ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਗੰਦੇ ਤੇ ਘਟੀਆ ਖਾਣੇ 'ਤੇ ਜਿਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਸਿਰਫ਼ ਸਮਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵ੍ਰਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਸ਼੍ਰਵਣ-ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਪਵਾਸ ਇਰਾਵਤੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਇਕ ਸਰਕੰਡਿਆਂ ਦੇ ਝਾੜ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਸਨ, ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਤੇ ਨਿਯਮ-ਪੂਰਨ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਦਿਨ, ਇਕ ਵੱਡਾ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਭਾਂਡਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਛਤਰੀ ਤੇ ਜੁੱਤੀਆਂ ਵੀ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ। ਸੱਤਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਹੀ ਖਾਣੇ 'ਤੇ ਜੀਊਂਦੇ ਰਹੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਦਿਨ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਖਾ-ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਲੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਜੋੜੇ ਵਾਲੇ ਪਿੰਡੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸਵਾਰੀ ਉਪਲਬਧ ਹੋ ਗਈ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਸ਼੍ਰਵਣ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਪੂਣ, ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਕੇ, ਧਰਮ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਪਿਤਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਆਗਿਆ ਦਿਓ। ਫਿਰ, ਮਰਿਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਹਿਤ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਆਖੀ: "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਤੇ ਮੇਰੇ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਭਲਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਪਿੰਡ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦਾਨੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਜੋ ਸ਼੍ਰਵਣ ਤੇ ਬੁਧ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਢੁੱਕਵੇਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਭ ਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼ੂਰਸੇਨ ਨਾਂ ਦੇ ਸੁਹਣੇ ਦੇਸ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਪਾਰੀ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਰਸਮਾਂ ਅਦਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਗਯਾਸ਼ੀਰ੍ਸ਼ਾ ਦੀ ਉੱਤਮ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਲਈ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕੀਤੇ। ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਸ਼੍ਰਵਣ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਕਲ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਵੀਰਾਟ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਆਪਣਾ ਨਿਯਤ ਅੰਤ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਫਿਰ, ਮਾਨਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਸੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਬਹੁਤ ਆਦਰ ਪਾਇਆ। ਫਿਰ, ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਪਤਨੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੈਰਾਗੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਪੁਰੁਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਸ਼੍ਰਵਣ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਅਨੰਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਸੀ। ਹੁਣ ਦੱਸੋ, ਉਸ ਨੇ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰਪੁਰੁਸ਼ ਵਾਲੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ? ਹੇ ਨਾਰਦ, ਇਸ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕਿਹੜੇ ਅੰਗ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਹਨ? ਦੋ ਗੋਡ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਹਨ, ਜੋ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਥਾਪਤ ਹਨ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਕਮਰ 'ਤੇ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਹਨ। ਅਨੁਰਾਧਾ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਤੇ ਸ਼੍ਰਵਿਸ਼ਠਾ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹਨ।