ਤਥਾ ਤਥਾ ਭੂਤਗਣਾ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਹਸ੍ਨ੍ਤਿ ਚ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਗਣ ਨੱਚਦੇ ਤੇ ਹੱਸਦੇ ਰਹੇ।
ਅਭ੍ਯਘ੍ਨਂਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ ਚ ਜਗ੍ਰਾਹ ਕੇਸ਼ੇषੁ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਕੇਸਾਂ ਤੋਂ ਫੜ ਲਿਆ।
ਨਨਰ੍ਤ ਵੀਣਾਂ ਪਰਿਵਾਦਯਨ੍ਤੀ ਪਪੌ ਚ ਪਾਨਂ ਜਗਤੋ ਜਨਿਤ੍ਰੀ
ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ ਵੀਣਾ ਵਜਾਉਂਦੀ ਨੱਚੀ ਤੇ ਮਦਿਰਾ ਪੀਤੀ।
ਵਿਸ੍ਰਸ੍ਤਵਸ੍ਤ੍ਰਾ ਵ੍ਯਸਵਸ਼੍ਚ ਜਾਤਾਃ ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਹਾਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨ੍
ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਢੀਲੇ ਹੋ ਗਏ, ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ; ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ-ਸਰਦਾਰ—
ਤੁਣ੍ਡੇਨ ਪੁਚ੍ਛੇਨ ਤਥੋਰਸਾਨ੍ਯਾਨ੍ ਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਵਾਤੇਨ ਚ ਭੂਤਸਂਘਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚੁੰਢ, ਪੂੰਛ, ਛਾਤੀ ਅਤੇ ਸਾਹ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਦੁਦ੍ਰਾਵ ਸਿਂਹਂ ਯੁਧਿ ਹਨ੍ਤੁਕਾਮਃ ਤਤੋ ऽਮ੍ਬਕਾ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਂ ਜਗਾਮ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਹ ਭੱਜ ਪਿਆ; ਫਿਰ ਅੰਬਿਕਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਈ।
ਸਂਕ੍ਸ਼ੋਭਯਯਯਂਸ੍ਤੋਯਨਿਧੀਨ੍ ਘਨਾਂਸ਼੍ ਚ ਵਿਧ੍ਵਂਸਯਨ੍ ਪ੍ਰਾਦ੍ਵਤਾਥ ਗੁਰ੍ਗਾਮ੍
ਉਹ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਵੰਞਾ ਕੇ ਕਿਲੇ ਵੱਲ ਵਧੀ।
ਕਰਂ ਪ੍ਰਚਿਚ੍ਛੇਦ ਚ ਹਸ੍ਤਿਨੋ ऽਗ੍ਰਂ ਸ ਚਾਪਿ ਭृਯੋ ਮਹਿषੋ ऽਭਿਜਾਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਸੁੰਢ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਮਹਿਸ਼, ਜੋ ਉੱਚੀ ਕੁਲ ਤੋਂ ਸੀ, ਵੀ ਢੇਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਹੁਤਾਸ਼ਦਤ੍ਤਾਂ ਸਾ ਕੁਣ੍ਠਿਤਾਗ੍ਰਾ ਨ੍ਯਪਤਨਮਾਰ੍षੇ
ਉਸ ਨੇ ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਬਰਛੀ ਸੁੱਟੀ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਨੁਕ ਝੁਕ ਗਿਆ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਗਦਾਂ ਸਮਾਵਿਧ੍ਯ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਤੁ ਭਗ੍ਨਾ ਨ੍ਯਪਤਤ੍ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਨ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਗਦਾ ਘੁੰਮਾਈ, ਪਰ ਸੁੱਟਣ ਤੇ ਉਹ ਟੁੱਟ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਨਿਰਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕੋਪਿਤਯਾ ਚ ਮੁਕ੍ਤੋ ਦਣ੍ਡਸ੍ਤੁ ਯਾਮ੍ਯੋ ਬਹੁਖਣ੍ਡਤਾਂ ਗਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਯਮ ਦਾ ਦੰਡ ਸੁੱਟਿਆ, ਜੋ ਕਈ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਞ ਗਿਆ।
ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਿਂਹਂ ਮਹਿषਾਸੁਰਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਗਾਧਿਰੂਢਾ ਸਹਸੈਵ ਪृष੍ਠਮ੍
ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦੇ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਦੁਰਗਾ ਨੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ।
ਸਾ ਚਾਪਿ ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਮृਦੁਕੋਮਲਾਭ੍ਯਾਂ ਮਮਰ੍ਦ ਤਂ ਕ੍ਲਿਨ੍ਨਮਿਵਾਜਿਨਂ ਹਿ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਰਮ ਤੇ ਕੋਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਗੀਲੀਆਂ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਮਲਿਆ ਜਾਵੇ।
ਤਤੋ ऽਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲੇਨ ਬਿਬੇਦ ਕਣ੍ਠਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪੁਮਾਨ੍ ਖਙ੍ਗਧਰੋ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਲ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਤਲਵਾਰ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਆਦਮੀ ਨਿਕਲਿਆ।
