ਊਚੁਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਹਾਦੇਵੀਂ ਵਰ੍ਮ ਹ੍ਯਾਬਨ੍ਧ ਚਾਮ੍ਬਿਕੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਅੰਬਿਕਾ, ਆਪਣਾ ਬਚਾਓ ਵਾਲਾ ਜੰਗੀ ਜੜਾ ਲਾ ਲੋ!'
ਕਵਚਂ ਕੋ ऽਤ੍ਰ ਸਂਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਮਮਾਗ੍ਰੇ ਦਾਨਵਾਧਮਃ
ਇੱਥੇ ਕਿਹੜਾ ਨਿਕੰਮਾ ਦੈਤ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੰਗੀ ਜੜਾ ਪਾ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤਦਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਵਿष੍ਣੁਪਞ੍ਜਰਮੁਕ੍ਤਵਾਨ੍
ਫਿਰ, ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੁ ਪੰਜਰਾ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਅਵਧ੍ਯਂ ਦੈਵਤੈਃ ਸਰ੍ਵੇਰ੍ਮਹਿषਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੀਯਤ੍
ਮਹਿਸ਼ ਦੈਤ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਅਮਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤਯਾ ਚਾਪਿ ਹਿ ਪਾਦਘਾਤੈਰ੍ਨਿषੂਦਿਤੋ ऽਸੌ ਮਹਿषਾਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਪਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਝਟਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਿਸ਼ ਦੈਤ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਯੁਧਿ ਦਰ੍ਫਹਾਨਿਂ ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚੇਤਸਿ ਚਕ੍ਰਪਾਣਿਃ
ਜਿਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਕਰਾ ਵਾਲਾ ਵਿਰਾਜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਕੌਣ ਘਟਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਵਾਹਨਂ ਹਤਵਤੀ ਤਥਾ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਵਾਦ
ਉਹ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਤੇ ਉਸਦੇ ਵਾਹਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਦ ਨਿਪਟ ਗਿਆ।
ਵਿਦ੍ਯਾਮਾਨੇषੁ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਯਤ੍ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਤਮਮਰ੍ਦਯਤ੍
ਹਾਲਾਂਕਿ ਹਥਿਆਰ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਉਹ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਵृਤ੍ਤਾਂ ਦੇਵਯੁਗਸ੍ਯਾਦੌ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਪਾਪਭਯਾਪਹਾਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਇਹ ਘਟਨਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਗਜਾਸ਼੍ਵਰਥੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਦृष੍ਟੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਯਥੇਚ੍ਛਯਾ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ।
ਵਵਰ੍ष ਸ਼ੈਲਂ ਧਾਰੌਘੈਰ੍ਦ੍ਯੈਰਿਵਾਮ੍ਬੁਦਵृष੍ਟਿਭਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਬੱਦਲ ਪਾਣੀ ਪਾ ਦੇਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਭਗਵਤੀ ਵੇਗਾਦਾਚਕਰ੍ष ਧਨੁਰ੍ਵਰਮ੍
ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਭਗਵਤੀ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਲਿਆ।
ਸੁਵਰ੍ਣਪृष੍ਠਂ ਵਿਬਭੌ ਵਿਦ੍ਯੁਦਮ੍ਬੁਧਰੇष੍ਵਿਵ
ਉਸ ਦਾ ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਪਿੱਠ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਗਦਯਾ ਮੁਸਲੇਨਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਰ੍ਮਣਾਨ੍ਯਾਨਪਾਤਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਗਦਾ ਤੇ ਸੌਟਾ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਢਾਲ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਠਾ।
ਵਿਧੁਨ੍ਵਨ੍ ਕੇਸਰਸਟਾਂ ਨਿषੂਦਯਤਿ ਦਾਨਵਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿੰਘ ਦੀ ਜੂੜ ਹਿਲਾ ਕੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਲਾਙ੍ਗਲੈਰ੍ਦਾਰਿਤਗ੍ਰੀਵਾ ਵਿਨਿਕृਤ੍ਤਾਃ ਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ
ਕੁਝ ਦੀ ਗਰਦਨ ਹਲ ਨਾਲ ਚੀਰੀ ਗਈ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਚੇਲੁਃ ਪੇਤੁਸ਼੍ਚ ਮਮ੍ਲੁਸ਼੍ ਚ ਤਤ੍ਯਜੁਸ਼੍ਚਾਪਰੇ ਰਣਮ੍
ਕੁਝ ਭੱਜ ਗਏ, ਕੁਝ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਕੁਝ ਸੁੱਕ ਗਏ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਕਾਲਰਾਤ੍ਰਿਂ ਮਨ੍ਯਮਾਨਾ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਭਯਪੀਡਿਤਾਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਲ ਰਾਤੀ ਸਮਝ ਕੇ, ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਭੱਜ ਗਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਜਗਾਮ ਨਮਰੋ ਮਤ੍ਤਕੁਞ੍ਜਰਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਨਮਰਾ ਇੱਕ ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆ ਗਿਆ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੁਲਮਪਿ ਸਿਂਹਾਯ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ ਦਾਨਵੋ ਰਣੇ
ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਦੈਤ ਨੇ ਸਿੰਘ ਵੱਲ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਸੁੱਟਿਆ।
ਕृਤਾਵਥ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਗृਹੀਤੋ ਮਧ੍ਯਤੋ ਹਰਿਃ
ਫਿਰ ਹਰੀ ਨੂੰ ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਚੋਂ ਫੜ ਲਿਆ।
ਗਤਾਸੁਃ ਸੁਞ੍ਜਰਸ੍ਕਨ੍ਧਾਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਦੈਵ੍ਯੈ ਨਿਵੇਦਿਤਃ
ਜਦ ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਚਲੀ ਗਈ, ਉਹ ਹਾਥੀ ਦੇ ਕੰਧੇ ਤੋਂ ਸੁੱਟ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸਵ੍ਯੇਨ ਪਾਣਿਨਾ ਭ੍ਰਾਮ੍ਯ ਵਾਦਯਤ੍ ਪਹਂ ਯਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਡੋਲ ਵਾਂਗ ਵਜਾਇਆ।
ਹਾਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਮੁਦ੍ਭਵਂਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਭੂਤਾ ਨਾਨਾਵਿਧਾਦ੍ਭੁਤਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਹਾਸੀ ਤੋਂ ਕਈ ਅਜੀਬ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਹਯਾਸ੍ਯਾ ਮਹਿषਾਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਰਾਹਵਦਨਾਃ ਪਰੇ
ਕੁਝ ਦੇ ਘੋੜੇ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ ਸੀ, ਕੁਝ ਦੇ ਮਹਿਸ਼ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਸੂਰ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ ਸੀ।
ਨਾਨਾਵਕ੍ਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਚਰਣਾ ਨਾਨਾਯੁਧਧਰਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਿਹਰੇ, ਅੱਖਾਂ, ਪੈਰ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਵਾਦਯਨ੍ਤ੍ਯਪਰੇ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯੇ ਤਥਾਮ੍ਬਿਕਾਮ੍
ਕੁਝ ਉਥੇ ਵਾਜਾ ਵਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੋਰ ਅੰਬਿਕਾ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼ਾਤਯਾਮਾਸ ਚਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਯਥਾ ਸਸ੍ਯਂ ਮਹਾਸ਼ਨਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਬਿਜਲੀ ਫਸਲ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਚਿਕ੍ਸ਼ੁਰਃ ਸੈਨ੍ਯਪਾਲਸ੍ਤੁ ਯੋਧਯਾਮਾਸ ਦੇਵਤਾਃ
ਚਿਕਸ਼ੁਰ ਨੇ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਵਵਰ੍ष ਸ਼ਰਜਾਲਾਨਿ ਯਥਾ ਮੇਘੋ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰਸ਼ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀ ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਪਾਣੀ ਵਰ੍ਹਦੇ ਹਨ।