ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਓਤ-ਪੋਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਲਗਨਸ਼ੀਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ, "ਮੈਂ ਭਾਵੇਂ ਕੱਟਿਆ ਜਾਵਾਂ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਅਸਲ ਸੱਤਤਾ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਇਹ ਨਾ ਕੱਟੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਜਲਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।" ਉਹ ਯਕੀਨ ਨਾਲ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਭਲਾਈ ਦੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫਲ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣਗੇ। ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਪਾਤਰ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ ਹੈ—ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੁਆਰਾ ਸ਼੍ਰੀ ਦਾਮਨੀ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਦਿਨ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦਾਮਨਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਛੱਡਿਆ ਅਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, "ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ!" ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਥੰਮ੍ਹਰ ਨਾਲ ਵੱਜੇ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਚੱਕਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਸਤਰ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ, "ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇਂ, ਹੇ ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ, ਤੈਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਮਿਲੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਲਈ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸੁਵਰਨਾਕਸ਼ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨੈਮਿਸ਼ ਖੇਤਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ। ਉਥੇ, ਟੋਮਤੀ, ਕਾਂਚਨਾਕਸ਼ੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂਦਾਇਆ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਨੈਮਿਸ਼ ਅਰਣਯ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਗਯਾ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਗੋਪਾਲ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਗਦਾਪਾਣੀ ਅਤੇ ਗੋਪਤੀ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਭੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਿਰਜਾ ਨਗਰੀ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਥੇ, ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ, ਅਜਿਤ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਗਿਆ। ਛੇ ਰਾਤਾਂ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਮਹੇਂਦਰ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਚਲਿਆ। ਉਥੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਰੀ ਮਹੇਂਦਰ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਸੋਮ-ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਗੋਪਾਲ ਅਤੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਹਯ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਾਰਿਆਤ੍ਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਫਿਰ, ਕਸ਼ੇਰੂ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਤਦ, ਜੋ ਯੋਗ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਫਿਰ ਸੁਗੰਧਿਤ ਮਲਯ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਯੋਗੀ ਆਤਮਾ ਵਿੰਧਿਆ ਪਹਾੜ ਤੇ ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਗਿਆ। ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਵੰਤਿ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਚਲਿਆ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਕਾਲ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ ਸਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸੰਯਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਅੰਤਕ (ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਯੁ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ) ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਮਥ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਯਮ, ਸੰਯਮ ਦੇਵਤਾ, ਮੌਤ ਦੇ ਮੌਤ, ਅਦਭੁਤ ਅਤੇ ਅਸ਼ਚਰਜਕਾਰਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਧ ਖੇਤਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ। ਮਹੋਦਯ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਹਯਗ੍ਰੀਵ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਦੀ ਵੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਚਲਿਆ। ਪਾਂਚਾਲ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਸੰਯਮੀ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਪ੍ਰਯਾਗ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਵਟੇਸ਼ਵਰ ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਮਾਧਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ।