ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲੇ, "ਡਰੋ ਨਾ, ਜਦ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਇਸ ਨੀਚ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਕੀ ਹਿੰਮਤ?" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਬਦਲਾਂ ਵਾਲੀ ਬਰਸਾਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਾਂਗ ਇਕ ਭਾਰੀ ਗੱਜ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉਠਾਈ। ਦੈਤਿਆ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ 'ਚ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਹ ਗੂੰਜ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕਤਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਯਮਰਾਜ਼ ਨੂੰ ਇਹ ਸਹਿਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਚੀਰਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੀਰੋਚਨ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਗਦਿਆਂ ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜੋ ਉੱਤਾਵਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੱਗਲ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਫਾਂਸਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਉਹ ਵਰੁਣ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤਾਂ ਨਾਰਦ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਜਕੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦ ਦਿੱਤਾ। ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ ਜਿਹੜੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਦੇ ਗਏ। ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ, ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਰੌਂਦਦਾ ਰਿਹਾ। ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ ਤੇ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਵੀਰੋਚਨ, ਉਸ ਦਾ ਹਾਥੀ, ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਤੇ ਵਾਹਨ ਸਮੇਤ ਉਖਾੜ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਤੇ ਮਹਲਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਗੂੰਜ ਉਠੀ, ਜੋ ਬਦਲਾਂ ਦੀ ਗੱਜ ਵਾਂਗ ਸੀ। "ਪ੍ਰਹਲਾਦ, ਤੂੰ ਤੇ ਹੋਰ—ਜੰਭ, ਕੁਜੰਭ ਆਦਿਕ—ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਅੰਧਕ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੜੋ।" ਉਹ ਨੂਹ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਤੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਮਹੇਂਦਰ (ਇੰਦਰ) ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਵਿੱਚ ਯੋਨੀ ਪਸ਼ੂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੰਭ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵੱਲ ਇੰਝ ਦੌੜੇ ਜਿਵੇਂ ਪਤੰਗੇ ਯਗ ਅੱਗ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਹਿਲਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਵਜਰਿਤ੍ਰ, ਕੁਜੰਭ ਨੂੰ, ਤੇ ਮੁੱਕੇ ਨਾਲ ਬਲ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਅੰਧਕ, ਜਲਦੀ ਕਰਦਿਆਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਨੂਹ ਸੁੱਟੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵੱਲ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ। ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਅੰਧਕ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮਹਾਨ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦਾਨਵ ਮਾਇਆ ਉਸ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਾਲਾ ਨਾਲ ਮਾਇਆ ਦੇ ਗਲੇ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਮਾਇਆ ਤੇ ਸ਼ੰਬਰ ਦੋਵੇਂ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਲੱਗਣ ਤੇ ਭੜਕ ਉਠੇ। ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੋਵੇ ਤੇ ਹਾਥੀ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਚੀਕ ਮਾਰੇ। ਉਹ ਪੁਕਾਰ ਉਠਿਆ, "ਹੈ! ਇਹ ਕੀ ਹੋਇਆ? ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ?" "ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ! ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਅੱਗੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਚੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।" ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲੋਹੀ ਗਦਾ ਉੱਚੀ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੋਇਆ ਚੀਕਿਆ, "ਰੁਕੋ! ਰੁਕੋ!" ਉਹ ਗਦਾ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਖਾੜ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰੀ; ਫਿਰ ਅੰਧਕ ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਅਗਨੀ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਅੰਧਕ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ। ਪਰ ਜਦ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵੱਜਿਆ, ਉਹ ਡਰ ਕੇ ਮੈਦਾਨ ਛੱਡ ਗਿਆ। ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਗਿਆ ਜੋ ਪਿੱਠ ਫੇਰ ਕੇ ਭੱਜਦੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਅੰਧਕ, ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਹੋਇਆ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ। ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਆਏ ਤੇ ਉੱਥੇ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਉਹ ਕਿਥੇ ਤੇ ਕਿਹੜਿਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਹੋਇਆ? ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਭਾਸਕਰ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ? ਜਿਵੇਂ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਆਪ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਮੈਂ ਉਹੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।