ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਕੋਕਨਾਦਾ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਅਪਕ ਸਰੋਵਰ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਹੰਸ ਵੱਡੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਪੱਛਮ ਵਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ, ਧਨ-ਸੰਪੱਤੀ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਉਹ ਸਥਾਨ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਸਾਫ਼ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਮੋਖਸ਼ ਲਈ ਉਤਸ਼ੁਕ ਸੀ। ਦਵਾਪਰ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਅਤੇ ਤਿਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਉਥੇ ਧਰਮ ਅਸ਼ਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ, ਜੋ ਅਸ਼ਰਮ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਸੀ। ਉਥੇ ਹੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਟੁੱਟ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਮਿਲਿਆ। ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਉਹ ਸੇਵਾ, ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਉਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਜਦ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਡਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਭ ਅਟੁੱਟ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈਣ ਲੱਗੇ। ਕਾਲਿੰਦੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਉਥੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲੈ ਕੇ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ। ਹੇ ਮੁਨਿ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ਜ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਬਲੀ ਲਈ ਯਜਨ ਦੀ ਦਿੱਖਾ ਕਰਵਾਈ। ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਮ੍ਰਿਗਚਰਮ ਲਪੇਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ੋਭਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਹਯਗ੍ਰੀਵ, ਪ੍ਰਲੰਬ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਬਾਣਾ ਆਗੂ ਸਨ। ਹਜ਼ਾਰ ਕੁਆਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮੂਖਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਤਾਰਕాక్ష ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਲਿਆ। ਜਦ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਲੰਘ ਗਏ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਆਏ ਅਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। "ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਅੱਗ ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਇੰਦਨ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀ ਹੈ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੂੰ ਪਰਮ ਪੁਰਸ਼ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਧਾਰੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਜਨਾਰਦਨ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਧਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਪਾਲਕ, ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਦਾ ਧਾਰਕ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਥ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਅੰਸੂ ਪੋਂਛ ਦੇ।" ਧੰਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਕੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਭਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਸਨ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਵਰ ਦਿਤੇ। ਕੁੰਭਯੋਨੀ ਨੇ ਮ੍ਰਿਗਚਰਮ ਦਿੱਤਾ, ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਮੇਖਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਵਰੁਣੀ ਨੇ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ, ਅੰਗਿਰਾ ਨੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵੇਦ ਦਿੱਤੇ। ਮਹਾਨ ਤੇਜਸਵੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਕਮੰਡਲ ਦਿੱਤਾ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਅੰਗ-ਉਪਾਂ ਸਮੇਤ ਵੇਦ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ। ਵੱਡੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੰਸਾਰਕ ਵਿਹਾਰ ਅਤੇ ਕਰਮ ਸਮਝਣ ਲਈ ਵੇਦ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਉਥੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਥ ਦਾ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਬਲੀ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਵੀ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਬਲੀ ਦੇ ਯਜਨ ਤੇ ਜਾਵਾਂਗੇ; ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸ, ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਯਥਾਰਥ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਘਟਨਾਵਾਂ ਇਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਹੋਈਆਂ।