ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਸਰੋਵਰ ਸੀ, ਜੋ ਕਾਰੰਡਵ ਬਤਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਜਸੀ ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਦੀ ਸੋਭਾ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਕਮਲਾਂ ਅਤੇ ਸੌ-ਪੰਖੜੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਨੀਲੋਫ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਬਾਂਸਾਂ ਅਤੇ ਨਰਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਲਗੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਮਗਰਮੱਛ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਹਥੀਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸੀ ਅਤੇ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੀ ਤਾਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਧਰ, ਇੱਕ ਹਥੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕਾਜਲ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਸ਼ੇ ਕਰਕੇ ਅੱਖਾਂ ਲਰਜ਼ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਆਪਣੀ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੇ ਇਸ ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਹਥੀ ਪੂਰੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵੱਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਭਾਰੀ ਸੀ। ਇਸ ਹਥੀ ਨੂੰ ਜਦ ਮਗਰਮੱਛ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਠੱਪ ਹੋ ਗਈ। ਹਥਣੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰੀਆਂ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਹਥੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਛੁਟਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜਦਾਰ ਬਾਂਸੀਆਂ ਆਸਮਾਨ ਗੂੰਜਾ ਦਿੰਦੀਆਂ। ਜਦ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਾ। ਸਾਰੇ ਮਨ, ਹਿਰਦੇ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਹਥੀ ਨੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ। ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗਰੁੜ-ਧਵਜਾ ਦਾ ਧਾਰੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ—ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਮਥੇ ਹੋਏ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਫੇਂਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ, ਹਥੀ ਨੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ—"ਹੇ ਅਸ਼ਰਨ, ਹੇ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੁੜ ਮੁੜ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਇਕਮਾਤ੍ਰ ਅਤੇ ਅਵਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਅਪਾਰ, ਅਗੋਚਰ, ਅਤੁਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਆਦਿ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਗੋਵਿੰਦਾ, ਜਗਤ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਗਤਪਤੀ, ਦੇਵ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਹਰੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਰਮ ਆਤਮਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਧਨੁਸ਼, ਚੱਕਰ, ਖੜਗ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਪੁਰਖ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਅਚ੍ਯੁਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਰੁਦ੍ਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਆ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਅਜਰ, ਪੀਤਾਂਬਰਧਾਰੀ, ਮਧੁ ਅਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਸੁੰਦਰ ਮਕੁਟ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਅਨੇਕ ਅਦਭੁਤ ਮਕੁਟ ਤੇ ਬਾਂਹ-ਪੱਟੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਵਰਦਾਤਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਦਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਾਘਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨਾਰਾਇਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਆਤਮਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹਨ, ਮਹਾਵਰਾਹ ਰੂਪ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਆਦਿ-ਪੁਰਖ, ਜੋ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਖੇਤ੍ਰਗ੍ਯ, ਆਤਮਾ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਪਤ ਤੱਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸਨਾਤਨ ਪੁਰਖ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਅਤੁੱਲ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਪਰਮ ਆਸ਼੍ਰਯ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਨਾਰਦਨ, ਮਹਾਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਥ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਪੀਤਾਂਬਰਧਾਰੀ, ਮਾਲਾ ਧਾਰੀ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਕੇਸ਼ਵ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਅਚ੍ਯੁਤ, ਸਵੈ-ਸੰਯਮੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਦਿਤਯ, ਰੁਦ੍ਰ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਅਤੇ ਵਸੁਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੁਕਸ਼ਮ, ਅਡੋਲ, ਸਰਵੋਤਮ, ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਹ ਪਰਮ ਪਦ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੈਰਾਗੀ ਤਪਸਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਦੀ ਓਟ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਨਾਰਦਨ, ਯੋਗ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨਾਰਾਇਣ, ਸੁਕਸ਼ਮ ਤੋਂ ਵੀ ਸੁਕਸ਼ਮ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਥੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚੋਂ, ਪੂਰੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ।