ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਸੋਮਾ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਵਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਭ ਵੱਡੇ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਧਤਾਮਿਸ੍ਰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਫਿਰ ਤਲਵਾਰ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅੱਗੇ ਇਕ ਡੂੰਘੀ ਖੱਡ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪੀਆਂ ਦੀ ਵਿਵਰਣ ਕਰਮਵਾਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ—ਉਹ ਜੋ ਅਕ੍ਰਿਤਘਣ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਗਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਂਨਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਪਜਾਵਾਂ ਖੇਤ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜਲ-ਸਰੋਵਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਲੋਕ ਸਾਰਿਆਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ ਅਤੇ ਧਰਮਕ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚਾਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸੁੰਭਾ ਵੰਸ਼ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਗਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੈ, ਅਮਾਵਸ ਅਤੇ ਪੂਰਨਿਮਾ ਤਿਥੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀਆਂ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ, ਅਤੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਨਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਧਨ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੈ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਬਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਂਚੀ, ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰੰਭਾ, ਅਤੇ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਫਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਕੋਮਲ ਕਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ੋਕ, ਅਤੇ ਸਭ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਥਿਆ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੈ। ਚਿੱਟੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਪਾਹ ਸਭ ਕਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹੈ। ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਾਕਮਾਚੀ, ਅਤੇ ਸਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਲੂਣ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ। ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਟ (ਬੜ) ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਕਿਲਿਆਂ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜੋ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਨਹੀਂ—ਅਰਬਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਵੀ ਉਹ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਮਿਟਦਾ। ਹੁਣ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦੀ ਬਣਤਰ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਨੌਂ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਗਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੁਰਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਹਿਰਣਯਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਲਾਵ੍ਰਿਤ ਆਦਿ ਅੱਠ ਹੋਰ ਖੰਡ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਉਲਟ-ਪਲਟ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਕੋਈ ਵਧੀਆ, ਨਾ ਘੱਟ, ਨਾ ਵਿਚਕਾਰਲਾ। ਇਹ ਸਭ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖਰੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਅਗੋਚਰ ਹਨ। ਨਾਗਦਵੀਪ, ਕਟਾਹ, ਸਿੰਘਲ, ਅਤੇ ਵਾਰੁਣ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਮਾਰ ਨਾਮਕ ਟਾਪੂ ਦੱਖਣ ਤੇ ਉੱਤਰੀ ਭਾਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਆਂਧ੍ਰ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਤੁਰੁਸ਼ਕ। ਇਹ ਲੋਕ ਪੂਜਾ, ਯੁੱਧ, ਅਤੇ ਵਪਾਰ ਆਦਿ ਕਰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਵਿਂਧਿਆ ਅਤੇ ਪਾਰਿਆਤ੍ਰਾ ਪਹਾੜ ਸੱਤ ਮੁੱਖ ਪਰਬਤਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਹਾੜ ਵਿਸ਼ਾਲ, ਉੱਚੇ, ਸੁੰਦਰ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਢਲਾਨਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਵਾਤੰਧਾਮਾ, ਵਿਦਯੁਤ, ਮੈਨਾਕ, ਅਤੇ ਸਰਸ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉੱਜਾਇਨਾ, ਪੁਸ਼ਪਗਿਰੀ, ਅਰਬੁਦਾ, ਅਤੇ ਰੈਵਤ ਵੀ ਹਨ। ਸ਼੍ਰੀਪਰਵਤ, ਕੋਂਗਣ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਹੋਰ ਪਹਾੜ ਵੀ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਦਰਿਆ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ: ਸ਼ਤਦ੍ਰੁ, ਚੰਦ੍ਰਿਕਾ, ਨੀਲਾ, ਵਿਤਸਤਾ, ਇਰਾਵਤੀ, ਅਤੇ ਕੁਹੂ; ਗੋਮਤੀ, ਧੂਤਪਾਪਾ, ਬਾਹੁਦਾ, ਅਤੇ ਸਦ੍ਰਸ਼ਦਵਤੀ; ਸਰੂ ਅਤੇ ਲੌਹਿਤਯਾ, ਜੋ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ; ਪਰਣਾਸ਼ਾ, ਨੰਦਿਨੀ, ਪਾਵਨੀ, ਅਤੇ ਮਹੀ ਵੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਭੂਮੀ, ਪਹਾੜ, ਦਰਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।