ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਖਾਣ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਗੁੜ ਅਤੇ ਚਟਣੀ ਵਰਗਾ ਕੁਝ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਅਨੁਰਾਧਾ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪੇਟ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਠ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵਿੱਚ, ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉੱਤਮ ਖੀਰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੁਨਰਵਸੂ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵਿੱਚ, ਉਂਗਲਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਾਪੋਲੇ ਦੀ ਸਬਜ਼ੀ ਦਿਤੀ ਜਾਵੇ। ਜੇਠ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਗਲ੍ਹ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵੇਲੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਮਿੱਠੀ ਖੀਰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵਿੱਚ, ਮੂੰਹ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਘੀ ਤੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਕੇਵਲ ਕੇਸ਼ਵ ਜੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਧੁ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਲਈ ਲਾਲ ਸ਼ਾਲੀ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿਯੰਗੂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਰਣ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੰਗ, ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹਰਣ ਦਾ ਮਾਸ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਰਨੀ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵਿੱਚ, ਸਿਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉੱਤਮ ਪੱਕਾ ਹੋਇਆ ਚਾਵਲ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਦਰਕ ਅਤੇ ਗੁੜ ਮਿਲਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਕੱਪੜੇ ਭੇਟ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਘੀ ਦਾ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਤਰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅਮਰ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭ੍ਰਿਗੁ ਜੀ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਪੂਜਾ ਦੇ ਕਰਕੇ ਸੁੰਦਰ ਸੰਤਾਨ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸੁਡੋਲ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੇਸ਼ਵ ਜੀ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮਨ ਨੂੰ ਅਤੁਟ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਬੇਹੱਦ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਰੁੰਧਤੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਨੇ ਸਰਵੋਚਤ ਯਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਰੇਵੰਤ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾ ਨੇ ਵੀ ਸਰਵੋਚਤ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ, ਧਰਮਾਤਮਾ, ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਸੰਬੰਧੀ ਸਰਵੋਚਤ ਵਿਧੀ ਸੁਣੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਵਾਰ, ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੇ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਵੀ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ, ਇਕ ਦਾਨਵ ਗੋਕਰਣ ਗਿਆ। ਦੂਜਾ ਦੈਤਿਆ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਕਾਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਮਹਾਨ ਜਲ ਵਿੱਚ ਪੁੰਡਰੀਕ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੰਡਰੀਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਰਹਿ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਤੀਰਥ ਉੱਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਥੇ ਵਸਿਆ। ਪਾਯੋਸ਼ਣੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਅਖੰਡ ਤੀਰਥ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਵਿਤਸਤਾ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਕੁਮਾਰੀਲਾ ਤੀਰਥ ਗਿਆ। ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਪੂਜਾ ਹੋਈ, ਉਥੇ-ਉਥੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਬਣਾਏ। ਦੁੱਧ ਦੀ ਲਸੀ ਪੀ ਕੇ, ਉਹ ਮਣਿਮੰਤ ਤੀਰਥ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ-ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਉਥੇ ਛੇ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮਧੁਨੰਦਿਨੀ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਇਹ ਯਾਤਰਾ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਦਾਨ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਸੰਤਾਨ, ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।