ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯਾਤਰੀ ਅਰਬੁਦਾ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਹਾਦੇਵ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਕਾਲਿੰਜਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਨੀਲਕੰਠ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਟਾਧਾਰੀ ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਓਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਦੋਵੇਂ ਜਟਾਧਾਰੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਓਥੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਕੁਰੂ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਾ, ਭਯੰਕਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਕੁੰਡਿਨਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਮਗਧ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਕੋਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਹੰਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੀ। ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਵਿਸ਼ਟਪ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਹਰੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਨਖਲਾ ਤੀਰਥ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਹ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਮੇਘੰਕਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਗਿਰਿਵਰਜਾ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉੱਥੇ ਕਾਮਰੂਪ ਦੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਖਿਆ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤੀਰਥ ਤੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਸਤਿ-ਸ਼ੁਧ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਗਜੇਂਦਰ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਦੰਡਕਾ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਓਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਪੁੰਡਰੀਕਾਕਸ਼, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕਰਤਾ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਓਥੇ ਰਿਹਾ, ਨੰਗੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੇਟ ਕੇ, ਅਤੇ ਸਰਸਵਤਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਦਾਨਵ ਨੇ ਹਰੀ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕਰਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਦੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਕਦੇ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਮਹਾਨ ਭਗਤ ਨੇ, ਹੇ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਗਾਇਕੀ, ਸੁਣਨ ਜਾਂ ਸਪਰਸ਼ ਦੁਆਰਾ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਗਜੇਂਦਰ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਚਾਰ ਕਥਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਠ, ਸੁਣਨ ਜਾਂ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮੰਦ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਰਸਵਤਾ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੂਮੇਰੂ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਉਭਰ ਆਇਆ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਆਇਆ; ਗੰਧਰਵ, ਕਿਨਨਰ, ਯਕਸ਼, ਸਿੱਧ, ਚਰਣ, ਅਤੇ ਨਾਗ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ। ਭੇੜੀਏ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਆਮ, ਨੀਪਾ, ਕਦੰਬ, ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਅਤੇ ਚੰਪਾ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਸੁੰਦਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਤਿੰਨ ਵਿਅਪਕ ਪਹਾੜੀ ਰਿਜਾਂ ਨਾਲ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਕੋਰੇ ਅਤੇ ਮੋਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ। ਕਈ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ। ਹਲਕਾ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਬਰਫ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ, ਉਸਦੀ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਚੋਟੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪਰਮ ਨਿਵਾਸ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਠੋਰ ਤਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜਾਂ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਚੋਟੀ ਅਪਹੁੰਚ ਹੈ।