ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਅੱਗ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਸੀ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਪੈਣ ਨਾਲ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਸੌ ਟੁਕੜਿਆਂ 'ਚ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਢਹਿ ਗਿਆ। ਉਹ ਵੀਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਉਠਾਇਆ ਤੇ ਤੀਰ-ਕੁਵਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਤੀਰ ਕੱਢਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਤੀਰ ਸਾਧਿਆ ਉੱਤੇ ਚਲਾਇਆ। ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਕੱਟਿਆ ਤੇ ਛੇਦਿਆ। ਫਿਰ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸੱਪ-ਵਾਂਗ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਥਾਂ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਜੰਗ ਨੂੰ ਤੇਜ਼, ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਚਮਤਕਾਰਿਕ ਦੇਖਿਆ। ਸਾਧਿਆ ਤੇ ਦੈਤ ਵੀਰਾਂ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਐਸਾ ਲੜੇ ਕਿ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਰ ਵਧ ਗਈ। ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ। ਤੇਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਵਿੱਥਾਂ 'ਤੇ ਛੇਦਿਆ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਦਿਲ, ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਤੀਰ ਮਾਰਿਆ। ਇੱਕ ਚੰਨ-ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਉਹ ਨੇ ਤੇਜ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਪਰਮ ਪੁਰਸ਼ ਨੇ ਰੇਜ਼ਰ-ਧਾਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਚੀਜ਼ ਉਠਾਈ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ, ਲੰਬਾ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਗਦਾ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੋਹਾ ਦਾ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਚੌੜੀ-ਧਾਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਗਦਾ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁੱਟਿਆ। ਨਿਪੁੰਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਸ ਟੁਕੜਿਆਂ 'ਚ ਕੱਟਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਟੁੱਟ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਿਆ, ਪਰ ਧਰਮਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਤੇ ਤਪਸੀ ਸੀ, ਨੇ ਰੇਜ਼ਰ-ਧਾਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ, ਹੇ ਨਾਰਦ। ਚੌੜੀ-ਧਾਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸੁਰਤਾ ਦੇ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਦਿਲ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ। ਉਹ ਰਥ ਦੇ ਫਰਸ਼ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਤੇ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਜੰਗ ਲਈ ਆ ਗਿਆ। "ਜਾ, ਹੇ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਅਸੀਂ ਸਵੇਰੇ ਲੜਾਂਗੇ—ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਨਚਰੀਆਂ ਕਰ।" ਉਹ ਨੈਮੀਸ਼ਾ ਜੰਗਲ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦਿਨਚਰੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਰਾਤ ਨੂੰ, ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਚਲਾਕ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵਿਆ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਲਈ, ਦੈਤ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤਿਆ। ਦੈਤ ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਆਇਆ ਤੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ: "ਅੱਜ ਮੈਂ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਣ ਦੱਸੋ।" ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜੋ ਵਚਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਝੂਠਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੁ, ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੈਂ ਸਰੀਰਕ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਧੋ ਕੇ, ਉਹ ਅਬਾਦੀ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੀ ਸਲਾਹਣਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। "ਜਾ; ਤੂੰ ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂਗਾ, ਜੰਗ ਰਾਹੀਂ ਕੋਈ ਵੀ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ।" "ਤੇਰੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ—ਫਿਰ ਧਰਮਜਾ ਦਾ ਕੀ?" "ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੋਈ ਖੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਹੇ ਅਜਨਮਾ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" "ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਤਪ ਕੀਤਾ ਹੈ।