ਸ਼ਿਰਃ ਪ੍ਰਚਿਚ੍ਛੇਦ ਵਰਾਸਿਨਾਸ੍ਯ ਹਾਹਾਕृਤਂ ਦੈਤ੍ਯਬਲਂ ਤਦਾਭੂਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਧੀਆ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਚੀਕ ਪਈ।
ਸਂਤਾਡ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪ੍ਰਮਥੈਰ੍ਭਵਾਨ੍ਯਾਃ ਪਾਤਲਮੇਵਾਵਿਵਿਸ਼ੁਰ੍ਭਯਾਰ੍ਤਾਃ
ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਉਹ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਨਾਰਾਯਣੀਂ ਸਰ੍ਵਜਗਤ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਕਾਤ੍ਯਾਯਨੀਂ ਘੋਰਮੁਖੀਂ ਸੁਰੂਪਾਮ੍
ਨਾਰਾਇਣੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈ, ਕਾਤਿਆਯਨੀ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਹੈ।
ਭੂਯੋ ਭਵਿष੍ਯਾਮ੍ਯਮਰਾਰ੍ਥਮੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਦੁਰ੍ਗਾ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗੀ,' ਤੇ ਦੁਰਗਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ।
ਮਹਤ੍ਕੌਤੂਹਲਂ ਮੇ ऽਦ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਰਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮ
ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਸ਼ੁਮ੍ਭਾਸੁਰਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਲੋਕਾਨਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਸ਼ੁੰਭ ਦੈਤ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਜਗਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ।
ਉਮਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਾ ਕੋਸ਼ਾਞ੍ਜਾਤਾ ਤੁਕੌਸ਼ਿਕੀ
ਉਮਾ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਨਾਮ ਦੀ ਚਮੜੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।
ਸ਼ੁਮ੍ਭਂ ਚੈਵ ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਂ ਚ ਵਧਿष੍ਯਤਿ ਵਰਾਯੁਧੈਃ
ਉਹ ਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇਗੀ।
ਸਾ ਜਾਤਾ ਹਿਮਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰੀਤ੍ਯੇਵਂ ਮੇ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਉਹ ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਯਥਾ ਹਤਵਤੀ ਸ਼ੁਮ੍ਭਂ ਨਿਸੁਮ੍ਭਂ ਚ ਮਹਾਸੁਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁੰਭ ਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ, ਵੱਡੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ।
ਏਤਦ੍ ਵਿਸ੍ਤਰਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਵਦ੍ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਦੱਸੋ।
ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਵਹਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ੍ਕਨ੍ਦੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ੍
ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਸਕੰਦਾ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਉਤਪਤੀ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ।
ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਸ੍ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤੁਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਦ ਉਹ ਸਹਾਰਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਤਪ ਕਰਣ ਦਾ ਨਿਸਚਾ ਕੀਤਾ।
ਸ ਚਾਸੀਦ੍ ਦੇਵਸੇਨਾਨੀਰ੍ਦੈਤ੍ਯਦਰ੍ਫਵਿਨਾਸ਼ਨਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣਿਆ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮਹਿषੇਣ ਪਰਾਜਿਤਾਃ
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਮਹੀਸ਼ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਵੇਤ੍ਦਵੀਪੇ ਮਹਾਹਂਸਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਃ ਸ਼ਰਣਂ ਹਰਿਮ੍
ਸਫੈਦ ਟਾਪੂ 'ਚ, ਉਹ ਹਰੀ ਮਹਾਂਹੰਸ ਦੇ ਸ਼ਰਨ ਆਏ।