ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਸੁਭ ਕਰਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਰੀਰ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲੀ ਰਾਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਜਲਦੀ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਣ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕੋਈ ਉਲਾਹਣਾ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੂਣ ਵਾਂਗ ਮਿਟ ਜਾਵੇ। ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਇਸ ਜਨਮ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੂਣ ਵਾਂਗ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਮੈਂ ਜਨਾਰਦਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਰਿਸ਼ਟ, ਕੇਸ਼ੀ, ਚਣੂਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਕੌਣ ਹੋਰ ਹੈ ਜੋ ਹੈਹਯਾ ਰਾਜਾ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਚੂਰ ਚੂਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਹੋਰ ਦਸ਼ਾਗ੍ਰੀਵ, ਉਸਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਹੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਤਾਡਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜਾਂ ਅਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਸੰਗਤ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਛੋਟਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕੱਚੇ ਮਾਸ ਵਾਂਗ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਬਰਾਬਰ ਹਨ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੱਚਾ ਵਚਨ ਹੈ। ਹੁਣ ਇਹ ਰਾਖਸ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ। ਉਸ ਤਿਆਗੀ, ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਸਤੁਤੀ, ਜੋ ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਤੂੰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰ ਕੇ, ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕੇਂਗਾ। ਪੱਕੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਸੰਯਮੀ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਨੂੰ ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ ਗਿਆ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਦੇਵਤਾਈ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਰਸਵਤੀ ਵਲੋਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। "ਹੇ ਵਾਸੁਦੇਵ! ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ, ਹੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਸ੍ਰੀਨਿਵਾਸ! ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ, ਹੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ! ਹੇ ਅਡੋਲ ਧੁੱਜਾ ਵਾਲੇ! ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ, ਹੇ ਸੱਚ ਦੀ ਧੁੱਜਾ ਵਾਲੇ! ਹੇ ਤਾਲੀ ਦੀ ਧੁੱਜਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ! ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਭਾਰੀ ਧੁੱਜਾ ਵਾਲੇ! ਜੇਯੰਤਾ, ਵਿਜਯਾ, ਜੇਯਾਨੰਤਾ, ਪਰਾਜਿਤਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਜਿਸਦਾ ਨਾ ਕੋਈ ਆਰੰਭ, ਨਾ ਅੰਤ, ਨਾ ਵਿਚਕਾਰ—ਕਮਲ-ਜਨਮ ਵਾਲੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ! ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸ਼ੁਭੰਜਯਾ! ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਧਨੰਜਯਾ! ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਹਿਰਣਯਗਰਭਾ! ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਪਦਮਗਰਭਾ! ਹੇ ਕਾਲਨਾਭਾ! ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਮਹਾਨਾਭਾ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਹੇ ਜਲ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਹੇ ਸ੍ਰੀਨਿਵਾਸ! ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸੈਨਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ! ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ! ਹੇ ਹਰੀ! ਜੰਗਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ! ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਾਰਕ!