ਇੱਕ ਵਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਈਂਧਨ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ। ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ। ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਜਨਾਰਦਨ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਭ ਕੁਝ ਢੋਣ ਵਾਲੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਹਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਅੰਸੂ ਪੋਂਛ ਦੇ।" ਉਸ ਸਮੇਂ, ਧੰਨਵੰਤ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਕੁਰੂਵਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ। ਭਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਨਾਂ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਨ। ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੇ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਵੱਡੇ ਵਰ ਦਿਤੇ। ਕੁੰਭਯੋਨੀ ਨੇ ਮ੍ਰਿਗਛਾਲ ਦਿੱਤੀ, ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਕਮਰਬੰਦ ਦਿੱਤਾ, ਵਰੁਣੀ ਨੇ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਾ ਨੇ ਰੇਸ਼ਮ ਅਤੇ ਵੇਦ ਦਿੱਤਾ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਕਮੰਡਲ ਦਿੱਤਾ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਕਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰਕ ਚਲਣ ਅਤੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਇਉਂ ਆਖਿਆ, "ਉਥੇ, ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਬਲੀ ਹੁਣ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਆਓ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਅਸੀਂ ਬਲੀ ਦੇ ਯਜ੍ਨ ਤੇ ਚੱਲੀਏ; ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ। ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ-ਕਿੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈਂ? ਮੈਂ ਇਹ ਸੱਚ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਭਰਦਵਾਜ, ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਚਲ ਤੱਕ, ਦੁਜਾਤੀ, ਪੰਛੀ, ਆਦਰਯੋਗ, ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨਿਰਾਕਾਰ, ਸਭ ਜੀਵ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਗੁਣ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਜਾਂ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾਤੀ, ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ, ਛੂਹਣ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਹੁ-ਰੂਪੀ ਮੌਜੂਦਗੀਆਂ ਗਿਣਾਉਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ: "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋ ਕੇ ਹੇਅ-ਮੁਖ ਵਾਲਾ, ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਗੋਵਿੰਦ, ਕੇਦਾਰ ਵਿੱਚ ਮਾਧਵ, ਕੁਬਜਾਮ੍ਰਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੌਰੀ, ਉਥੇ ਹੀ ਹ੍ਰਿਸ਼ਟਮੂਰਧਜ। ਭਦ੍ਰਕਰਨਾ ਵਿੱਚ ਜਯੇਸ਼, ਵਪਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਦੁਜਾਤੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ। ਗੋਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਹ, ਉਥੇ ਹੀ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ। ਵਿਸ਼ਾਖਯੂਪ ਤੇ ਅਜਿਤ, ਹੰਸਪਦ ਤੇ ਹੰਸਾ। ਮਨਿਮਤ ਪਹਾੜ ਤੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਬ੍ਰਹਮਣਯ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ।" "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਦਵਾਈਆਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਵੱਸਦਾ ਜਾਣ। ਗਯਾ ਵਿੱਚ ਗੋਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਦੇਵਤਾ, ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਪ੍ਰਭੂ। ਮਹੇਂਦਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਦੱਖਣੀ ਢਲਾਣ ਤੇ ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ। ਸਾਹਿਆ ਪਹਾੜ ਤੇ ਵੈਕੁੰਠ, ਪਰਿਯਾਤ੍ਰ ਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤ। ਮਲਯ ਪਹਾੜ ਤੇ ਸੌਗੰਧੀ, ਵਿਂਧਿਆ ਦੀ ਜੁੱਤੀ ਤੇ ਸਦਾਸ਼ਿਵ। ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਾਂਚਾਲਿਕਾ, ਮਧੁਪਤਾ ਵਿੱਚ ਸਵਯੰਭੂ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਅਯੋਗੰਧੀ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਅਵਿਮੁਕਤ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਲੋਲਾ ਦੀ ਗਾਇਕੀ। ਕੁਮਾਰਧਾਰਾ ਤੇ ਬਹਲੀਸ਼ਾ, ਅਤੇ ਬਰਹਿਨਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਾਰਤਿਕੇਯ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਵਿਆਪਕਤਾ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦਰਸਾਈ।