ਛੇਵੇਂ ਵਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਰਦਈ ਦਿਲ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਦਇਆ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਭ ਕੁਝ ਨਿਗਲ ਜਾਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਬੋਲਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇ ਦਾਨ ਬਾਰੇ ਉੱਚੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਸੰਦੇਹ ਵਿਆਪ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ—“ਸੱਤ-ਜਵਾਲਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਭਾਵੇਂ ਮੇਰੇ ਵਰਤ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਭੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਣ। ਮੈਂ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਅੱਗ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਮੈਂ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਅੱਗ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।” ਇਸ ਸਮੇਂ ਸਪਤਰਚੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਸਰਸਵਤੀ ਜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੈ ਦੁਜੀ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਦੀ ਧੀ, ਡਰ ਨਾ ਕਰ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਸੰਕਟ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਾਂਗੀ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗੀ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏਂਗੀ।” ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, “ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪੁੰਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਪਣ ਯੋਗ ਹੈ; ਜੋ ਇਸ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।” ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—“ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਮੈਂ ਪਰਮ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਮੈਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਸਭ ਨੇ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਾਰਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਮੈਂ ਬਲਵਾਨ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਮੈਂ ਸ੍ਰੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰੇ।” “ਮੈਂ ਅਣਵਰਨਣਯ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਗ੍ਰਹਣ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਹੋਏ ਯੋਗੀ ਵੀ ਸੋਚਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਅਵਿਨਾਸੀ ਦੇਵ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ, ਜੋ ਕਰਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ, ਜਿਸ ਤੱਕ ਯੋਗੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ। ਮੈਂ ਉਸ ਅਵਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਆਦਿ-ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਗ੍ਰਹਣ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ।” “ਮੈਂ ਉਸ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਰਚਨਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਰਚਨਹਾਰ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਤ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਆਦਿ-ਪੁਰਖ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੂਲ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਯਜਨ ਦਾ ਪੁਰਖ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪੁਰਖ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਰੁਦ੍ਰ ਹੈ, ਜੋ ਨੱਚਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਸਰਵ-ਵਿਆਪੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਸਰਵ-ਵਿਆਪੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਸ ਸਰਵ-ਵਿਆਪੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਅਸੰਖ, ਸਰਵ-ਵਿਆਪੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।” “ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ। ਤੇ ਜੋ ਪਾਪ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਮੇਰਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇ। ਅਤੇ ਜੋ ਪਾਪ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਮੇਰਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਪਾਪ ਦਿਨ ਦੇ ਸੰਧੀਆਂ ‘ਤੇ, ਕਰਮ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ—” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਗ੍ਰਹਣ ਕੀਤੀ।