ਵਵਰ੍ष ਸ਼ੈਲਂ ਧਾਰੌਘੈਰ੍ਦ੍ਯੈਰਿਵਾਮ੍ਬੁਦਵृष੍ਟਿਭਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਬੱਦਲ ਪਾਣੀ ਪਾ ਦੇਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਭਗਵਤੀ ਵੇਗਾਦਾਚਕਰ੍ष ਧਨੁਰ੍ਵਰਮ੍
ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਭਗਵਤੀ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਲਿਆ।
ਸੁਵਰ੍ਣਪृष੍ਠਂ ਵਿਬਭੌ ਵਿਦ੍ਯੁਦਮ੍ਬੁਧਰੇष੍ਵਿਵ
ਉਸ ਦਾ ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਪਿੱਠ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਗਦਯਾ ਮੁਸਲੇਨਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਰ੍ਮਣਾਨ੍ਯਾਨਪਾਤਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਗਦਾ ਤੇ ਸੌਟਾ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਢਾਲ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਠਾ।
ਵਿਧੁਨ੍ਵਨ੍ ਕੇਸਰਸਟਾਂ ਨਿषੂਦਯਤਿ ਦਾਨਵਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿੰਘ ਦੀ ਜੂੜ ਹਿਲਾ ਕੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਲਾਙ੍ਗਲੈਰ੍ਦਾਰਿਤਗ੍ਰੀਵਾ ਵਿਨਿਕृਤ੍ਤਾਃ ਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ
ਕੁਝ ਦੀ ਗਰਦਨ ਹਲ ਨਾਲ ਚੀਰੀ ਗਈ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਚੇਲੁਃ ਪੇਤੁਸ਼੍ਚ ਮਮ੍ਲੁਸ਼੍ ਚ ਤਤ੍ਯਜੁਸ਼੍ਚਾਪਰੇ ਰਣਮ੍
ਕੁਝ ਭੱਜ ਗਏ, ਕੁਝ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਕੁਝ ਸੁੱਕ ਗਏ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਲਰਾਤ੍ਰਿਂ ਮਨ੍ਯਮਾਨਾ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਭਯਪੀਡਿਤਾਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਲ ਰਾਤੀ ਸਮਝ ਕੇ, ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਭੱਜ ਗਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਜਗਾਮ ਨਮਰੋ ਮਤ੍ਤਕੁਞ੍ਜਰਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਨਮਰਾ ਇੱਕ ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆ ਗਿਆ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੁਲਮਪਿ ਸਿਂਹਾਯ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ ਦਾਨਵੋ ਰਣੇ
ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਦੈਤ ਨੇ ਸਿੰਘ ਵੱਲ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਸੁੱਟਿਆ।
ਕृਤਾਵਥ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਗृਹੀਤੋ ਮਧ੍ਯਤੋ ਹਰਿਃ
ਫਿਰ ਹਰੀ ਨੂੰ ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਚੋਂ ਫੜ ਲਿਆ।
ਗਤਾਸੁਃ ਸੁਞ੍ਜਰਸ੍ਕਨ੍ਧਾਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਦੈਵ੍ਯੈ ਨਿਵੇਦਿਤਃ
ਜਦ ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਚਲੀ ਗਈ, ਉਹ ਹਾਥੀ ਦੇ ਕੰਧੇ ਤੋਂ ਸੁੱਟ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸਵ੍ਯੇਨ ਪਾਣਿਨਾ ਭ੍ਰਾਮ੍ਯ ਵਾਦਯਤ੍ ਪਹਂ ਯਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਡੋਲ ਵਾਂਗ ਵਜਾਇਆ।
ਹਾਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਮੁਦ੍ਭਵਂਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਭੂਤਾ ਨਾਨਾਵਿਧਾਦ੍ਭੁਤਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਹਾਸੀ ਤੋਂ ਕਈ ਅਜੀਬ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਹਯਾਸ੍ਯਾ ਮਹਿषਾਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਰਾਹਵਦਨਾਃ ਪਰੇ
ਕੁਝ ਦੇ ਘੋੜੇ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ ਸੀ, ਕੁਝ ਦੇ ਮਹਿਸ਼ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਸੂਰ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ ਸੀ।
ਨਾਨਾਵਕ੍ਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਚਰਣਾ ਨਾਨਾਯੁਧਧਰਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਿਹਰੇ, ਅੱਖਾਂ, ਪੈਰ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਵਾਦਯਨ੍ਤ੍ਯਪਰੇ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯੇ ਤਥਾਮ੍ਬਿਕਾਮ੍
ਕੁਝ ਉਥੇ ਵਾਜਾ ਵਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੋਰ ਅੰਬਿਕਾ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼ਾਤਯਾਮਾਸ ਚਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਯਥਾ ਸਸ੍ਯਂ ਮਹਾਸ਼ਨਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਬਿਜਲੀ ਫਸਲ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਚਿਕ੍ਸ਼ੁਰਃ ਸੈਨ੍ਯਪਾਲਸ੍ਤੁ ਯੋਧਯਾਮਾਸ ਦੇਵਤਾਃ
ਚਿਕਸ਼ੁਰ ਨੇ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਵਵਰ੍ष ਸ਼ਰਜਾਲਾਨਿ ਯਥਾ ਮੇਘੋ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰਸ਼ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀ ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਪਾਣੀ ਵਰ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਸੌਵਰ੍ਣਪੁਙ੍ਖਾਨਪਰਾਞ੍ਸ਼ਰਾਨ੍ ਜਗ੍ਰਾਹ षੋਡਸ਼
ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਪੰਖਾਂ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਨੋਕ ਵਾਲੇ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਲਏ।
ਹਤ੍ਵਾ ਸਾਰਥਿਮੇਕੇਨ ਧ੍ਵਜਮੇਕੇਨ ਚਿਚ੍ਛਿਦੇ
ਇੱਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਝੰਡਾ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਛਿਨ੍ਨੇ ਧਨੁषੁ ਖਙ੍ਗਂ ਚ ਚਰ੍ਮ ਚਾਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ ਬਲੀ
ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਤਾਕਤਵਰ ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਢਾਲ ਚੁੱਕ ਲਈ।
ਸ਼ਰੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਤਤਃ ਸ਼ੂਲਂ ਸਮਾਦਦੇ
ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਭਾਲਾ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਕ੍ਰੋष੍ਟੁਕੋ ਮੁਦਿਤੋ ऽਰਣ੍ਯੇ ਮृਗਰਾਜਵਧੂਂ ਯਥਾ
ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਗਿੱਦੜ ਸਿੰਘਣੀ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰੈਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛਦ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਨ੍ਯਪਤਿਨ੍ਨਿਹਤੋ ऽਸੁਰਃ
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਅਸੁਰ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਸਮਾਦ੍ਰਵਤ ਵੇਗੇਨ ਕਰਾਲਾਸ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਾਨਵਃ
ਭਿਆਨਕ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਦਾਨਵ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਦੁਰ੍ਦ੍ਧਰੋ ਦੁਰ੍ਮੁਖਸ਼੍ਚੈਵ ਬਿਡਾਲਨਯਨੋ ऽਪਰਃ
ਦੁਰਧਰ, ਦੁਰਮੁਖ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬਿੱਲੀ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਵੀ ਅੱਗੇ ਆਏ।
ਕਾਤ੍ਯਾਯਨੀਮਾਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਨਾਨਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਯਃ
ਉਹ ਕਾਤਿਆਯਨੀ ਵੱਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰ ਲੈ ਕੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਆਏ।
ਵਾਦਯਾਮਾਸ ਹਸਤੀ ਤਥਾ ਡਮਰੁਕਂ ਵਰਮ੍
ਉਹ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ, ਵਧੀਆ ਡਮਰੂ ਵਜਾਉਣ ਲੱਗੀ।