ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਜਦ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਫੜਨ ਆਈ, ਉਹ ਇਸ ਵਿਚ ਅਸਮਰਥ ਰਹੀ। ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਘਟਨਾ—ਸਾਰੀ ਗਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਰਾਕਸ਼ਸ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਬਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਗੰਨੇ ਦੇ ਰਸ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾਂ ਦਿੱਤੇ: ਨਿਸ਼ਾਕਰ ਅਤੇ ਦਿਵਾਕਰ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਦੋਨਾਂ ਲਈ ਉਚਿਤ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਨਯਨ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਨਿਸ਼ਾਕਰ, ਆਪਣੀ ਮੰਦੀ ਸਮਝ ਕਰਕੇ, ਪਾਠ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ—ਅਸੀਂ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮਲਯ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਤਾਣ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪੱਥਰ ਉਪਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਉਸ ਕੂਏ 'ਤੇ ਆਈ, ਜੋ ਹਨੇਰਾ ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਉਸ ਕੂਏ 'ਤੇ ਆਈ, ਹਨੇਰਾ ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛੀ, "ਇਹ ਪੱਥਰ ਕੂਏ ਉੱਤੇ ਕਿਸ ਨੇ ਰੱਖਿਆ?" ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਪੱਥਰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕੂਏ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ।" ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਸ਼ਾਕਰ ਹਾਂ।" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਨਿਸ਼ਾਕਰ ਨਾਂ ਦੇ, ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਚਮਕਦਾ ਪੱਥਰ ਉਠਾ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਹੰਝੂ ਵਗ ਪਏ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਬੱਚਾ ਵੀ। ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ। "ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।" ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਅਚੰਭਤ ਬਾਤ ਦੱਸੀ: "ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਮੈਨੂੰ ਮੰਦੀ ਸਮਝ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਅੰਧਤਾ ਆ ਗਈ।" ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਕਪੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾਲਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। "ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਉੱਤਮ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।" "ਮੈ ਨਸ਼ੇ ਕਰਕੇ ਅੰਧਾ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਮੈ ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਵਿਚਾਰਸ਼ੀਲਤਾ ਪੈਦਾ ਨਾ ਹੋਈ; ਮੈ ਮੂਰਖਤਾ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਮੇਰੀ ਮੱਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਦੌਲਤ ਉੱਤੇ ਰਹੀ। ਮੈ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿਚ ਮਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿਚ ਗਿਆ। ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਮੈ ਪਾਪੀ ਹਿਰਨ-ਮਾਰ ਬਣਿਆ, ਹਿਰਨਾਂ ਵਿਚ ਸਿਰਮੌਰ। ਮੈਨੂੰ ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਲੈ ਗਿਆ। ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਤੇ ਕਾਮ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ।" "ਇੱਕ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਬਾਹਰ ਗਈ, ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ। ਜਿਵੇਂ ਧਰਮ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ, ਮੈ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ। 'ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਚੁਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈਂ, ਡਰਪੋਕ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਇਲ ਦੀ ਕੂਕ। ਹੇ ਸ਼ੇਰ, ਸਾਡੀ ਮਿਲਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗੀ?' 'ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ, ਪਿਆਰੀ, ਮੈ ਜਲਦੀ ਬਾਹਰ ਜਾਵਾਂਗਾ।' 'ਰਾਤ ਨੂੰ, ਮੈ ਖੋਲਾਂਗਾ, ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਨੰਦ ਲਵਾਂਗੇ।' ਇਸ ਲਈ, 'ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ।' ਜਦ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲਿਆ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਉਥੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।