ਪੁਰਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮੀਸ਼ੇਨ ਕਾਤ੍ਯਾਯਨ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਪਹਿਲਾਂ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਈਸ਼ ਅਤੇ ਕਾਟਿਆਯਨੀ ਨੇ...
ਨਮਰਂ ਰਕ੍ਤਬੀਜਂ ਚ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨ੍ ਸੁਰਕਣ੍ਟਕਾਨ੍
ਨਮਰਾ ਤੇ ਰਕਤਬੀਜ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚਲੇ ਕਾਂਟਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ...
ਨਮਰਂ ਰਕ੍ਤਬੀਜਂ ਚ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨ੍ ਕੁਰਕਣ੍ਟਕਾਨ੍
ਨਮਰਾ ਤੇ ਰਕਤਬੀਜ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੁਰੁਆਂ ਵਿਚਲੇ ਕਾਂਟਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ...
ਏਤਦ੍ਵਿਸ੍ਤਰਤਸ੍ਤਾਤ ਯਥਾਵਦ੍ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿਃ
ਇਹ ਸਭ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ, ਪਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਦਾ ਵਰਦਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਯੇਯਂ ਕਾਤ੍ਯਾਯਨੀ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਕਾਟਿਆਯਨੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਦੁਰਗਾ ਹੈ।
ਰਮ੍ਭਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰਮ੍ਭਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਵਾਵਾਸ੍ਤਾਂ ਸੁਮਾਬਲੌ
ਰੰਭਾ ਤੇ ਕਰੰਭਾ — ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ।
ਬਹੂਨ੍ ਵਰ੍षਗਣਾਨ੍ ਦੈਤ੍ਯੌ ਸ੍ਥਿਤੌ ਪਞ੍ਚਨਦੇ ਜਲੇ
ਇਹ ਦੋ ਦੈਤ ਬਹੁਤ ਸਾਲ ਪੰਜ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।
ਕਰਮ੍ਭਸ਼੍ਚੈਵ ਰਮ੍ਭਸ਼੍ਚ ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਮਾਲਪਟਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਕਰੰਭਾ ਤੇ ਰੰਭਾ, ਯਕਸ਼ ਮਾਲਪਟਾ ਵੱਲ...
ਚਰਣਾਭ੍ਯਾਂ ਸਮਾਦਾਯ ਨਿਜਘਾਨ ਯਥੇਚ੍ਛਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਵਹ੍ਨੌ ਸ੍ਵਸ਼ੀਰ੍षਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਦ੍ਯ ਹੋਤੁਮੈਚ੍ਚਨ੍ ਮਹਾਬਲਃ
ਵੱਡਾ ਤਾਕਤਵਰ, ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦਬਾ ਕੇ, ਹੋਮ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਛੇਤ੍ਤੁਕਾਮੋ ਨਿਜਂ ਸ਼ੀਰ੍षਂ ਵਹ੍ਨਿਨਾ ਪ੍ਰਤਿषੇਧਿਤਃ
ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਕੱਟਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਅੱਗ ਨੇ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਦੁਸ੍ਤਰਾ ਪਰਵਧ੍ਯਾਪਿ ਸ੍ਵਵਧ੍ਯਾਪ੍ਯਤਿਦੁਸ੍ਤਰਾ
ਜੋ ਹੋਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਣਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਔਖਾ ਹੈ।
ਮਾ ਮ੍ਰਿਯਸ੍ਵ ਮृਤਸ੍ਯੇਹ ਨष੍ਟਾ ਭਵਤਿ ਵੈ ਕਥਾ
ਮਰ ਨਾ ਜਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯੀ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਤ੍ਤੇਜਸਾਧਿਕਃ
ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਬਣੇ।
ਮਹਾਬਲੋ ਵਾਯੁਰਿਵ ਕਾਮਰੂਪੀ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਸ੍ਯਾਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਲਮ੍ਬਿ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਤਤਃ ਸੁਤਃ
ਪੁੱਤਰ, ਜਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਤੇਰਾ ਮਨ ਕਰੇਗਾ, ਉਹੀ ਤੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।
ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਮਾਲਵਟਂ ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਯਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਵਾਰਿਤਮ੍
ਮਾਲਵਟ ਯਕਸ਼ ਨੂੰ ਹੋਰ ਯਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਣ ਲਈ,
ਗਜਸ਼੍ਚ ਮਹਿषਾਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਾ ਗਾਵੋ ऽਜਾਵਿਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾਃ
ਉਥੇ ਹਾਥੀ, ਮਹਿਸ, ਘੋੜੇ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਬੱਕਰੀਆਂ ਤੇ ਭੇੜਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਸਨ।
ਮਹਿष੍ਯਾਂ ਰੂਪਯੁਕ੍ਤਾਯਾਂ ਤ੍ਰਿਹਾਯਣ੍ਯਾਂ ਤਪੋਧਨ
ਮਹਿਸੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਤ੍ਰਿਹਾਯਣੀ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ,
ਸ ਚਾਪਿ ਗਮਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਭਵਿਤਵ੍ਯਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਾਤਾਲਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਥ ਤਤਃ ਸ੍ਵਭਵਨਂ ਗਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਅਕਾਰ੍ਯਕਾਰਕੇਤ੍ਯੇਵਂ ਭृਯੋ ਮਾਲਵਟਂ ਗਤਃ
ਉਹ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਹਿ ਕੇ ਮਾਲਵਟ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸਮਂ ਜਗਾਮ ਤਤ੍ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਕ੍ਸ਼ਮਣ੍ਡਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਗਿਆ।
ਅਜੀਜਨਤ੍ ਸੁਤਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਮਹਿषਂ ਕਾਮਰੂਪਿਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਮਹਿਸ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਸਾ ਚਾਭ੍ਯਗਾਦ੍ ਦਿਤਿਵਰਂ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੀ ਸ਼ੀਲਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਆਪਣਾ ਚੰਗਾ ਚਲਣ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਮਹਾਨ ਦਿਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਗਈ।
ਖਙ੍ਗ ਨਿष੍ਕृष੍ਯ ਤਰਸਾ ਮਹਿषਂ ਸਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਕੱਢੀ ਅਤੇ ਮਹਿਸ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਗੁਹ੍ਯਕੈਃ ਸਾਧ੍ਵੀ ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਮਹਿषਂ ਤਤਃ
ਉਹ ਚੰਗੀ ਔਰਤ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਚਾਈ ਗਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਿਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਨਿਪਪਾਤ ਸਰੋ ਦਿਵ੍ਯਂ ਤਤੋ ਦੈਤ੍ਯੈऽਭਵਨ੍ਮृਤਃ
ਉਹ ਇਕ ਦਿਵਿਆ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੈਤ ਮਰ ਗਿਆ।
ਯਕ੍ਸ਼ਾਨਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਤਸ੍ਥੌ ਸ ਕਾਲਯਨ੍ ਸ਼੍ਵਾਪਦਾਨ੍ ਮੁਨ੍
ਉਹ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਚਿਤਾਮਾਰੋਪਿਤਃ ਸਾ ਚ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਤਂ ਚਾਰੁਹਤ੍ ਪਤਿਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਿਆਮ ਔਰਤ ਚਿਤਾ ਤੇ ਰੱਖੀ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ।