ਸ੍ਨਾਤੁਂ ਨ ਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਮਹੋਗ੍ਰਰੂਪਾਸ੍ਤਵਨ੍ਯਸ੍ਯ ਭੂਤਾਃ ਸਚਰਾਚਰਾਣਾਮ੍
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਜੀਵ, ਜਿਹੜੇ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਨਾ ਚਲਦੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਪੁਣ੍ਯਾ ਨਦੀ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਤਾਂ ਪ੍ਰਯਾਤਾ ਯਤ੍ਰੌਘਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਾ ਜਤਾਢ੍ਯਾ
ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀਆਂ ਜਟਾਵਾਂ ਹਨ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਇਕੱਠੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮਹੀ ਜਲਂ ਵਹ੍ਨਿਸਮੀਰਮੇਵ ਖਂ ਤ੍ਵੇਵਮਾਦੌ ਵਿਬਭੌ ਪृਥੂਦਕਃ
ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ ਤੇ ਆਕਾਸ਼—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਚੌੜਾ ਪਾਣੀ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਸਂਨਿਰ੍ਮਿਤਾਨੀਹ ਮਹਾਭੁਜੇਨ ਤਚ੍ਚੈਕ੍ਯਮਾਗਾਤ੍ ਸਲਿਲਂ ਮਹੀषੁ
ਇਥੇ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਤਂ ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥਂ ਯਾਵਤ੍ ਸਂਨਿਧਿਵੋਧਿਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਓ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਸਾ ਤਿਥਿਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਤ੍ਵਕ੍ਸ਼ਯਾ ਪਰਿਗੀਯਤੇ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਥੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਮਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਿਤॄਨ੍ ਆਰਾਧਯਧ੍ਵਂ ਹਿ ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇਨ ਭਕ੍ਤਿਤਤਃ
ਉਥੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਾਧ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰੋ।
ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਂ ਪृਥੂਦਕਮ੍
ਉਹ ਲੋਕ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਥ ਪ੍ਰਥੂਦਕ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਤਿਥਿਂ ਪਾਪਹਰਾਂ ਤਵ ਕਾਲੋ ऽਯਮਾਗਤਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਥੀ, ਜੋ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਤ੍ਵਦਾਯਤ੍ਤਂ ਗੁਰੋ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਤਤ੍ ਕੁਰੁष੍ਵ ਚ
ਹੇ ਗੁਰੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਕਰ।
ਯਦਿ ਵਰ੍षਾਧਿਪੋ ऽਹਂ ਸ੍ਯਾਂ ਤਤੋ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਜੇ ਮੈਂ ਮੀਂਹ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪਿਣ੍ਡਂ ਪਿਤृषੁ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਉਥੇ, ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤਾਸ੍ਤੁ ਪਿਤਰਸ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਹੁਸ੍ਤਨਯਾਂ ਨਿਜਾਮ
ਫਿਰ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਭਵਚ੍ਚਾਸੌ ਰਰਾਮ ਚ ਯਥੇਚ੍ਛਯਾ
ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਣ ਲੱਗੀ।
ਅਜੀਜਨਤ੍ ਸਾ ਤਨਯਾਸ਼੍ਚ ਤਿਸ੍ਰੋ ਰੂਪਾਤਿਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸੁਰਯੋषਿਤੋਪਮਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਧੀਆਂ ਜਨਮ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀਤਾ ਦੇਵੀਆਂ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਸੁਨਾਭ ਇਤਿ ਚ ਖ੍ਯਾਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥਸ੍ਤਨਯੋ ऽਭਵਤ੍
ਚੌਥਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸੁਨਾਭਾ ਸੀ।
ਰਾਗਿਣਿ ਨਾਮ ਸਂਜਾਤਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਮੇਨਾਸੁਤਾ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮੇਨਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੀ ਰਾਗਿਨੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈਈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰਾ ਕੁਟਿਲਾ ਨਾਮ ਚਾਪਰਾ
ਇੱਕ ਹੋਰ, ਕੁਟਿਲਾ ਨਾਂ ਦੀ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦੀ ਸੀ।
ਰੂਪੇਣਾਨੁਪਮਾ ਕਾਲੀ ਜਘਨ੍ਯਾ ਮੇਨਕਾਸੁਤਾ
ਮੇਨਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਧੀ ਕਾਲੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀਤਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ।
ਕਰ੍ਤੁਂ ਤਪਃ ਪ੍ਰਯਾਤਾਸ੍ਤਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤਾ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵੀਆਂ ਤਪ ਕਰਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈਆਂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਕੁਟਿਲਾ ਬ੩ਹ੍ਮਲੋਕਂ ਤੁ ਨੀਤਾ ਸ਼ਸ਼ਿਕਰਪ੍ਰਭਾ
ਚੰਦਨੀ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਕੁਟਿਲਾ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਿषਹਨ੍ਤਾਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰੋ ਜੋ ਮਹਿਸਾ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ।
ਸ਼ਾਰ੍ਵਂ ਧਾਰਯਿਤੁਂ ਤੇਜੋ ਵਰਾਕੀ ਮੁਚ੍ਯਾਤਾਂ ਤ੍ਵਿਯਮ੍
ਇਹ ਬੇਨਸੀਬ ਛੁੱਟ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸ਼ਰਵ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਹਿ ਸਕੇ।
ਤਥਾ ਯਤਿष੍ਯੇ ਭਗਵਨ੍ ਯਤਾ ਸ਼ਾਰ੍ਵਂ ਸੁਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰਮ੍
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਸ਼ਰਵ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਹਿਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤਪਸਾਹਂ ਸੁਤਪ੍ਤੇਨ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਮੈਂ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤਥਾ ਦੇਵ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਮਯੋਦਿਤਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਂ ਇਹੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਸੱਚ, ਸੱਚ ਮੈਂ ਆਖਿਆ।
ਭਗਵਾਨਾਦਿਕृਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ੋ ऽਪਿ ਮਹਾਮੁਨ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਸਭ ਦੇ ਆਦਿ ਕਰਤਾ ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ (ਆਖਿਆ)।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਚ੍ਛਾਪਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਾ ਸਰ੍ਵਾ ਆਪੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਸੜ ਕੇ, ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਜਲਾਂ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ।
ਆਪੋਮਯੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਪ੍ਲਾਵਯਾਮਾਸ ਵੇਗਿਨੀ
ਉਹ, ਜਲ ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ऋਕ੍ਸਾਮਾਥਰ੍ਵਯਜੁਭਿਰ੍ਵਾਙ੍ਮਯੈਰ੍ਬਨ੍ਧਨੈਰ੍ਦृਢਮ੍
ਰਿਗ, ਸਾਮ, ਅਥਰਵ ਤੇ ਯਜੁਰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੰਧਨ ਨਾਲ,