ਚਕ੍ਰੇ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਮਤੁਲਂ ਸਂਸ੍ਥਾਨਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਰ੍षਭਃ ਪੌਣ੍ਡ੍ਰਕਂ ਯਾਮ੍ਯਮਹਿषਂ ਸ੍ਵਯਂ ਕਰ੍षਿਤੁਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪੌਂਡ੍ਰਕ ਯਾਮਯ ਮਹਿਸ਼ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਖੁਦ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋਤਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਰਾਜਨ੍ ਕਿਮਿਦਂ ਭਵਾਨ੍ ਕਰ੍ਤੁਮਿਹੋਦ੍ਯਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?'
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਰਾਜਨ੍ ਕਿਮਿਦਂ ਭਵਾਨ੍ ਕਰ੍ਤੁਮਿਹੋਦ੍ਯਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?'
ਕृषਾਮਿ ਸ਼ੌਚਂ ਦਾਨਂ ਚ ਯੋਗਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ, ਦਾਨ, ਜੋਗ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੀ ਖੇਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਲਬ੍ਧੋ ऽष੍ਟਾਙ੍ਗੇਤਿ ਸਹਸਾ ਅਵਹਸ੍ਯ ਗਤਸ੍ਤਤਃ
ਅਚਾਨਕ ਅੱਠ ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਜੋਗ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਹੱਸ ਕੇ ਉਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਕृषਤੇ ऽਨ੍ਯਾਨ੍ ਸਮਨ੍ਤਾਚ੍ਚ ਸਪ੍ਤਕ੍ਰੋਸ਼ਾਨ੍ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਚੌਂਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਸੱਤ ਕ੍ਰੋਸ਼ ਜ਼ਮੀਨ ਜੋਤੀ।
ਤਦਾष੍ਟਾਙ੍ਗਂ ਮਹਾਧਰ੍ਮਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਨृਪੇਣ ਹਿ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਅੱਠ ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ।
ਦੇਹ੍ਯਹਂ ਵਾਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸੀਰਂ ਕृषਤੁ ਵੈ ਭਵਾਨ੍
ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ, ਮੈਂ ਨਕਾਸ਼ੀ ਕਰਵਾਂਗਾ, ਤੂੰ ਖੇਤ ਜੋਤ।
ਪ੍ਰਸृਤਂ ਤਂ ਭੁਜਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਯਾ ਚਕ੍ਰੇਣ ਵੇਗਤਃ
ਉਹ ਲੰਬਾ ਕੀਤਾ ਬਾਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਚਕਰ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਤਤਃ ਸਵ੍ਯੋ ਭੁਜੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਦਤ੍ਤਸ਼੍ ਛਿਨ੍ਨੋ ऽਪ੍ਯਸੌ ਮਯਾ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦਾ ਖੱਬਾ ਬਾਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਤੇ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਇਹ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਹੋਇਆ।
ਵਰਦੋ ऽਸ੍ਮੀਤ੍ਯਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਕੁਰੁਰ੍ਵਰਮਯਾਚਤ
ਜਦੋਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, 'ਮੈਂ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ,' ਤਾਂ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਵਰ ਮੰਗਿਆ।
ਸ੍ਨਾਤਾਨਾਂ ਚ ਮृਤਾਨਾਂ ਚ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਤ੍ਵਿਹ
ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਹੈ।
ਹੋਮਯਜ੍ਞਾਦਿਕਂ ਚਾਨ੍ਯਚ੍ਛੁਭਂ ਵਾਪ੍ਯਸ਼ੁਭਂ ਵਿਭੋ
ਹੋਮ, ਯਜਨ ਆਦਿ ਹੋਰ ਕੰਮ, ਚਾਹੇ ਚੰਗੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਮੰਦੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ,
ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪ੍ਰਵਰੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਭਵਤ੍ਵਤ੍ਰ ਮਹਾਫਲਮ੍
ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਫਲ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਰਹੇ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੇਨਾਹਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਬਾਢਮੁਵਾਚ ਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਹੋ ਜਾਵੇ,' ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਤਥਾਨ੍ਤਕਾਲੇ ਮਾਮੇਵ ਲਯਟਮੇष੍ਯਸਿ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਹੇ ਨਿੱਘਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਯਾਜਕਾ ਯਜ੍ਞਾਨ੍ ਯਜਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਥੇ, ਪੂਜਾਰੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯਜਨ ਕਰਣਗੇ।
ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਨਾਮਾਨਂ ਵਾਸੁਕਿਂ ਚਾਪਿ ਪਨ੍ਨਗਮ੍
ਉਥੇ ਚੰਦਰ ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਯਕਸ਼ ਤੇ ਵਾਸੁਕੀ ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਸੱਪ,
ਅਜਾਵਨਂ ਚ ਨृਪਤਿਂ ਮਹੋਦੇਵਂ ਚ ਪਾਵਕਮ੍
ਅਜਾਵਨ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਪਾਵਕ (ਅੱਗ),
ਅਮੀषਾਂ ਬਲਿਨੋ ऽਨ੍ਯੇ ਚ ਭृਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵਾਨੁਯਾਯਿਨਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਾਕਤਵਰ ਨੌਕਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਥੀ ਵੀ,
ਸ੍ਨਾਤੁਂ ਨ ਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਮਹੋਗ੍ਰਰੂਪਾਸ੍ਤਵਨ੍ਯਸ੍ਯ ਭੂਤਾਃ ਸਚਰਾਚਰਾਣਾਮ੍
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਜੀਵ, ਜਿਹੜੇ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਨਾ ਚਲਦੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਪੁਣ੍ਯਾ ਨਦੀ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਤਾਂ ਪ੍ਰਯਾਤਾ ਯਤ੍ਰੌਘਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਾ ਜਤਾਢ੍ਯਾ
ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀਆਂ ਜਟਾਵਾਂ ਹਨ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਇਕੱਠੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮਹੀ ਜਲਂ ਵਹ੍ਨਿਸਮੀਰਮੇਵ ਖਂ ਤ੍ਵੇਵਮਾਦੌ ਵਿਬਭੌ ਪृਥੂਦਕਃ
ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ ਤੇ ਆਕਾਸ਼—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਚੌੜਾ ਪਾਣੀ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਸਂਨਿਰ੍ਮਿਤਾਨੀਹ ਮਹਾਭੁਜੇਨ ਤਚ੍ਚੈਕ੍ਯਮਾਗਾਤ੍ ਸਲਿਲਂ ਮਹੀषੁ
ਇਥੇ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਤਂ ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥਂ ਯਾਵਤ੍ ਸਂਨਿਧਿਵੋਧਿਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਓ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਸਾ ਤਿਥਿਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਤ੍ਵਕ੍ਸ਼ਯਾ ਪਰਿਗੀਯਤੇ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਥੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਮਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਿਤॄਨ੍ ਆਰਾਧਯਧ੍ਵਂ ਹਿ ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇਨ ਭਕ੍ਤਿਤਤਃ
ਉਥੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਾਧ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰੋ।
ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਂ ਪृਥੂਦਕਮ੍
ਉਹ ਲੋਕ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਥ ਪ੍ਰਥੂਦਕ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਤਿਥਿਂ ਪਾਪਹਰਾਂ ਤਵ ਕਾਲੋ ऽਯਮਾਗਤਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਥੀ, ਜੋ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਤ੍ਵਦਾਯਤ੍ਤਂ ਗੁਰੋ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਤਤ੍ ਕੁਰੁष੍ਵ ਚ
ਹੇ ਗੁਰੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਕਰ।