ਛੇਤ੍ਤੁਕਾਮੋ ਨਿਜਂ ਸ਼ੀਰ੍षਂ ਵਹ੍ਨਿਨਾ ਪ੍ਰਤਿषੇਧਿਤਃ
ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਕੱਟਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਅੱਗ ਨੇ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਦੁਸ੍ਤਰਾ ਪਰਵਧ੍ਯਾਪਿ ਸ੍ਵਵਧ੍ਯਾਪ੍ਯਤਿਦੁਸ੍ਤਰਾ
ਜੋ ਹੋਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਣਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਔਖਾ ਹੈ।
ਮਾ ਮ੍ਰਿਯਸ੍ਵ ਮृਤਸ੍ਯੇਹ ਨष੍ਟਾ ਭਵਤਿ ਵੈ ਕਥਾ
ਮਰ ਨਾ ਜਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯੀ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਤ੍ਤੇਜਸਾਧਿਕਃ
ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਬਣੇ।
ਮਹਾਬਲੋ ਵਾਯੁਰਿਵ ਕਾਮਰੂਪੀ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਸ੍ਯਾਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਲਮ੍ਬਿ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਤਤਃ ਸੁਤਃ
ਪੁੱਤਰ, ਜਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਤੇਰਾ ਮਨ ਕਰੇਗਾ, ਉਹੀ ਤੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।
ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਮਾਲਵਟਂ ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਯਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਵਾਰਿਤਮ੍
ਮਾਲਵਟ ਯਕਸ਼ ਨੂੰ ਹੋਰ ਯਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਣ ਲਈ,
ਗਜਸ਼੍ਚ ਮਹਿषਾਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਾ ਗਾਵੋ ऽਜਾਵਿਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾਃ
ਉਥੇ ਹਾਥੀ, ਮਹਿਸ, ਘੋੜੇ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਬੱਕਰੀਆਂ ਤੇ ਭੇੜਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਸਨ।
ਮਹਿष੍ਯਾਂ ਰੂਪਯੁਕ੍ਤਾਯਾਂ ਤ੍ਰਿਹਾਯਣ੍ਯਾਂ ਤਪੋਧਨ
ਮਹਿਸੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਤ੍ਰਿਹਾਯਣੀ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ,
ਸ ਚਾਪਿ ਗਮਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਭਵਿਤਵ੍ਯਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਾਤਾਲਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਥ ਤਤਃ ਸ੍ਵਭਵਨਂ ਗਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਅਕਾਰ੍ਯਕਾਰਕੇਤ੍ਯੇਵਂ ਭृਯੋ ਮਾਲਵਟਂ ਗਤਃ
ਉਹ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਹਿ ਕੇ ਮਾਲਵਟ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸਮਂ ਜਗਾਮ ਤਤ੍ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਕ੍ਸ਼ਮਣ੍ਡਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਗਿਆ।
ਅਜੀਜਨਤ੍ ਸੁਤਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਮਹਿषਂ ਕਾਮਰੂਪਿਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਮਹਿਸ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਸਾ ਚਾਭ੍ਯਗਾਦ੍ ਦਿਤਿਵਰਂ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੀ ਸ਼ੀਲਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਆਪਣਾ ਚੰਗਾ ਚਲਣ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਮਹਾਨ ਦਿਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਗਈ।
ਖਙ੍ਗ ਨਿष੍ਕृष੍ਯ ਤਰਸਾ ਮਹਿषਂ ਸਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਕੱਢੀ ਅਤੇ ਮਹਿਸ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਗੁਹ੍ਯਕੈਃ ਸਾਧ੍ਵੀ ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਮਹਿषਂ ਤਤਃ
ਉਹ ਚੰਗੀ ਔਰਤ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਚਾਈ ਗਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਿਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਨਿਪਪਾਤ ਸਰੋ ਦਿਵ੍ਯਂ ਤਤੋ ਦੈਤ੍ਯੈऽਭਵਨ੍ਮृਤਃ
ਉਹ ਇਕ ਦਿਵਿਆ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੈਤ ਮਰ ਗਿਆ।
ਯਕ੍ਸ਼ਾਨਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਤਸ੍ਥੌ ਸ ਕਾਲਯਨ੍ ਸ਼੍ਵਾਪਦਾਨ੍ ਮੁਨ੍
ਉਹ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਚਿਤਾਮਾਰੋਪਿਤਃ ਸਾ ਚ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਤਂ ਚਾਰੁਹਤ੍ ਪਤਿਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਿਆਮ ਔਰਤ ਚਿਤਾ ਤੇ ਰੱਖੀ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ।
ਵ੍ਯਦ੍ਰਾਵਯਤ੍ ਸ ਤਾਨ੍ ਯਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਖਙ੍ਗਪਾਣਿਰ੍ਭਯਙ੍ਕਰਃ
ਉਹ ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਫੜ ਕੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਉਹ ਯਕਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ऋਤੇ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਰਂ ਹਿ ਮਹਿषਂ ਰਮ੍ਭਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਸਿਰਫ ਰੰਭਾ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਮਹਿਸ਼, ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਬਚ ਗਿਆ।
ਯੋ ऽਜਯਤ੍ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦੇਵਾਨ੍ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਰੁਦ੍ਰਾਰ੍ਕਮਾਰੁਤਾਨ੍
ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਇੰਦਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਮਾਰੁਤ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਰਾਜ੍ਯੇ ऽਭਿषਿਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰ੍ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤੈਃ ਸ਼ਮ੍ਬਰਤਾਰਕਾਦ੍ਯੈਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੋਇਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ, ਤਾਰਕ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਨਿ ਸ਼ਸ਼ੀਨ੍ਦ੍ਰਭਾਸ੍ਕਰੈਰ੍ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਦੂਰੇ ਪ੍ਰਤਿਯੋਜਿਤਸ਼੍ਚ
ਚੰਦ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਧਰਮ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਤੇ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਜਗ੍ਮੁਃ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਰਿਚਾਮਹਂ ਤੇ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤਦਾ ਚਕ੍ਰਧਰਂ ਸ਼੍ਰਿਯਃ ਪਤਿਮ੍
ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਿਕ ਦੀ ਪਾਠੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਚਕਰਧਾਰੀ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਏ।
ਦृष੍ਟਾਵਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੈਵ ਚ ਸਿਦ੍ਦਿਸਾਧਕੌ ਨ੍ਯਵੇਦਯਂਸ੍ਤਨ੍ਮਹਿषਾਦਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਸਿੱਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਮਹਿਸ਼ ਦੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸੇ।
ਆਕ੍ਰਮ੍ਯ ਨਾਕਾਤ੍ਤੁ ਨਿਰਾਕृਤਾ ਵਯਂ ਕृਤਾਵਨਿਸ੍ਥਾ ਮਹਿषਾਸੁਰੇਣ
ਅਸੀਂ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਮਹਿਸ਼ ਅਸੁਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਸਾ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਚੇਦ੍ ਵ੍ਰਜਾਮੋ ऽਦ੍ਯ ਰਸਾਤਲਂ ਹਿ ਸਂਕਾਲ੍ਯਮਾਨਾ ਯੁਧਿ ਦਾਨਵੇਨ
ਜੇ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਪਾਤਾਲ ਨਹੀਂ ਗਏ, ਤਾਂ ਦਾਨਵ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣਾ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਥ ਚਕ੍ਰੇ ਸਹਸੈਵ ਕੋਪਂ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਕਲ੍ਪੋ ਹਰਿਰਵ੍ਯਯਾਤ੍ਮਾ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਹਰੀ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਅਚਾਨਕ ਕਾਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਕ੍ਰੋਧੀ ਹੋ ਗਿਆ।