ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਅਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਹਨ। ਉਸ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਵੰਦਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼, ਚੱਕਰ, ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਚਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦੇਵ, ਵਰ ਦਾਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਮੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਦਿਵਿ-ਪੁਤ੍ਰਾਂ ਨੇ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜੋ ਕਦੇ ਵਧੇਰੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਮਧੁ ਅਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਸੰਹਾਰਕ, ਸੋਹਣੇ ਮੁਕੁਟ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਹ ਵਰ ਦਾਤਾ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਦਭੁਤ ਮੁਕੁਟਾਂ ਅਤੇ ਬਾਂਹ-ਬੰਦਾਂ ਨਾਲ ਭੂਸ਼ਿਤ ਹਨ। ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਲਈ ਵਾਘਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਹਿਤ ਲਈ ਹਨ, ਜੋ ਮਹਾਂਵਰਾਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਆਦਿ ਪੁਰਖ, ਜੋ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਵੀ ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਖੇਤਰ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਆਤਮਾ ਦਾ ਸਰੋਤ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਜ ਨੂੰ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਸਦਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਨਿੱਤ-ਅਵਿਨਾਸੀ ਪੁਰਖ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਉਸ ਨਿੱਤ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਤੁੱਲ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜਨਾਰਦਨ, ਮਹਾਂਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਅਚੁਤ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਤਮ-ਸੰਯਮੀ ਸੁਆਮੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਆਦਿਤਯ, ਰੁਦ੍ਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਅਤੇ ਵਸੁਆਂ ਵਰਗੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਸੁਕਸ਼ਮ, ਅਡੋਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਨਿਰਭੈਤਾ ਦੇ ਦਾਤਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਸ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੈਰਾਗੀ ਤਪਸਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਸਮੇਤ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰ, ਸ਼ਰਨਾਗਤਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਯੋਗ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਨਾਰਾਯਣ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੁਕਸ਼ਮ ਤੋਂ ਵੀ ਸੁਕਸ਼ਮ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹਨ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਕਸ਼ਮ ਹਨ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਨੰਤ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ। ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਲਈ ਪਰਮ ਲਕਸ਼ ਹੈ। ਹੇ ਸੁਬ੍ਰਹਮਣਯ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਰਤ, ਅਮਾਪ ਆਤਮਾ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਨਾਗਰਾਜ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ਰਨ ਲਈ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਸ ਮਗਰਮੱਛ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਮਾਰਿਆ, ਉਹ ਸੁਗਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਖਤਰਾ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਫਿਰ, ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਯਥਾ-ਰੂਪ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਨਿੱਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਥਾ ਯਾਦ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਚੰਗੇ ਸੁਪਨੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਹ ਅਤੇ ਨਾਗਰਾਜ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਲਯ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਵੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ। ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਕਰਤਬ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਦ ਉਹ ਫੜਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਅਗੋਚਰ ਹਨ, ਉਥੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋ ਗਏ। ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਨਾਰਾਯਣ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ।