ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਤਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਸਰਪ Kekaralohita ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਸਰਪ ਵਿਸ਼ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਵਿਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਰਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨੇ Cyavana ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। Cyavana, ਸਰਪ-ਕਨਿਆਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਜਦ Cyavana ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ Prahlāda ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। Cyavana ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਬਠਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਮਦ ਦੇ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ। Cyavana ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਨ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ Akulīśvara ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ Pātāla ਲਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖ ਲਿਆ।" Prahlāda, ਜੋ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ ਸੀ, ਨੇ ਧਰਮ-ਭਰਪੂਰ ਬਾਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ Cyavana ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, "Rasātala ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੇ-ਕਿਹੜੇ ਸਥਾਨ ਹਨ?" Cyavana ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, Rasātala ਦੇ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ Cakratīrtha ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।" Cyavana ਨੇ Dānavas ਨੂੰ, ਜੋ Nemiṣa ਜਾਣਾ ਚਾਹੁਂਦੇ ਸਨ, ਇਹ ਦੱਸਿਆ। "ਅਸੀਂ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ, ਪੀਤ-ਵਸਤ੍ਰਧਾਰੀ, ਅਭਿਆਸਯ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਂਗੇ।" ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਉਹ Rasātala ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। Nemiṣa ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਨ੍ਹਾਏ। ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, Cyavana ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ Sarasvatī ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਪਾਣੀ ਸ਼ੁੱਧ ਸਨ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਤੀਰ ਮੂੰਹਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਉਲਝੇ ਹੋਏ। ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ Prahlāda ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋਏ। ਉਥੇ, ਉੱਚੀ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਮਨ ਵਾਲੇ, Śārṅga ਧਨੁ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗਾਂ, ਅਤੇ ਦੋ ਅਖੁੰਚ ਨੀਕਾ ਤੇਰ-ਕੁਸ਼ ਧਾਰਣ ਕਰਦੇ ਮਹਾਨ ਪੁਰਸ਼ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। Prahlāda ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਉੱਤਮ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ, "ਇੱਥੇ ਤਪ, ਇੱਥੇ ਜਟਾਵਾਂ ਦਾ ਭਾਰ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਇਹ ਦੋ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਥਿਆਰ ਕਿਵੇਂ?" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਕੋਈ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੋ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" Nara ਅਤੇ Nārāyaṇa ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਧਰਮ ਦਾ ਪੁਲ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ Nara ਅਤੇ Nārāyaṇa ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਟਕਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।" Prahlāda ਨੇ ਆਸ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ Nara ਅਤੇ Nārāyaṇa ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਰਾਵਾਂਗਾ।" ਧਨੁ ਵੱਜਾ ਕੇ, ਤੰਤ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੀ ਧੁਨ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਤੀਰ ਛੱਡੇ, ਪਰ ਦੈਤਿਆ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, Prahlāda ਨੇ ਵੱਡਾ ਧਨੁ ਮੋੜਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰ ਛੱਡੇ। Nara ਨੇ ਪੰਜ ਤੇ ਛੇ ਤੀਖੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ, ਆਪਣੇ ਧਨੁ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ। Prahlāda ਨੇ Nara ਉੱਤੇ ਛੇ, ਤਿੰਨ ਤੇ ਇੱਕ ਤੀਰ ਛੱਡੇ। Nara ਨੇ ਛੇ, ਸੱਤ, ਅੱਠ, ਨੌਂ, ਅਤੇ ਛੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ; ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਬਹੱਤਰ ਤੀਰ ਛੱਡੇ। ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਨੇ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅਣਗਿਣਤ ਤੀਰ ਛੱਡੇ। ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਦੈਤਿਆ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੱਟਦਾ ਗਿਆ। ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ। Maheshvara ਦਾ ਅਸਤਰ ਤੇ Supreme Person ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਟਕਰਾ ਕੇ ਇਕਠੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। Prahlāda ਨੇ ਆਪਣਾ ਗਦਾ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਥ ਤੋਂ ਛਲਾਂਗ ਮਾਰੀ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, Nara ਨੇ ਵੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, Narada, ਜਗਤ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਜੋ Narayana ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਇਆ ਅਤੇ Sadhya ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵੱਜਿਆ।