ਉਸਨੇ ਸਭ ਰੀਤੀਆਂ ਅਦਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਅਤਿ ਉੱਤਮ ਗਯਾਸ਼ੀਰ্ষਾ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਚਲਿਆ। ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਲਈ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਚਾਵਲ ਦੇ ਪਿੰਡ ਉਹਨੇ ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਦੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਅਰਪਣ ਕੀਤੇ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਪਿਤਰ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਫਿਰ, ਉਸਨੇ ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਥੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਕਲ ਵਿੱਚ ਵਿਰਾਟ ਨਾਮਕ ਵਿਅਕਤੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋਇਆ। ਆਪਣੇ ਨਿਯਤ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਿਆ। ਦੁਬਾਰਾ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਕੁਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡਾ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਅਸਲੀ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਪਤਨੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਵਿਰਕਤੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਉਸਨੇ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਪੁਰੁਸ਼ ਦੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਭਕਤ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਅਨੰਗ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਵਾਂਗ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੁਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਪੁਰੁਸ਼ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕਿਹੜੇ ਅੰਗ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਹਨ। ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਦੋ ਘੁੱਟ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਹਨ, ਜੋ ਆਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਕਟਿ 'ਤੇ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਹਨ। ਅਨੁਰਾਧਾ ਛਾਤੀ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਵਿਸ਼ਠਾ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਉਂਗਲੀਆਂ ਪੁਨਰਵਸੂ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਖ ਸਾਰਪ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਹਨ। ਪੁਸ਼ਯਾ ਮੂੰਹ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਸਵਾਤੀ ਦੰਦਾਂ ਵਜੋਂ ਹੈ। ਮ੍ਰਿਗਸ਼ੀਰਸ਼ਾ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਸਿਰ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਮੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਹਰੀ ਦੇ ਅੰਗ ਵਜੋਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਯੋਗ 'ਤੇ, ਪ੍ਰਧਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਯਜਨ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿਓ। ਇੱਛਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਲਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਅਰਪਿਤ ਕਰੋ। ਇੱਛਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਗੁੜ ਅਤੇ ਚਟਣੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਨੁਰਾਧਾ ਵਿੱਚ ਪੇਟ, ਇੱਛਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਠ ਦਿਨਾਂ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ। ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ ਦੋ ਬਾਂਹ, ਇੱਛਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਚਾਵਲ ਦੀ ਖੀਰ। ਪੁਨਰਵਸੂ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲੀਆਂ, ਇੱਛਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਚਚਿੰਡਾ। ਜੇਠ ਵਿੱਚ ਗਲ ਦਾ ਪੂਜਨ, ਇੱਛਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤਿਲ-ਮਿਠੀ ਖੀਰ। ਪੁਸ਼ਯਾ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਇੱਛਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਘੀ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਚਾਵਲ। ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਲਾਲ ਸ਼ਾਲੀ ਚਾਵਲ ਪ੍ਰਿਯੰਗੂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਮਧੁ ਦੇ ਵੈਰੀ ਲਈ ਇੱਛਤ ਦਾਨ। ਮ੍ਰਿਗ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਅੰਗ, ਅੱਖਾਂ, ਇੱਛਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮ੍ਰਿਗ ਮਾਸ। ਭਰਣੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਇੱਛਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪਕਾਇਆ ਚਾਵਲ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਪੁਰੁਸ਼ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹਰ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦੇ ਅੰਗ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭੋਜਨ, ਪਾਣੀ, ਫੁੱਲ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।