ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਾਸੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ ਸਨ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ—ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਅੱਗੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਨਿਰਾਕਾਰ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਸਰਵੋਚ ਹਨ। ਉਹੀ ਉੱਚੇ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਰਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਚੀ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਅੱਗੇ ਬੇਬਸ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਕਦੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਰੁਦ੍ਰ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਏ। ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਹਯਸ਼ੀਰਸ਼, ਭਵ, ਵਿ্ণੁ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਇੱਛਾ ਦਾ ਅਦ्वਿਤੀਯ ਫਲ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹਨ। ਮੈਂ ਹੰਸ, ਸ਼ੰਭੁ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ, ਵਿ্ণੁ, ਸੁਵਰਨ-ਨੇਤ੍ਰ, ਗੋਵਰਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ, ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਸੁਗੰਧੀ, ਸਦਾ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰ, ਕੇਸ਼ਵ, ਦੁਧ ਦੀ ਮਹਿਕ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤ ਰੂਪ, ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਅਤੇ ਜੰਬੁਕਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਕਾਰਤਿਕੇਯ, ਬਹਿਲਿਕਾ ਅਤੇ ਜਟਾਧਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਲੰਗਲੀਸ਼ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੁਵਰਨਮਈ, ਚੰਦਰਮਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਕਪਰਦੀਨ, ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਪਦਮਨਾਭ, ਹਿਰਣ੍ਯਾਕਸ਼ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਸਕੰਦ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੰਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਸਰਵੋਚ ਆਹੂਤੀ ਦੇ ਪਾਤ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸ੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਅਤੇ ਪਰਮ ਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਅਤੇ ਅਚਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗੌਰੀਸ਼, ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਯਸ਼ੋਧਰਾ, ਮਹਾਬਲੀ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਭਦਰਾਕਸ਼, ਵੀਰਭਦਰ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕੁਕਰਨਿਕਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਪੇਂਦ੍ਰ, ਗੋਵਿੰਦ ਅਤੇ ਕਮਲ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿ, ਰੁਦ੍ਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਚਮੜੇ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਕੋਕਨਾਦ ਅਤੇ ਹਰੀ-ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਨਿੱਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਸਰਵੋਚ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਧਰਮਰਾਜ ਅਤੇ ਗਰੁੜ-ਆਰੂੜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਮਹਾਂਯੋਗੀ, ਅਵ੍ਯਕਤ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ, ਆਸ਼੍ਰਯ ਅਤੇ ਜਿਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਜਾਪ, ਸਿਮਰਨ ਜਾਂ ਸ੍ਰਵਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਖ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਵਿਰੋਚਨ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਆਇਆ। ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ੀ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦਵਿਜਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਫਿਰ, ਕੌਸ਼ਿਕ ਅਤੇ ਅੰਗੀਰਸ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਕੁਰੁ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ।