ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੰਹਾਰਕ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੂਲਤਾ ਰੁਦ੍ਰ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਨਿਰੰਤਰ ਨਾਚ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜੰਮੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਦਾ ਹੀ ਇਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਨੰਤ ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿ्णੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਣ। ਜੋ ਪਾਪ ਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਪਾਪ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਦਿਨ ਦੇ ਸੰਧੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਕਰਮ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲ ਰਾਹੀਂ ਹੋਇਆ ਪਾਪ—ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੁਭ ਕਰਮ ਸਰੀਰ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਰਾਹੀਂ ਜਲਦੀ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਦੁਖ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ ਦੋਸ਼ ਉਠਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਜਾਂ ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਕਰਮ, ਉਹ ਸਭ ਵੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੂਣ ਵਾਂਗ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਣ। ਫਿਰ, ਜਨਾਰਦਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਰਿਸ਼ਟ, ਕੇਸ਼ੀ, ਚਣੂਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਲਾਮ। ਹਹੈ ਹਯ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵ, ਉਸਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਦਾ ਵੀ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਹੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸੰਘਾਰਕ ਜਾਂ ਦੰਡ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਅਗਿਆਨ, ਚਾਹੇ ਚੰਗੀ ਜਾਂ ਮਾੜੀ ਸੰਗਤ, ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਛੋਟਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇ ਜਿਵੇਂ ਕੱਚਾ ਮਾਸ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਨਿੱਤ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸੱਚੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਰਾਖਸ਼ਸ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ।” ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ, ਨਿਰਲੋਭ ਦਵਿਜ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਭਟਕਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਵਿਣੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਰਚੀ ਸੀ। ਉਹ ਸਤੁਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਵਿਣੂ ਨੂੰ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਤੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਤੋਂ ਸ਼ਾਪ-ਜਨਿਤ ਪਾਪ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ। ਪੱਕੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਮਹਿਮਾਵਾਨ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਸਯੰਮੀ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਰਾਤ-ਭਟਕਣ ਵਾਲਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਹੋ ਕੇ, ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਣੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਤੁਤੀ, ਜੋ ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ—ਹੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਰਤਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।