ਇੱਕ ਸੁਭਾਗੀ ਸਵੇਰ ਦੀ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦਿਆਂ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸੱਤ ਲੋਕ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੋਈ, ਸਭ ਮੇਰੇ ਲਈ ਅਮੰਗਲ ਰਹਿਤ, ਸ਼ੁਭ ਸਵੇਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ। ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਵੇਰ ਵਾਸਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਆਵੇ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਉਠਦਾ ਹੈ, ਉਹ ‘ਹਰੀ’ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਦਿਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲੀ ਜਰੂਰੀ ਕਰਤਬ — ਸ਼ਰੀਰ ਦੀ ਸਫਾਈ — ਕਰਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਰਤਬ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ, ਗਾਈ ਦੀ ਛਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੇ ਬਾਅਦ ਚ, ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਕਰਤਬਾਂ ਲਈ ਪੰਜ, ਚਾਰ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ, ਅਤੇ ਅੰਗ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਲਈ ਵੀ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਫਾਈ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਚੀਟੀ ਦੇ ਟੇਕ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੂੰਹ ਦੀ ਸਫਾਈ ਲਈ, ਫੇਨ ਰਹਿਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਦੋ ਵਾਰੀ ਕਲਕ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਕੇ, ਦੰਦ ਮੰਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਇਨੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਬਾਹਰ ਜਾਣਾ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਸਵੇਰ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਟੀ, ਗੋ-ਮੈਲ, ਸਵਸਤਿਕਾ, ਅਟੁੱਟ ਅਨਾਜ, ਭੁੰਨਿਆ ਚਾਵਲ, ਸ਼ਹਿਦ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੁਆਰੀ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅਸ਼ਵੱਥ ਵ੍ਰਿਖ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਵਰਗ ਦੀ ਕਰਤਬ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਇੱਛਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਝੂਠੀ ਗੱਲ ਜਾਂ ਅਸਤ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਪੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਕਦੇ ਵੀ ਨਿੰਦਨਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਅਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ। ਖਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ, ਉਜਾੜ ਘਰ, ਰਜੋਵਾਲਾ ਔਰਤਾਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹਸਥੀ ਨੂੰ ਸੰਭੋਗ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਰਕ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਲੈਣ ਦੇ ਅੰਜਾਮ ਤੋਂ ਡਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੋਰ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨਰਕ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮੌਤ ਵੱਲ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੇਖਣ, ਛੂਹਣ ਜਾਂ ਗੱਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਮਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੈ। ਟੁੱਟੇ ਆਸਣ, ਬਰਤਨ ਆਦਿ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ। ਜਦੋਂ ਔਰਤਾਂ ਪੂਰੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਚੋ; ਪਰ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਬੁਧਵਾਨ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਤਬਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪੈਣਾ; ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੀਆਂ ਕਰਤਬਾਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ, ਭਾਗਰਾ ਪੰਥ ਤੇ, ਮਾਸ ਤੋਂ ਬਚੋ; ਅਤੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਾਘਾ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ, ਉਤਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੰਭੋਗ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚਿਹਰਾ ਕਰਕੇ ਨਾ ਖਾਓ, ਅਤੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਚਿਹਰਾ ਕਰਕੇ ਵੀ ਨਾ ਖਾਓ। ਬੁਧਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ, ਹੋਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਛੂਹੀਆਂ ਮਾਲਾ, ਭੋਜਨ, ਪੀਣ ਦੀ ਚੀਜ਼, ਜਾਂ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਗ੍ਰਹਣ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ, ਜਾਂ ਚੰਦ ਦੇ ਜਨਮ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਵ੍ਰਤ ਰੱਖੋ। ਹੇ ਰਾਤ-ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਹੱਥ ਨਾਲ ਅੰਗ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਸੁਕਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਨਿਆਇਕ, ਈਰਖਾ ਰਹਿਤ ਲੋਕ, ਕਿਸਾਨ ਅਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਹੋਣ, ਉਥੇ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਵੈਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਚਿੱਟਾ, ਤੇਲ ਰਹਿਤ ਚਾਵਲ, ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਖੰਡਤ ਦਾਲਾਂ ਆਦਿ ਨੂੰ ਮਨੂ ਨੇ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਘਾਸ-ਫੂਸ ਦੀਆਂ ਜੜਾਂ ਤੇ ਅਨਾਜ, ਅਤੇ ਪਹਾੜੀ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਖਾਣ ਯੋਗ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਛਾਲ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਪਾਹ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਰਾਖ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਦੁਬਾਰਾ ਤਪਾ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਹ ਤੇ ਮਿਲੀ ਚੀਜ਼, ਜਾਂ ਅਣਜਾਣ ਉਤਪਤੀ, ਜਾਂ ਨੌਕਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਬੱਚਿਆਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੇ ਕੰਮ, ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੁਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਦੀ ਬੂੰਦ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬੂੰਦ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸਵੇਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਦਿਨ ਦੇ ਕਰਤਬ, ਸਫਾਈ, ਆਚਾਰ, ਸੰਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਨਿਯਮ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭਤਾ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।