ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਚਮਤਕਾਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਖੁਲ ਗਈਆਂ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਹਾਥੀ-ਰਾਜਾ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰੇ: "ਇਹ ਹਾਥੀ ਉੱਚੀ ਪੂਰਨਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਸ ਕਥਾ ਦੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਉਸ ਪਰਮ, ਗੁਪਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਮਨਨ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਬਹੁਤ ਨਿਰਦਈ ਅਤੇ ਨੀਚ ਸੀ। ਜਦ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਰਾਤ-ਵਾਸੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਨਿਰਦਈ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਕਮਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਦੈਤ-ਸਵਭਾਵ ਕਰਕੇ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਜੀਵਨ-ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ ਚੁਣਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਸਮਾਂ ਲੰਮਾ ਲੰਘ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਮਰ ਵੀ ਵਧਦੀ ਗਈ। ਪਰ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਮ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਉੱਚੇ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ 'ਤੇ ਸਯੰਮ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਯੋਗ ਦਾ ਮਾਹਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਕੁਸ਼ਲ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਜੋ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਰੀ ਵਾਰਾਹ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਨਰਸਿੰਹਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਰਣਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਭੂਤਾਂ ਅਤੇ ਰਾਤ-ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਹੈ। ਉਹ ਦੈਤਾਂ, ਭੂਤਾਂ, ਪਿਸਾਚਾਂ ਅਤੇ ਡਾਕਿਨੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਸ਼ੂ, ਮਨੁੱਖ, ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ, ਭੂਤ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਨਾਸ ਕਰੇ। ਉਹ ਸੱਭ ਤੁਰੰਤ ਨਰਮ ਹੋ ਜਾਣ, ਜਿਵੇਂ ਗਰੁੜ ਦੁਆਰਾ ਸੱਪ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਭੂਤ, ਵਿਨਾਇਕ, ਨਿਰਦਈ ਮਨੁੱਖ, ਜੰਬਕ ਭੂਤ ਅਤੇ ਪੰਛੀ—ਇਹ ਸੱਭ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਚਕ੍ਰ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਰਮ ਹੋ ਜਾਣ। ਜੋ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਉਰਜਾ ਚੁਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਰਛਾਵਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਚਕ੍ਰ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ। ਇਹ ਸੱਭ ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ। ਜੋ ਉਸ ਯੋਗਯ, ਅਨੰਤ, ਅਵਿਕਾਰੀ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਡਿਗਦਾ। ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਅਚੂਤ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੀ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁਖਦਾਈ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਇਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜੋ ਥਾਂ 'ਤੇ ਸੀ, ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਇਕਦਮ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਖੜਾ ਰਿਹਾ। ਜਦ ਉਚਾਰਣ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਤ-ਵਾਸੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਤ-ਵਾਸੀ ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਰਜਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ," ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ। "ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਚੁਕਿਆ ਹਾਂ। ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਦਿਓ।" ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਧਰਮ-ਮਾਰਗ ਦੀ ਪੂਛ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਗੀ। "ਤੁਾਡੇ ਸੰਗਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਰਮ ਵੈਰਾਗ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਪਰਮ ਵੈਰਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ...