ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਭਗਵਾਨਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਵਿਸ਼্ণੂ ਜੀ ਦੀ ਵਿਧੀਵਤ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਤੇ ਅਟੱਲ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਮਹਾਤਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਚੰਗੇ ਸੁਪਨੇ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਨਰਸਿੰਹ ਜੀ ਅਤੇ ਸਾਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਲਯ ਦੇ ਕਰਤਾ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇੱਥੇ ਉਲਲੇਖਿਤ ਹਨ। ਜੋ ਇਹ ਮਹਾਤਮ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼্ণੂ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ। ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਬੰਧਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅਚੰਭੇਜ ਕਾਰਜ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਭਾਗਵਾਨ ਵਿਸ਼্ণੂ, ਉੱਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਨਾਰਾਇਣ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਮਿਤ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਾਥੀ-ਰਾਜਾ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇਖੀ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਮਹਾਤਮ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਇੱਥੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਹੋਈ, ਇਉਂ ਹੀ ਇਹ ਮਹਾਤਮ ਪੜ੍ਹਨ-ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੀ, ਐਵੇਂ ਹੀ ਇਹ ਮਹਾਤਮ ਜਪਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਅਨੇਕਾਂ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਦਿਵ੍ਯ, ਰਾਜ਼ਦਾਰ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪੁਰਖ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਸੁਣਿਆ, ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਐਸਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ ਜੋ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦਾ, ਨੀਚ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸੁਭਾਉ ਨਿਰਦਯਤਾ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਮੁਕਦੀ ਆਈ, ਤਾਂ ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਰਾਤ-ਚਰਨ ਵਾਲਾ ਜੰਮਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਨਿਰਦਯ ਕਰਤੂਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਸੁਰਿਕ ਸੁਭਾਉ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਜੀਵਿਕਾ ਨਹੀਂ ਚੁਣੀ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਰਦਯਤਾ ਨਾਲ ਖਾ ਲਿਆ। ਸਮਾਂ ਲੰਘਦਾ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਵੀ ਵਧਦੀ ਗਈ। ਪਰ ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਉੱਚਾ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੱਥ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸੰਯਮ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਯੋਗ ਦਾ ਮਾਹਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਿਸ਼্ণੂ, ਜੋ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਾਰੀ ਹੈ, ਖੜਾ ਸੀ; ਮੇਰੇ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਸਜਜਿਤ ਸੀ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਰੀ, ਵਰਾਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਹ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸੀ। ਇਹ ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਔਖੀ ਹੈ, ਭੂਤਾਂ ਅਤੇ ਰਾਤ-ਚਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਹੈ। ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ, ਪਿਸਾਚਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਅਤੇ ਡਾਕਿਨੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਸ਼ੂਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਕੁਸ਼ਮਾਂਡਾਂ, ਭੂਤਾਂ ਆਦਿਕਾ ਪੂਰਨ ਨਾਸ ਕਰੇ। ਉਹ ਸਭ ਗਰੁੜ ਦੁਆਰਾ ਵਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਏ ਸਾਪਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੁਰੰਤ ਨਰਮ ਹੋ ਜਾਣ। ਭੂਤ, ਵਿਨਾਇਕ, ਨਿਰਦਯ ਮਨੁੱਖ, ਜੰਭਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੇਤ ਅਤੇ ਪੰਛੀ—ਇਹ ਸਭ ਵਿਸ਼্ণੂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਰਮ ਹੋ ਜਾਣ। ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਉਰਜਾ ਚੋਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਰਛਾਵੇਂ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ ਵੀ ਵਿਸ਼্ণੂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਜਨਾਰਦਨ, ਅਨੰਤ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ, ਉਸ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਯੋਗ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ। ਇਸ ਸੱਚ ਅਤੇ ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁੱਖਤਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਚਾਨਕ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਹ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਉਥੇ ਹੀ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।