ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਵੰਗਾ, ਵਾਂਗੇਯ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਬਲਦੰਤਿਕਾ ਲੋਕ ਵੀ ਇਸ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਪ੍ਰਗਜ੍ਯੋਤਿਸ਼, ਸ਼ੂਦ੍ਰ, ਵਿਦੇਹ ਅਤੇ ਤਾਮਰਲਿੱਟ ਦੇ ਵਾਸੀ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪੂੰਡ੍ਰ, ਕੇਰਲ, ਚੌੜਾ, ਕੁਲਿਆ ਅਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵੀ ਗਿਣਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਹਾਰਾਸ਼ਟ੍ਰ, ਮਾਹਿਸ਼ਿਕਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕਾਲਿੰਗ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਇਸ ਵਿਚ ਹਨ। ਵਲਿੰਦ੍ਹਿਆ, ਵਿਂਧ੍ਯਮੌਲੇਯਾ, ਵੈਦਰਭ ਅਤੇ ਦੰਡਕਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਦੱਖਣ ਦੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਲਕਟੰਕਟਾ। ਪੁਲੀਆਂ, ਨੀਲੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ, ਤਪੱਸਵੀ ਅਤੇ ਤਾਮਸੀਕ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ। ਭਰਕਚਛ, ਸਮਹੇਯ ਅਤੇ ਸਰਸਵਤ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਹਨ। ਉੱਤਮਰਨ, ਦਸ਼ਾਰਣ ਅਤੇ ਭੋਜਾ, ਕਿੰਗਕਵਰਾ ਨਾਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਹਨ। ਤੁਰੁਸ, ਤੁੰਬਰ, ਵਾਹਨ ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਧ ਵੀ ਇੱਥੇ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਲੋਕ ਸੁਕੇਸ਼ ਅਤੇ ਵੰਧ੍ਯਮੂਲਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਿਰਾਹਾਰ, ਹੰਸਮਾਰਗ, ਕੂਪਥ, ਤੰਗਣ ਅਤੇ ਖਸ਼ ਲੋਕ ਵੀ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਗਰਤ, ਕਿਰਾਤ, ਤੋਮਰ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਸ਼ੀਸ਼ਿਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਹੁਣ, ਇਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰੀਤਿ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਦਰਸਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਦਾਨ-ਸ਼ੀਲਤਾ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ—ਇਹ ਗੁਣ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ। ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਚਾਰ ਆਸ਼੍ਰਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਵੀ ਨਿਯਮਤ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਿਰਫ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਤੋਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਧਰਮ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੇ ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਹੀ, ਕੋਈ ਵੀ ਕਾਰਜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇ। ਜਦੋਂ ਆਚਾਰਯ ਬੁਲਾਏ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਿਰਫ ਉਸ ਕੰਮ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਚਾਰਯ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਯਥੋਚਿਤ ਦੱਖਣਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਜਾਂ ਚੌਥੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਆਚਾਰਯ ਉਪਲਬਧ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਜਾਂ, ਉਹ ਵੀ ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਸ਼ਾਲਕਟੰਕਟਾ, ਉਹ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮੌਤ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਿਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਆਹ ਲਈ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਿਸ਼ੀ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਈ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰੇ। ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇ। "ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਦੱਸੋ," ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਇਹ ਲੱਛਣ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ।" ਜਿਸ ਕੋਲ ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਲਈ ਨਾ ਇੱਥੇ, ਨਾ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਭਲਾ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੋ ਜਿਹੇ ਲੋਕ ਹੀ ਉੱਪਜਦੇ ਹਨ। ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਵਿੱਚ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਚਰਨ ਹੀ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। "ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਦਾ ਰੁੱਖ, ਹੇ ਸੁਕੇਸ਼ਿਨ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰਨ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" ਸਵੇਰੇ ਸਿਰਫ ਸ਼ੁਭ ਬੋਲ ਹੀ ਬੋਲਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਸਵੇਰੇ ਪਾਠ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਾਨਵ ਪਾਪ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੁਣਨ, ਯਾਦ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪਾਠ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਚ্ছে ਸਵੇਰ ਲਈ, ਆਚਾਰਯ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਭ ਮੇਰਾ ਸਵੇਰ ਮੰਗਲਮਈ ਕਰਣ। ਰੈਭਯ, ਮਰੀਚੀ, ਚਯਵਨ ਅਤੇ ਰਿਭੂ ਵੀ ਮੇਰੇ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਬਣਾਵਣ। ਸੱਤ ਸੁਰ ਅਤੇ ਸੱਤ ਪਾਤਾਲ ਵੀ ਮੇਰੇ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਕਰਣ। ਆਕਾਸ਼, ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੁਭ ਸਵੇਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੀਤਿ-ਰਿਵਾਜ, ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਦੀ ਗਾਥਾ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।