ਤੇਜਸਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਭਦ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਸਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਤਪ ਕਰਕੇ, ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ।'
ਤਤੋ ऽਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁष੍ਟਿਮਗਮਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਨ੍ਤਕृਤ੍
ਫਿਰ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕ ਨੇ, ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤੀ ਛਤ੍ਰੀ ਚ ਮृਗਾਜਿਨਧਰਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਜਣੇਊ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਛਤਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਤੇ ਮ੍ਰਿਗਚਾਲਾ ਪਹਿਨ ਕੇ ਵੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪਰ੍ਯਟਨ੍ ਸ ਤਂ ਕਾਲ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਮਾਗਤਃ
ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਆਸ਼ਰਮ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਕਾਲੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਦਿਦਂ ਤਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜ ਕੇ, ਫਿਰ ਇਹ ਪੁੱਛਿਆ।
ਕ੍ਵ ਚ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਗਨ੍ਤਾਸਿ ਮਮ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਿਵੇਦਯ
ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਤੇ ਕਦੋਂ ਜਾਵੇਂਗੀ? ਜਲਦੀ ਦੱਸ।
ਅਥਾਤਸ੍ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਯਾਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਪृਥੂਦਕਮ੍
ਹੁਣ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਲਈ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਥੂਦਕ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਪਥਿ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਚ ਫਲਂ ਕੇषੁ ਕਿਂ ਲਬ੍ਦਵਾਨਸਿ
ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਕਿਹੜੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਤੇ, ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਤੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ?
ਤਤੋ ऽਥ ਤੀਰ੍ਥੇ ਕੁਬ੍ਜਾਮ੍ਰੇ ਜਯਨ੍ਤੇ ਚਣ੍ਡਿਕੇਸ਼੍ਵਰੇ
ਫਿਰ, ਤੀਰਥ ਕੁਬਜਾਮਰ ਤੇ ਜਯੰਤ ਚੰਡਿਕੇਸ਼ਵਰ ਤੇ।
ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਮਗ੍ਨਿਕੁਣ੍ਡੇ ਭਦ੍ਰਾਯਾਂ ਤੁ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇ
ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਹਵਨ ਕੁੰਡ 'ਤੇ, ਤੇ ਭਦਰਾ ਦੇ ਤ੍ਰਿਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ,
ਨਿਥ੍ਕਾਮੇਨ ਕृਤਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤੋ ऽਭ੍ਯਾਗਾਂ ਤਵਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਉਥੇ ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਆ ਗਿਆ।
ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਯਦਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਨ ਕ੍ਰੋਦ੍ਧੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੁਝ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰੀਂ।
ਬਾਲ੍ਯੇ ऽਪਿ ਸਂਯਤਤਨੁਸ੍ਤਤ੍ਤੁ ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍
ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੰਯਮਤਾ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।