ਅੰਧਕਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਮਾਨਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਰਜਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਵਾਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਪਟਕ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਲੈ ਕੇ ਅਮਰਾਵਤੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ, ਮੁੱਕੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜੇ। ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦਾ ਤੇਜ਼ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣਾ ਧਨੁ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਤਿਆਰ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਵਾਰ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਡੰਡਾ ਸੁੱਟਿਆ ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਤਬਾਹੀ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਲਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇ। ਲੋਕ ਚੀਖ ਪਏ, "ਹਾਏ! ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਯਮ ਨੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ!" ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਡਰੋ ਨਾ; ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਇਹ ਨੀਚ ਵਿਰੋਧੀ ਕੌਣ ਹੈ?" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਬਰਸਾਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਾਲੀ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਗਰਜ ਕੀਤੀ। ਦੈਤ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਧਾਈਆਂ ਦੇ ਨਾਰਿਆਂ ਪਾਏ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਯਮ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸਹਿਣਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਚੀਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਕੇ, ਵੀਰੋਚਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਜਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਗਦਿਆਂ ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਕੇ, ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਫੰਦੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਵਰੁਣ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਜਲ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ। ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਗਏ। ਦੁਸ਼ਟ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਜਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਕੁਚਲਿਆ। ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਵੀਰੋਚਨ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਹਾਥੀ, ਸਾਰਥੀ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਸਮੇਤ, ਉਖਾੜ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਹਿਰ, ਆਪਣੇ ਕਿਲਿਆਂ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਲਾਂ ਦੇ ਆੰਗਣ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਗਰਜ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗਰਜ ਵਾਂਗ, ਗੂੰਜੀ। "ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਹੋਰ—ਜੰਭਾ, ਕੁਜੰਭਾ ਅਤੇ ਹੋਰ—ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਅੰਧਕਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।" ਉਹ ਫੰਦੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਡਿੱਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਹੇਂਦਰ ਅਸ਼ਵ-ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਯਜਨ ਪਸ਼ੂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲ ਦੌੜੇ, ਜਿਵੇਂ ਤਿਤਲੀਆਂ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਯਜਨ-ਅੱਗ ਵੱਲ। ਪਰ ਜਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਹਿਲਾ ਕੇ, ਜੰਭਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ, ਕੁਜੰਭਾ ਨੂੰ ਅਤੇ ਮੁੱਕੇ ਨਾਲ ਬਲਾ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਅੰਧਕਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਫੰਦਾ ਸੁੱਟਿਆ ਅਤੇ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ, ਜਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਅੰਧਕਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਮਾਇਆ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਦਾਨਵ ਕਾਰੀਗਰ, ਉਸ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਰਛਾ ਮਾਇਆ ਦੀ ਗਲ੍ਹ 'ਤੇ ਵਾਰਿਆ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਮਾਇਆ ਜਲਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਬਰ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਉਸ ਦੀ ਗਲ੍ਹ 'ਤੇ ਬਰਛਾ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਭੜਕਦੀ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵੱਲੋਂ ਹਮਲਾ ਹੋਇਆ ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਚੀਖਦਾ ਹੈ, "ਹਾਏ! ਇਹ ਕੀ ਹੋਇਆ? ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ?" "ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ! ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।