ਯਦਿ ਵਰ੍षਾਧਿਪੋ ऽਹਂ ਸ੍ਯਾਂ ਤਤੋ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਜੇ ਮੈਂ ਮੀਂਹ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪਿਣ੍ਡਂ ਪਿਤृषੁ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਉਥੇ, ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤਾਸ੍ਤੁ ਪਿਤਰਸ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਹੁਸ੍ਤਨਯਾਂ ਨਿਜਾਮ
ਫਿਰ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਭਵਚ੍ਚਾਸੌ ਰਰਾਮ ਚ ਯਥੇਚ੍ਛਯਾ
ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਣ ਲੱਗੀ।
ਅਜੀਜਨਤ੍ ਸਾ ਤਨਯਾਸ਼੍ਚ ਤਿਸ੍ਰੋ ਰੂਪਾਤਿਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸੁਰਯੋषਿਤੋਪਮਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਧੀਆਂ ਜਨਮ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀਤਾ ਦੇਵੀਆਂ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਸੁਨਾਭ ਇਤਿ ਚ ਖ੍ਯਾਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥਸ੍ਤਨਯੋ ऽਭਵਤ੍
ਚੌਥਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸੁਨਾਭਾ ਸੀ।
ਰਾਗਿਣਿ ਨਾਮ ਸਂਜਾਤਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਮੇਨਾਸੁਤਾ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮੇਨਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੀ ਰਾਗਿਨੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰਾ ਕੁਟਿਲਾ ਨਾਮ ਚਾਪਰਾ
ਇੱਕ ਹੋਰ, ਕੁਟਿਲਾ ਨਾਂ ਦੀ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦੀ ਸੀ।
ਰੂਪੇਣਾਨੁਪਮਾ ਕਾਲੀ ਜਘਨ੍ਯਾ ਮੇਨਕਾਸੁਤਾ
ਮੇਨਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਧੀ ਕਾਲੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀਤਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ।
ਕਰ੍ਤੁਂ ਤਪਃ ਪ੍ਰਯਾਤਾਸ੍ਤਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤਾ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵੀਆਂ ਤਪ ਕਰਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈਆਂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਕੁਟਿਲਾ ਬ੩ਹ੍ਮਲੋਕਂ ਤੁ ਨੀਤਾ ਸ਼ਸ਼ਿਕਰਪ੍ਰਭਾ
ਚੰਦਨੀ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਕੁਟਿਲਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਿषਹਨ੍ਤਾਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰੋ ਜੋ ਮਹਿਸਾ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ।
ਸ਼ਾਰ੍ਵਂ ਧਾਰਯਿਤੁਂ ਤੇਜੋ ਵਰਾਕੀ ਮੁਚ੍ਯਾਤਾਂ ਤ੍ਵਿਯਮ੍
ਇਹ ਬੇਨਸੀਬ ਛੁੱਟ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸ਼ਰਵ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਹਿ ਸਕੇ।
ਤਥਾ ਯਤਿष੍ਯੇ ਭਗਵਨ੍ ਯਤਾ ਸ਼ਾਰ੍ਵਂ ਸੁਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰਮ੍
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਸ਼ਰਵ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਹਿਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤਪਸਾਹਂ ਸੁਤਪ੍ਤੇਨ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਮੈਂ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤਥਾ ਦੇਵ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਮਯੋਦਿਤਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਂ ਇਹੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਸੱਚ, ਸੱਚ ਮੈਂ ਆਖਿਆ।
ਭਗਵਾਨਾਦਿਕृਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ੋ ऽਪਿ ਮਹਾਮੁਨ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਸਭ ਦੇ ਆਦਿ ਕਰਤਾ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ (ਆਖਿਆ)।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਚ੍ਛਾਪਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਾ ਸਰ੍ਵਾ ਆਪੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਸੜ ਕੇ, ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਜਲਾਂ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ।
ਆਪੋਮਯੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਪ੍ਲਾਵਯਾਮਾਸ ਵੇਗਿਨੀ
ਉਹ, ਜਲ ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ऋਕ੍ਸਾਮਾਥਰ੍ਵਯਜੁਭਿਰ੍ਵਾਙ੍ਮਯੈਰ੍ਬਨ੍ਧਨੈਰ੍ਦृਢਮ੍
ਰਿਗ, ਸਾਮ, ਅਥਰਵ ਤੇ ਯਜੁਰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੰਧਨ ਨਾਲ,
ਆਪੋਮਯੀ ਪ੍ਲਾਵਯਨ੍ਤੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਿਮਲਾ ਜਟਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਜਟਾਂ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ ਹਨ, ਹਰ ਥਾਂ ਵਹਿ ਗਈਆਂ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਡੁੱਬਾ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਤਾਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯੈਵਂ ਤਾਮਪ੍ਯਾਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਯਥਾ ਮਨ੍ਨਾਮਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਮਹਿषਘ੍ਨੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰੇ ਸਰੂਪ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੂੰ ਮਹਿਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣੇਗੀ।'
ਯਾ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਲਙ੍ਘ੍ਯਂ ਵੈ ਸੁਰੈਰ੍ਲਙ੍ਘਯਸੇ ਬਲਾਤ੍
ਤੇਰਾ ਹੁਕਮ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਨਾਂ ਟੁੱਟ ਸਕਦਾ, ਅੱਜ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਟੁੱਟਿਆ ਗਿਆ।
ਯਾ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਲਙ੍ਘ੍ਯਂ ਵੈ ਸੁਰੈਰ੍ਲਙ੍ਘਯਸੇ ਬਲਾਤ੍
ਤੇਰਾ ਹੁਕਮ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਨਾਂ ਟੁੱਟ ਸਕਦਾ, ਅੱਜ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਟੁੱਟਿਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛਤ੍ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਯੋਗਂ ਸ਼ੈਲੇਯਾ ਵਿਗ੍ਰਹਂ ਦृਢਮ੍
ਕ੍ਰਿੱਤਿਕਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੂਪ ਪੱਕਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਪਸੋ ਵਾਰਯਮਾਸ ਉਮੇਤ੍ਯੇਵਾਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚ ਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪਸਿਆ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਆ ਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ।
ਉਮੇਤ੍ਯੇਵ ਹਿ ਕਨ੍ਯਾਯਾਃ ਸਾ ਜਗਾਮ ਤਪੋਵਨਮ੍
ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਰੁਦ੍ਰਂ ਚੇਤਸਿ ਸਂਧਾਯ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਤਪਸਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਲਈ।
ਇਹਾਨਯਧ੍ਵਂ ਤਾਂ ਕਾਲੀਂ ਤਪਸ੍ਯਨ੍ਤੀਂ ਹਿਮਾਲਯੇ
ਉਹ ਕਾਲੀ, ਜੋ ਹਿਮਾਲੇ ਵਿੱਚ ਤਪਸਿਆ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ।
ਤੇਜਸਾ ਵਿਜਿਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਨ ਸ਼ੇਕੁਰੁਪਸਰ੍ਪਿਤੁਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਉਹ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।