ਯਾਮ੍ਯਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਮਾਂ ਵਿष੍ਣੋ ਤ੍ਵਮਾਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਮੇ ਵਿष੍ਣੋ ਭਵਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਉਤ੍ਤਰਸ੍ਯਾਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਭਵਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ ਰਕ੍ਸ਼ਘ੍ਨ ਐਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਨਮਸਕਾਰ! ਹੇ ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਆਈਸਾਨ ਵੱਲ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਗृਹਯ੍ ਰਕ੍ਸ਼ ਮਾਂ ਵਿष੍ਣੋ ਆਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਂ ਯਜ੍ਞਸੂਕਰ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੈਨੂੰ ਪਕੜ ਕੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰੱਖ, ਹੇ ਯਜਨ ਦੇ ਸੂਅਰ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ।
ਨੈਰृਤ੍ਯਾਂ ਮਾਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਦਿਵ੍ਯਮੂਰ੍ਤੇ ਨृਕੇਸਰਿਨ੍
ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਮਨ-ਸਿੰਘ, ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ।
ਵਾਯਵ੍ਯਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਮਾਂ ਦੇਵ ਅਸ਼੍ਵਸ਼ੀਰ੍ष ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ, ਪੱਛਮ-ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਜਿਤ ਸਦਾ ਨਮਸ੍ਤੇ ਤ੍ਵਪਰਾਜਤਿ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਹੇ ਅਜਿੱਤ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਅਪਰਾਜਿਤ।
ਅਕੂਪਾਰ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਮਹਾਮੋਹ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਬੇਹੱਦ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਵੱਡਾ ਭਟਕਾਵਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਮਾਂ ਦੇਵ ਨਮਸ੍ਤੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਸਭ ਕਰ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਹੇ ਪਰਮਾਤਮਾ। ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪੁਰਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮੀਸ਼ੇਨ ਕਾਤ੍ਯਾਯਨ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਪਹਿਲਾਂ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਈਸ਼ ਅਤੇ ਕਾਟਿਆਯਨੀ ਨੇ...
ਨਮਰਂ ਰਕ੍ਤਬੀਜਂ ਚ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨ੍ ਸੁਰਕਣ੍ਟਕਾਨ੍
ਨਮਰਾ ਤੇ ਰਕਤਬੀਜ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚਲੇ ਕਾਂਟਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ...
ਨਮਰਂ ਰਕ੍ਤਬੀਜਂ ਚ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨ੍ ਕੁਰਕਣ੍ਟਕਾਨ੍
ਨਮਰਾ ਤੇ ਰਕਤਬੀਜ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੁਰੁਆਂ ਵਿਚਲੇ ਕਾਂਟਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ...
ਏਤਦ੍ਵਿਸ੍ਤਰਤਸ੍ਤਾਤ ਯਥਾਵਦ੍ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿਃ
ਇਹ ਸਭ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ, ਪਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਦਾ ਵਰਦਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਯੇਯਂ ਕਾਤ੍ਯਾਯਨੀ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਕਾਟਿਆਯਨੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਦੁਰਗਾ ਹੈ।
ਰਮ੍ਭਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰਮ੍ਭਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਵਾਵਾਸ੍ਤਾਂ ਸੁਮਾਬਲੌ
ਰੰਭਾ ਤੇ ਕਰੰਭਾ — ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ।
ਬਹੂਨ੍ ਵਰ੍षਗਣਾਨ੍ ਦੈਤ੍ਯੌ ਸ੍ਥਿਤੌ ਪਞ੍ਚਨਦੇ ਜਲੇ
ਇਹ ਦੋ ਦੈਤ ਬਹੁਤ ਸਾਲ ਪੰਜ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।
ਕਰਮ੍ਭਸ਼੍ਚੈਵ ਰਮ੍ਭਸ਼੍ਚ ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਮਾਲਪਟਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਕਰੰਭਾ ਤੇ ਰੰਭਾ, ਯਕਸ਼ ਮਾਲਪਟਾ ਵੱਲ...
ਚਰਣਾਭ੍ਯਾਂ ਸਮਾਦਾਯ ਨਿਜਘਾਨ ਯਥੇਚ੍ਛਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਵਹ੍ਨੌ ਸ੍ਵਸ਼ੀਰ੍षਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਦ੍ਯ ਹੋਤੁਮੈਚ੍ਚਨ੍ ਮਹਾਬਲਃ
ਵੱਡਾ ਤਾਕਤਵਰ, ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦਬਾ ਕੇ, ਹੋਮ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਛੇਤ੍ਤੁਕਾਮੋ ਨਿਜਂ ਸ਼ੀਰ੍षਂ ਵਹ੍ਨਿਨਾ ਪ੍ਰਤਿषੇਧਿਤਃ
ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਕੱਟਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਅੱਗ ਨੇ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਦੁਸ੍ਤਰਾ ਪਰਵਧ੍ਯਾਪਿ ਸ੍ਵਵਧ੍ਯਾਪ੍ਯਤਿਦੁਸ੍ਤਰਾ
ਜੋ ਹੋਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਣਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਔਖਾ ਹੈ।
ਮਾ ਮ੍ਰਿਯਸ੍ਵ ਮृਤਸ੍ਯੇਹ ਨष੍ਟਾ ਭਵਤਿ ਵੈ ਕਥਾ
ਮਰ ਨਾ ਜਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯੀ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਤ੍ਤੇਜਸਾਧਿਕਃ
ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਬਣੇ।
ਮਹਾਬਲੋ ਵਾਯੁਰਿਵ ਕਾਮਰੂਪੀ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਸ੍ਯਾਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਸਮਾਲਮ੍ਬਿ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਤਤਃ ਸੁਤਃ
ਪੁੱਤਰ, ਜਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਤੇਰਾ ਮਨ ਕਰੇਗਾ, ਉਹੀ ਤੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।
ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਮਾਲਵਟਂ ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਯਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਵਾਰਿਤਮ੍
ਮਾਲਵਟ ਯਕਸ਼ ਨੂੰ ਹੋਰ ਯਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਣ ਲਈ,
ਗਜਸ਼੍ਚ ਮਹਿषਾਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਾ ਗਾਵੋ ऽਜਾਵਿਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾਃ
ਉਥੇ ਹਾਥੀ, ਮਹਿਸ, ਘੋੜੇ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਬੱਕਰੀਆਂ ਤੇ ਭੇੜਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਸਨ।
ਮਹਿष੍ਯਾਂ ਰੂਪਯੁਕ੍ਤਾਯਾਂ ਤ੍ਰਿਹਾਯਣ੍ਯਾਂ ਤਪੋਧਨ
ਮਹਿਸੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਤ੍ਰਿਹਾਯਣੀ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ,
ਸ ਚਾਪਿ ਗਮਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਭਵਿਤਵ੍ਯਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।